Sloganman, Uitvaartman

Dela heeft eindelijk een goede beslissing genomen. De terminale reclame met Koen-Wauters-als-bijna-doodervaring heeft de plaats geruimd voor een boodschap die ertoe doet en een filmpje waar je niet naast kan kijken.
Humor in het uitvaartcentrum màg. De aflijvige -mooi woord!- is er vanaf. De treurenden moeten nog even door. Vandaar wellicht die treurnis. Dus, nogmaals: laugh about it.

Sloganman genoot vandaag van een heerlijke Italiaanse schotel in een établissement waar enkel prille 30-jarigen zich hadden verzameld rond een vriendin die moeder zou worden. Moeder! Beeld je in!
De toekomstige mama ontzegde zichzelf alvast de geneugten van de drankjes die door het gezelschap werden besteld. Ze dronk water. Wat een statement! De spermaleverancier dronk bier.


Sloganman beseft dat het een perverse gedachte is, maar ze kwam nu eenmaal in hem op : waar halen we het lef vandaan om nog maar eens een nieuwe consument toe te voegen aan de 7 miljard die er al zijn?
Niettemin wenst hij het toekomstige ouderpaar een flinke zoon of dochter toe. Dela kan nog even verder!

Sloganman, Nuonman

Wist u dat in de meeste gezinnen de grootste hap uit het energiebudget naar aardgas gaat? U houdt dus best uw aardgasuitgaven onder controle. Gelukkig staat u er niet alleen voor. Want Nuon Man rekent graag af met uw hoge aardgasrekening...


Sloganman is op zijn hoede. Want these days (sorry, mannen van het gelijknamige communicatie-agentschap) duiken zowat overal straffe mannen op. 
De nieuwste is Nuonman. De man die het, in naam van Nuon, opneemt tegen te dure aardgasprijzen.
Sloganman hoorde Nuonman vandaag op de radio Khadafigewijs verkondigen dat hij bereid is om de hoge aardgasprijzen te kelderen, terwijl hij ondertussen niets onderneemt om een vastgelopen tanker weer vlot te krijgen.


Kut man


dacht Sloganman! Waarna een défilé van straffe-mannen-die-door-Pedro-van-Woestijnvis-en-Kamagurka-werden-bedacht aan z'n derde oog voorbijtrok : Shitman, Jezusman, Chemoman, Name it, man!


Sloganman vraagt zich af of hij niet dringend aan een nieuwe naam toe is. Hij had Woordgieter in gedachten, maar na wat surfen blijkt dat die al geclaimd is door iemand die zich Sloganman noemt. Hoe incestueus kan de wereld zijn?

Sloganman, Betterman

Beter is een reclamewoordje waar je maar beter mee uitkijkt. Daarmee bedoelt Sloganman dat je maar beter kan kiezen voor een woordje waarmee je wél iets zegt. Over jezelf, je product, je aanbod, je actie, je whatever, maar vooral over de meerwaarde die je meent te mogen claimen.
Mag een slogan volgens Sloganman dan niet comparatief zijn? Tuurlijk wel. Maar dan béter comparatief. Een schoolvoorbeeld is en blijft:


We try harder


Op een rit die hem langs de rand van het Antwerps havengebied voerde, kruiste Sloganman deze ochtend een truck waarop de volgende boodschap stond :


We take your goods from A tot Better


De truck stond half op het voetpad geparkeerd met de knipperlichten aan. De chauffeur was even het noorden kwijt, zo bleek. Hij wist even niet waar Better precies lag. De man werd weer op weg geholpen door twee passanten in een fluojasje die kennelijk wél al van Better hadden gehoord of toch van de bestemming die met Better werd bedoeld. 


Alles kan beter


is niet alleen een fijn tv-programma dat alsmaar opnieuw wordt gerecycleerd, maar ook nog eens een waarheid als een koe.

