Sloganman, Genkman

GE(N)KTE

Het wereldgeweten moet nu maar eens duidelijk zijn.
Wat willen we?
Minder auto's? Meer autowegen?
Minder betutteling? Meer begrip?
Minder branie? Meer brains?
Minder mist? Meer magic?
Minder macht? Meer middelen?
Minder religie? Meer reflectie?
Minder blabla? Meer ballen?
Minder Romney? Meer Obama?
Minder Genk? Meer genade?
Sloganman weet het even niet meer. En u?

Sloganman, Komaanman

De irritatie slaat toe. En ze is terecht. De radioreclame verkent diepten die we tot dusver onbereikbaar waanden. Zo leidt de zingende ondernemer in de KBC verzekeringenspot al weken tot een chronisch geïrriteerde echtgenote die zich bij Sloganman beklaagt over de nu toch wel aperte slechtitude van sommige radiocommercials.

Sommige. Wat lief van haar. Zalvend ook. Want reclame -en bij uitbreiding dus ook radioreclame- is tenslotte de raison d’être van Sloganman.

De ondernemer die KBC opvoert –alias Koen Van Impe- zingt, op de tonen van de Vijfde van Beethoven: “O, wat een pech. Weer iemand weg. Hoe hou ik m’n mensen toch gemotiveerd? Dat klinkt heel goed. Ja, da’s morgenvroeg het eerste wat ik doe!”

Komaan! denkt Sloganman. En met hem ook Jan Hautekiet.

Het gelijknamige radioprogramma (delete Jan) stond deze ochtend geheel in het teken van de malaise in de audioreclame. Een aantal communicatie- en mediamensen werd gepolst naar de how come van die tristesse. Ook het KBC spotje kreeg er duchtig van langs. Zoals al gezegd: terecht.

Sloganman hoorde iemand beweren dat je geen reclameboodschap zingt, want dat een verkoper toch ook niet begint te kwelen als hij je in ‘t vizier krijgt. Hij verwees daarbij naar de stelling van good old David Ogilvy, reclame-icoon uit de jaren vijftig en zestig.

Komaan! denkt Sloganman.

En de jingle dan? De oervorm van de audioreclame, toch? Mits een sterk statement en de passende compositie toch nog steeds dé oorwurm bij uitstek? Sloganman raadt KBC en zijn reclamebureau aan om eens te rade te gaan bij … Sloganman. Wie? De bedenker van ‘Doe het zelvers doen het met Gamma’, onder andere. 

Sloganman, Neeman

In verkiezingstijden is Nee zeggen meer dan ooit geoorloofd. Alleen de nodige Nee’s kunnen een Ja opleveren. Hoewel. Sloganman heeft al zo vaak Nee geschud, gedacht en gezegd dat hij zich afvraagt of die Ja er nog wel in zit.

Voortgaand op de verkiezingscommunicatie die hij, net als u, fijne follower en toevallige lezer, ongewenst ondergaat, is een Ja verder weg dan ooit. En afgaand op het Facebook getater en de You Tubefilmpjes van de kandidaten is Sloganman steeds meer geneigd om blind te kiezen.

Iene miene mutte, tien pond grutten, tien pond kaas, iene miene mutte is de baas.

Stond er een Iene Miene Mutte op de ene of andere lijst, hij zou er onmiddellijk voor gaan. Maar er zijn nog andere pistes. Aangezien iedereen, niet noodzakelijk in die volgorde maar toch, hetzelfde voorstaat -meer veiligheid, betaalbaar wonen, een gezonde leefomgeving, een betere mobiliteit, een ondernemersvriendelijk klimaat en aandacht voor onze senioren- is het misschien verstandig om voor een slogan te kiezen die zo vreselijk fout is dat hij na een tijdje toch gaat overtuigen. Als je de mantra maar lang genoeg herhaalt.

Super besturen

las Sloganman gisteren in de buurt van Kapellen. Daaronder een frisse jonge vrouwenkop en de aanzet van een brave décolleté. Super besturen. Geen idee wat het betekent. Maar het staat er wel. Had de kandidate in kwestie Sloganman om raad gevraagd, dan had hij die super alsnog vervangen door keicool. Jonger, toch?

Keicool besturen

Het zal er maar staan. En je zal het maar mogen rappen in een keicool You Tubefilmpje.

Besturen is mijn ding, besturen is mijn doel,

maar dan wel besturen met de nadruk op keicool.

Sloganman rapt zomaar wat.