Sloganman, Statenman

Sloganman heeft een uitnodiging ontvangen voor de Staten Generaal van de Antwerpse Haven. Hij wordt wel eens betrokken bij de communicatie voor haveninstituten en -bedrijven en staat dus op de mailinglist. Als hij wil, kan hij op woensdag 22 juni het event in de Antwerpse Stadsschouwburg bijwonen, CEO's, politici en een Minister van Mobiliteit en Openbare Werken ontmoeten en zich vervolgens in de foyer tegoed doen aan hapjes en drankjes tot 21.30 u. Hij wil wel, maar hij kan niet. Hij wordt die avond al elders verwacht. Jammer. Sloganman had de initiatiefnemers, Port of Antwerp en Alfaport Antwerpen, graag geconfronteerd met het toch wel merkwaardige motto waaronder beide verenigingen zich aan de genodigden presenteren:

Sterk door Samenwerk

Hier schrikt zelfs een vakbond van, denkt Sloganman dan. Want behalve een taalmonstertje is dit vooral

natte vingerwerk, prutswerk, knoeiwerk

Bij nader inzien is het misschien toch wel goed dat hij de discussie niet hoeft te voeren. Sloganman vreest namelijk dat het onbegonnen werk is. Zeker nadat hij de advertentie heeft gespot waarmee de Port of Antwerp potentiële medewerk(st)ers voor het havenbedrijf wil warm maken. De kopzin luidt:

Maak kennis met onze uitstekende vaarwaarden.

Volharden in de infantiliteit, heet dat. Toemmetoch!

Sloganman, Heideman

Sloganman kan vandaag niet om de actualiteit heen. Temeer omdat ze zich in zijn onmiddellijke nabijheid voltrekt. Hij heeft nooit echt voeling gehad met de Kalmthoutse slogan, maar 

als je van natuur houdt

krijgt nu toch wel een bijzondere betekenis. Geweldig om hier te mogen wonen, zeker als de lente alle zonnerecords breekt. Maar nu is er vooral behoefte aan regen. Pijpestelen graag!

Sloganman, Hamman

Er is een hamburgerrestaurant in Brussel waar McDonald's geen weerwoord op heeft : Ellis. Het werd gelanceerd door een stel onvervaarde foodies die de ware hamburger in ere willen herstellen, meer: de hamburger als een culinaire specialiteit willen aanbieden aan iedereen die graag goed eet voor een matige prijs in een omgeving die niet op een tramrijtuig, een Veralux veranda of een stationsbuffet lijkt. 

Bij Ellis ga je tafelen. Kort, maar krachtig. Snel, maar in alle rust. En met flink wat toegevoegde waarde op je bord.

Het restaurant werd gelanceerd met een lijn die Sloganman ondanks zijn aanvankelijke skepsis toch behoorlijk triggerde :

Who the fuck is Ellis ?

Well, Ellis is a great gourmet burger. The real thing. Taste it and you believe it!
Ellis Gourmet Burger is een smaakeiland op de Place Sainte Cathérine nr. 4 in het hartje van Brussel. Als je er binnenstapt, ben je hoe dan ook 'n beetje op Ellis Island.

Sloganman, Puinman

Het toerisme in Noord-Afrika krijgt forse klappen. Tunesië mag dan wel de Arabische lente -inmiddels meer dan herfstig- op gang hebben gebracht, toeristen zoeken liever andere oorden op. Maar dat is buiten de creativiteit van Toerisme Tunesië gerekend. Die hebben de omwenteling aangegrepen om er campagne mee te voeren. Met een panoramisch beeld van de ruïnes van Carthago en onder het motto


Ze zeggen dat Tunesië helemaal in puin ligt


wil Toerisme Tunesië het tegendeel bewijzen: Tunesië blijft een fijne plek. 
Voer voor tegenspraak in communicatiekringen. Want Jens Mortier van de gelijknamige brigade wil het niet meteen een geslaagde campagne vinden. Té reclame, vindt hij, en 'mensen wantrouwen reclame'.
Wim Schamp, de zelfverklaarde reclamegoeroe die om godweetwelkereden nog steeds in die hoedanigheid wordt bevraagd is het daar helemaal niet mee eens. Integendeel. Hij vindt het 'gedurfd' van Toerisme Tunesië.
Sloganman vindt Jens de voorspelbare zoon van Guy en Schamp een vreemde diersoort. 
Het voorstel van Jens om een livestream van een Tunesisch strand te tonen lijkt hem geen alternatief. De reactie van Schamp die de Tunesië campagne 'eerder in de privésector verwacht' begrijpt hij al evenmin.
Jens moet niet moeilijk doen. Hij is een reclameman én een goeie. Schamp moet niet lullen. Wie is Schamp?

Sloganman, Vlammenman

Sloganman heeft een tijdlang niet van zich laten horen. Dàt vraagt om toelichting.
Heeft Sloganman misschien een Strauss-Kahntje gedaan? Nope.
Heeft het land zijn politieke expertise nodig om de communicatie tussen de strik en de buik alsnog te herstellen? Nogmaals nope.
Is Sloganman het bloggen beu? Al-ler-minst.

Sloganman heeft zichzelf een sabbat toegestaan. Om zich te bezinnen? Nee, om zich te ont-zinnen, of liever : zich opnieuw te ver-zinnen.

Natuurlijk is en blijft foute communicatie hem prikkelen. Natuurlijk wil hij af en toe zijn mening kwijt. Natuurlijk vindt hij zich wel eens underestimated. Maar ook een Sloganman ontsnapt niet aan de werkelijkheid. In zijn onmiddellijke omgeving is een huis zomaar in de vlammen opgegaan. Twee mensen hebben daarbij het leven gelaten. Sloganman stond naar de vuurzee te kijken, om 3 uur 's nachts, vol onbegrip en onvermogen.
De ramp is inmiddels ver-weekt, maar niet verwerkt. Want de vragen blijven knagen. Morgen is het woensdag. O ja?