Sloganman, Nothingman

Moet iedereen zonodig zijn slogan hebben, vraagt Sloganman zich wel eens af. Zeker als hij de wildgroei van slagzinnen ziet die het communicatielandschap overwoekeren en alsmaar onaantrekkelijker maken.
Geen winkel op de hoek of hij verkoopt u een perfecte service. Geen verzekeraar of hij verzekert u van ofwel een mooie toekomst ofwel een stuk eh… zekerheid. Geen advocaat of hij komt op voor uw belangen. Geen ondernemer, kortom, of hij belooft u wat u als klant gewoon verwacht: dat hij zijn job doet, quoi.

Zo ontdekte Sloganman op een korte strooptocht naar nieuwe onzin in willekeurige volgorde alweer de volgende beklijvende claims:

De websitebouwer die z’n weg kent op het internet

Dat mogen we hopen.

Groenten en fruit, voor u geplukt

Voor wie anders?

De bankservice met aandacht voor uw geld

Dàt is nieuw!

Toegegeven, we zijn allemaal debet aan de op hol geslagen communicatiecultuur, maar een pleidooi voor sloganloze merken en diensten lijkt Sloganman meer dan ooit gewettigd. Zeker als je ziet hoe ook gevestigde waarden zich bijna collectief in hun beloften vergalopperen. Of moeten we blij zijn met een boodschap als

De verfspecialist die z’n vak verstaat

Nee toch. Guillaume? Eric? Vrienden van de sterke boodschap?

Sloganman, Greenman

The green movement is een oppositiebeweging in Iran die het democratisch ideaal aankleeft en nastreeft. De beweging bestaat voornamelijk uit –hoe kan het ook anders-  jonge mensen, studenten, professionals uit de middenklasse.

Sloganman sympathiseert met hen. Hij twittert hen af en toe een beetje verse moed in en volgt voor zover mogelijk de berichtgeving over hun activiteiten.

Toen de ayatollah der ayatollahs in 1979 zijn islamitische republiek vestigde en daarmee de zogenaamde wil-van-het-volk beantwoordde met een goddelijke dictatuur waren heel wat van de huidige ‘groene jongens en meisjes’ niet eens aan de conceptie toe. Hun toekomstige ouders scharrelden nog wat. Naar houvast. En naar elkaar.

Nu worden ze weggeknuppeld annex -geschoten uit het straatbeeld van Teheran bij het eerste het beste e-ven-tu-e-le vermoeden van een samenscholing. En als ze bijvoorbeeld hetzelfde geslacht genegen zijn, worden ze simpelweg opgehangen of openbaar gestenigd.

Sloganman herinnert zich tijden dat ook hier het zogenaamde ‘straatoproer’ werd beantwoord met militair machtsvertoon en nietsontziend getraangas en geknuppel. Daarom is zijn sympathie met het verdrukte Perzische volk onvoorwaardelijk.

Maar in zijn zoektocht naar de waarheid en de leugen blijft hij alert voor mooie boodschappen en sterke beelden.

En het bovenstaande beeld is er zo een ...

Morgen zal Sloganman het wellicht over iets heel anders hebben. Blijven oefenen, beste mensenras!

Sloganman, Bankenman

BKCP Bank hengelt al een tijdje naar nieuwe klanten met de lijn

Gelukkig niet de grootste

In een paginagrote (!) advertentie licht ze haar profiel en haar aspiraties toe met de volgende message :

Big is niet altijd beautiful

Sloganman twijfelt tussen gecharmeerd zijn en zich alvast bij voorbaat bedrogen voelen. Want het is een wel hele slappe koord waarop de BKCP Bank danst. Sloganman kan zich voorstellen dat de Fortis BNP Paribassen, de KBC’s, de Dexia’s en nog een paar andere grootbanken niets liever willen dan dat de nestbevuilende concurrent snel op z’n bek gaat.

BKCP Bank is het resultaat van een fusie van regionale banken, allemaal stevig verankerd in hun regio. Kleine ondernemers, zelfstandigen en private spaarders zijn de doelgroep. En om al die redenen zijn de grootbanken de vijand.

Het gevoel dat Sloganman bij deze bank heeft, wordt nog het dichtst benaderd door het begrip ‘sympathie’. Maar zoals één van onze Vlaamse crooners het ooit in een schlager wrong :

Sympathie is geen liefde

Is de Staat als referentie-aandeelhouder alleen maar een voordeel of ook een nadeel? En trekken we niet beter met z’n allen naar Binck Bank, dé online uitdager van de grootbanken, toch?

Sloganman heeft in een commode op zolder nog twee zwarte sokken gevonden. Hij denkt er nu aan om een thuisbank te openen. De eerste euro’s zijn al gedeponeerd daar waar normaal de grote teen zich bevindt. Rendement? Welk rendement?

Sloganman, Volksman

Democraat in hart en vaat


was de slagzin die Sloganman ooit bij wijze van grap voorstelde aan een politicus die zich bij de kiezer wilde profileren als een staatsman voor het volk. De politicus die het een paar jaar later tot minister zou schoppen, was enthousiast. Waarna Sloganman voor de niet eenvoudige opdracht stond om het weer uit 's mans hoofd te praten zonder z'n eigen geloofwaardigheid te verliezen.
Sloganman zou in een later stadium het contact verliezen met de politicus en zijn entourage. Ook al vanwege het grillige politieke pad dat de 'democraat in hart en vaat' zou volgen. Wat Sloganman inspireerde tot een iets cynischer lijn :


Opportunist tot in de kist


Vorige week viel de vraag in Sloganmans mailbox om nog eens voor een politieke kandidaat aan de slag te gaan. Politieke kandidaat? Had Sloganman iets gemist? Hingen er opeens nieuwe verkiezingen in de lucht? Didier? Bart? Elio?
De correspondent lichtte bij navraag toe dat hij uiteraard de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 bedoelde.
Een kandidaat die zich ruim anderhalf jaar voor de feiten over zijn communicatie met het volk wenste te bekommeren? Die nu al campagne wilde voeren? Verbazend, vond Sloganman.
In het gesprek dat volgde, meldde de kandidaat dat hij de concurrentie alvast voor wilde zijn. Hij dacht aan een guerillacampagne. En die moest starten op het internet. Facebook vond hij hét kanaal bij uitstek. Een Youtube filmpje? Why not. En naderhand zou er natuurlijk flink getwitterd worden. Er was -kort gezegd- over nàgedacht.


Sloganman heeft vriendelijk voor de klus bedankt. Niet omdat hij het internet en de sociale netwerken niet genegen zou zijn, integendeel, maar omdat het een zinloze operatie is en omdat de kandidaat niet meteen blijk gaf van een onweerstaanbare geschiktheid.


In zijn rouwrede voor Marie-Rose Morel noemde Bart De Wever zijn ex-studievriendin 'de hoogste koningin'. Sloganman mag hopen dat we nu niet met z'n àllen het hoofd gaan verliezen.

Sloganman, Caïroman

Iedereen Egyptenaar.
Overal Tahrir. 
En hopelijk voor altijd 11 februari. 
Waar was Sloganman toen Mubarak -zoals immer, hoog verheven- met de helikopter naar Sharm-el-Sheik werd gevlogen? Waaraan dacht hij toen het nieuws van het aftreden de massa op het plein tot uitzinnige vreugde bracht? Wat hoopte hij toen Vranckx vanop het balkon van zijn hotelkamer 'geen woorden vond' voor wat zich beneden hem afspeelde?
Sloganman was in het huis van vrienden, heel alleen. Hij dacht aan de terugval van opdrachten in de communicatiewereld. En hij hoopte dat het voor hem nooit de foute kant uit zou gaan.
Toen keek hij om zich heen en zag alleen maar richesse. Hij dacht aan vroeger en hoe goed het nu was. Hij voelde iets dat leek op wat wetenschappers geluk noemen. Als de Flair het al niet voor hen had bedacht.


Sloganman had even geen oog noch oor voor slogans. Maar hoe hoopvol en wantrouwig kan je tegelijkertijd zijn?

Sloganman, Bongoman

Sloganman was er ooit zelf een vurige supporter van. In het prille begin. De Weekendesk formule werd opgepimpt met de Bongobon en het resultaat was ... bingo!

Mooi toch, dat je nu zomaar hotelverblijven, weekendarrangementen en city trips cadeau kon doen. Dat je iemand kon verrassen met een vakantietje dat hij of zij notabene zelf kon kiezen. Want de Bongobon was niet zomaar een bon. Nee, het was een boekje in een doosje! Sloganman herinnert zich hoe hij de bon enthousiast cadeau deed op kerst, valentijn en verjaardagen. Hoe hij vrienden en familie verguld zag reageren toen het pakje eenmaal open was en ... het bleek géén cd te bevatten! Kortom, 

Hoera voor de Bongobon


Maar met de jaren groeide zijn scepticisme. Want kijk, hij begon nu zelf in overmaat boekjes in doosjes te ontvangen. Totdat hij op de lange duur weer hevig begon te hopen op een ... cd.
Een Bongobon voor een overnachting mét diner in een charmehotel, diep verscholen in de Ardennen, de Eifel, de Elzas, Nederlands-Limburg. Een thermale experience. Een put yourself together-trip. Een zimbabwe-ervaring in noord-frankrijk ... Bongo had de formule alweer opgepimpt en je kon nu ongeveer zowat àlles cadeau geven en krijgen. Met uitzondering van een vipbehandeling op intensieve zorgen en een bijna-doodervaring in de Negev-woestijn.

Sloganman snapt het wel, want er zijn kapers op de kust. Mygazine bespeelt de niche van de boekskes-als-geschenk. Vivabox stuurt de ontvanger naar de musea, de theaters, de concertzalen, de fitnessclub, kunsttentoonstellingen, ja, zelfs naar een Magritte experience met zijn geurkaarsen. 

Moeten er nog bonnen en boxen zijn? Sloganman dacht er eens diep over na en presenteert bij deze ...  de Sloganbon. Iets te vieren, waarde klant of prospect? Een nieuw filiaal? Een nieuw product? Een nieuwe marketingdirecteur?


Geef uzelf een Sloganbon 


U heeft de keuze uit een slogan met ballen, een slogan voor nu, een slogan voor de eeuwigheid, ...
Denk er eens over na als u in de Bongosauna zit, uw Mygazine gelezen hebt of terug bent van uw Vivabox experience. 


Tot dan. Sloganman.

Sloganman, Nederman

Het gaat slecht met de landbouw. Maar het gaat goed met de landbouwgrond. Sloganman vernam het uit betrouwbare bron. 

Investeren in landbouwgrond is de nieuwste hype. Want landbouwgrond is schaars én nodig. Om het vee te kweken dat ons voorziet van vlees. Om de granen te oogsten die ons brood, croissants en koffiekoeken opleveren. En om eventueel te worden omgezet in al even broodnodige bouw- en industriegrond.


Sloganman werd benaderd door een Nederlands bedrijf om Belgische investeerders te interesseren voor een belegging in Nedergrond.
1,2% belasting op de waarde van de grond, dat is inderdaad peanuts. Belastingvrijstelling op de winst, dat is meer dan meegenomen. Voeg daarbij het feit dat je je investering kan spreiden en Nedergrond wordt een geschenk uit de hemel. 


Wacht even. Wat is hier aan de hand? Is Sloganman gezwicht voor de sirenenzang van de Nederlandse grootgrondhandel? Heeft hij persoonlijk belang bij het verspreiden van deze boodschap? Tweemaal nee. Daarvoor ziet hij z'n followers veel te graag. Hij wil alleen maar signaleren dat Belgen nu ook stukjes Nederland kunnen kopen. Mét winst. En dat vindt hij een grappige gedachte...


Nederbelgen zat. 
Tijd voor Belghollanders.

Sloganman, Bastaman

Sloganman bedacht vorige week elf slagzinnen, waarvan er tien jammer genoeg sneuvelden op het slagveld van de kritiek.
De negende -in feite de allereerste- hoefde niet eens voor zijn leven te vechten. 
Zijn overmacht was te groot. Hij werd onmiddellijk als nieuwe held ingehaald en wordt nu voorgedragen voor de eeuwigheid. Het verdict luidde, letterlijk: 


"We gaan voor de controverse. Basta!"


En zo voelt Sloganman zich nu ook 'n beetje Bastaman, omwille van het neveneffect dat hij met de slagzin creëerde: de opdrachtgever als zijn eigen, meest kritische consument. 
De jager als wild. De wolf als zeven geitjes.


Sloganman begrijpt dat dit wartaal is voor iedereen die niet vertrouwd is met de feiten, maar hij mag de slagzin vooralsnog niet onthullen. Als de communicatiewind goed zit, komt hij er binnenkort aan. 
Zal hij de wereld veranderen? Nog in geen honderd jaar. Zal hij het consumentengedrag beïnvloeden? Nee, ook niet. Zal hij effect sorteren? Laten we dat hopen. Zal hij door u opgemerkt worden? Nauwelijks. Maar voor de opdrachtgever is hij nu al goud waard. Basta!

Sloganman, Dakman

Sloganman had zich voorgenomen om vandaag van de zon te genieten, ook al is ze nergens te bespeuren.  Daar heeft, merkwaardig genoeg, Alexander De Croo iets mee te maken. 
Maar als er een slogan voorbijflitst die zo 'què?' is als de volgende voelt hij zich verplicht om er toch even bij stil te staan ...


Geen woorden maar daken


leest hij op de achterzijde van een bedrijfswagen van Dakwerken X. Sloganman probeert, zoals steeds, de gedachtenkronkel van de bedenker(s) te volgen en de bizarre logica van een en ander te begrijpen. 
Dakwerken X wil zichzelf, zoals elke kleine zelfstandige, uiterààrd in de positieve zin van de concurrentie onderscheiden. Zichzelf een beetje upgraden hoort daarbij. Kortom, Dakwerken X legt niet zomaar een dak. Nogal wat concurrenten doen dat kennelijk wel. Erger nog: die leggen woorden, zoals Sloganman. Lekkages gegarandeerd!


Sloganman is alweer clement. Hij stelt Dakwerken X een alternatief voor. Geen grote communicatie, maar toch al een gebinte :


U krijgt een specialist op uw dak

Sloganman, Alexanderman

Terwijl hij door een zee van foute slogans waadde, viel Sloganmans oog op een wonderlijke boodschap, opgetekend door een journalist van De Morgen uit de mond van Alexander De Croo, het Kalfke Willy van de Vlaamse politiek. 
Sloganman houdt niet echt van deze man. Niet omdat hij de stekker uit de regering trok, maar vanwege die veel te blauwe, ouwelijke glimmer. Des te aangenamer werd hij getroffen door dat ene, geïsoleerde citaat:


"Omdat hij mij zo vaak met een microfoon in de hand ziet, denkt mijn zoontje dat ik een zanger ben"


De dag begon grijs en winderig en is dat in weerkundig opzicht nog steeds. En toch schijnt voor Sloganman de zon. Wat kan een zaterdag nog meer brengen?

Sloganman, Boekskesman

Libelle zal zichzelf nooit, jamais, niemals 'een boekske' vinden, Flair nog minder en Goedele al helemaal niet. Toch zijn ze dat wel, vindt Sloganman. Want neem nu Flair. Daar wordt deze week met een zeer ongeloofwaardig aanbod gewapperd:


Diner voor maar € 7
hoofdgerecht + kop koffie of thee


Huh, diner??? En mag er ook een vriendje mee? Of, beter nog, een minnaar? Want in ons boekske doen 69 vrouwen -69, jawel- een boekske open over vreemdgaan. 
Sloganman zou zeggen: Dag allemaal! Kom op met die story! En dan weer aan de rol, mét die dinerbon! Een lichte maaltijd voor de grote wip is altijd meegenomen. Hotelkamers kosten ook geld.

De Koningin van de Goesting laat eveneens van zich horen. Voor haar nieuwe boekske heeft ze zich voor de verandering photoshop- of pruikgewijs laten blonderen. En ja hoor, het is een del. Verderop in deze alweer spraakmakende Goedele vinden we bijdragen over internetblondjes, Showbizz Bart, mannen en blond, Het Hitler blondisme en Blondie Meskens. Thema van het boekske, of wat dacht u: 


Dom blondje
pimp je brein


Goedele, goesting, boekske. Hoe oerblond kan een mens zijn?

En dan heeft Sloganman het nog niet gehad over het boekske-àller-boekskes: het boekske Tom, met de gratis Tom Waes single


Eén is geen


Waar is verdomme Philip (Geubels) als een mens hem nodig heeft? Of Bart (Peeters)? Of die andere Bart (De Wever)? Mannen met flair in hun testosteron. Ooit vreemdgegaan? Wellicht. Want met wie doen al die vreemdgaande vrouwen het anders? Toch niet allemaal met Tom?


Sloganman overweegt een chirurgische ingreep, een botoxbehandeling en een nieuwe haarkleur. En daarna gaat hij resoluut voor zijn eigen boekske.

Sloganman, Terzakeman

OEPS!


Vanavond in Terzake kwam de journalist van dienst op een volgens Sloganman nogal vreemde manier ... terzake.
Sloganman dacht nog: hé, dit twitteren we even naar #terzake.tv, maar liet het toch maar achterwege.
Hij kiest voor z'n eigen kleine kanaal.


In zijn live gesprek met een Vlaamse ondernemer in Algerije peilde de journalist van dienst naar de situatie in Algiers nu de Arabische wereld woelige tijden beleeft. Hij stelde de volgende (retorische) vraag:

"Zes mensen hebben zich daar in brand gestoken.

Dus er eh… smeult daar tenminste toch iets?"

Hoe pijnlijk kan je uit de bocht gaan in een live uitzending? 

Sloganman, Wisdomman

Alweer een grote dag voor slogans, wijze en domme boodschappen, zomaar-wat-geroep en doorvoelde meningen. Caïro is er vol van. De lucht trilt er. Het hart rilt er. En de verwachtingen zijn immens. Sloganman vreest té immens, maar dat is nu eenmaal eigen aan revoluties.
Op zoek naar zinvolle commentaar, stuit hij op de volgende fijne wijsheid, van Libanese origine:


Als de koe valt, worden vele messen getrokken


Prachtig, vindt Sloganman. En zo absoluut wààr. Hij denkt vanuit zijn makkelijke stoel aan de moeilijke opdracht die de verenigde oppositie wacht : de kalmte bewaren, de samenwerking zoeken, rekening houdend met de agenda van de zogeheten Moslimbroeders. Ook zij hebben zo hun slogans, en die liegen er niet om:


God is ons doel. De Profeet is onze leider. De Koran is onze wet. De strijd is onze manier. Voor God sterven is onze hoogste verwachting. 


Sloganman ziet maar weinig democratisch heil in deze overtuiging. Tenzij Egypte er massaal en uit vrije wil voor kiest. Geen prettig vooruitzicht voor, bijvoorbeeld, de Egyptische Kopten. Een mens uit Iran die ooit zelf door de straten van Teheran juichte, gedragen door de nieuwe hoop, waarschuwt voor de teloorgang van de terechte verlangens en het spook van een nieuwe tirannie. Hij geeft zijn Egyptische broeders de volgende zevenvoudige raad (vertaald door Google) :

1. Houd religie er buiten. Wij deden dat niet en je weet wat het gevolg was. Het is nog veel erger dan voor de verdrijving van de Tiran.
2. Beperk je niet tot het wegschoppen van Mubarak, maar denk ook na over het vervolg en laat dat niet over aan machtshongerige types
3. Als Mubarak weggaat, vernietig dan niet het hele regeringsapparaat. Dat geeft vrij spel aan machtswellustelingen
4. Executeer en martel niemand. Want dan gaat het executeren en martelen gewoon door.
5. Vernietig en plunder zo min mogelijk. Je vernietigt niet de eigendommen van Mubarak, maar van jezelf.
6. Als er een grondwet wordt geschreven, doe het dan in volle openheid.
7. Laat het nieuwe Egypte voor alle Egyptenaren zijn: moslim, christen, noord, zuid, arm, rijk


Sloganman begrijpt de wilde vreugde, maar vreest voor het boemerang effect. Weg met Mubarak? Why not? Leve het volk? Hope so.