Sloganman, Zimmerman

Muzikanten, schrijvers, stand-up comedians en bij uitbreiding allen die in de betere boekskes en op de betere tv-zenders hun kop mogen laten zien en hun mening mogen verkondigen zijn doordrenkt van verering voor de in-hun-oren-allergrootste. Binnenkort wordt hij-wiens-naam-men-slechts-met-diepe-eerbied-uitspreekt in Vlaanderen zelfs geëerd met een coverconcert waarop artiesten van bij ons zich om ter deemoedigst in zijn schaduw zullen nestelen. 
Zijne Onaantastbaarheid zal het een zorg zijn. Hij heeft, als alles meezit, nog even te gaan, zodat het grote Bobfest er binnen vijf jaar pas aankomt. Zonder die andere Bob weliswaar, de meesterlijke, maar onfortuinlijke Marley. Zonder de op-één-na-allergrootste die ooit, op een fout moment, de Dakota building in New-York verliet. Zonder Mister Melancholy en zonder The Man in Black. 
Nee, Sloganman is hem niet ongenegen. Ja, Sloganman erkent tenvolle zijn grote betekenis voor de na-oorlogse moderne muziek. Sloganman is alleen beetje Dylanmoe. En als je Dylanmoe bent, kan het gebeuren dat je opveert bij het zien en horen van een fantastisch groepke dat in 2008 zomaar naar de top waadde, zonder de ellebogen te gebruiken.
Elbow in concert in de studio van Abbey Road. Schoon, joeng, gisteravond op Cobra TV. Nog schoner zelfs.


Niettemin, Bob, hulde! Vervolg je weg
Like a rolling stone
maar vergeet niet op tijd te stoppen. 

Sloganman, Jammerman

Sloganman geeft 'm nog altijd van jetje, maar tegen Jetman kan hij niet op. Op deredactie.be ontdekt hij een filmpje dat hem met verstomming slaat. Een man in jetpak stort zich raketgewijs in de diepten van de Grand Canyon, suist erdoorheen met de vlam in de pijp en belandt vervolgens aan een parachute netjes weer op de begane grond.
Een week geleden las Sloganman dat een beetje profrenner snelheden van 100 km/u in de afdaling van een beetje col niet eens een beetje overdreven vindt.
Gisteren ging één van hen overkop en stierf ter plekke. In een canyon in Italië. De volgauto's en de renners achter hem konden het toen al levenloze lichaam nog maar net ontwijken.
Sloganman werd er ongemakkelijk van.


Wouter, was je maar in de wei geland, man.


RIP, Wouter Weylandt. Hulde.

Sloganman, Andréman

André Duval stapt eruit en stapt er weer in. Hij sluit behoedzaam de keukendeur achter zich en komt -taràà- via de voordeur weer binnen. 
Vroeger werden managers meestal aangetroffen achter gesloten deuren, dichtbij de meeting room. Een beetje manager van nu zit zoals iedereen voor z'n scherm, huldigt een open deurpolitiek en mengt zich onder de vele honderden miljoenen internetgebruikers. 
André gaat nog een stap verder. Hij heeft begrepen dat die internetgebruiker vandaag de dienst uitmaakt. Dat het klassieke voorschrijfgedrag van de opdrachtgever en zijn agentschap niet noodzakelijk resulteert in betere verkoopcijfers, laat staan in de gewenste loyauteit. 
De consument informeert en overtuigt zichzelf wel en heeft daarvoor zo z'n eigen kanalen. 
André gaat bruggen bouwen. Mét die kanalen. Tussen de digitale communicatiewereld en het bedrijfsleven. Tussen de internetcreatieven en de merken en diensten waarvoor ze nieuwe opportuniteiten, nieuwe reclamemiddelen moeten scheppen.
Mag Sloganman de sympathieke partner van Guillaume langs deze weg veel succes toewensen? Adverteerders die de tgv niet willen missen, weten alvast bij wie ze straks hun ticket kunnen bestellen. Online of course. 


Ga mee met André !

Sloganman, Dubbelman

"Allemaal zo dubbel, man", zei iemand tegen Sloganman nadat het nieuws over de dood van Bin Laden was bekendgemaakt. "Een moord die verlichting brengt in een heel continent. Keer het om : Bush die in z'n 'compound' wordt afgemaakt door een Irakese elite-eenheid".
"Bush leeft niet in een compound, maar in een ranch ergens in Texas," probeerde Sloganman.
"Vertel me het verschil?" vroeg diezelfde iemand.
"Ik zou het niet weten," gaf Sloganman toe.
"Osama elimineert Bush," zei de iemand. "Zou dat geen mooie titel zijn in de Arabische media?"
"Goh," hakkelde Sloganman.
"Rot in hell! was de kop in de Daily News", vervolgde de iemand. "Die zie ik perféct in Islam News staan!"
Islam News? Allah nog aan toe, dacht Sloganman. Maar de iemand had wel een punt.
Want wat is Goed en wat is Kwaad? Wie heeft ons geleerd om het onderscheid te maken? En heeft die Wie de waarheid in pacht?
"Ik geloof er geen zak van," zei de iemand. "Maar het is wel een goed verhaal".
"Zeker weten," gaf Sloganman toe. Opgelucht. Omdat hij eindelijk verlost was van de moeilijkste vraag ter wereld. En van Osama Bin Laden.

Sloganman, Volksman

Op weg naar een familiereünie in een feestzaaltje in de Vlaamse Ardennen doet Sloganman op zondag 1 mei een merkwaardige ontdekking ...
Ook een gevierde reclameheld is in deze tijden van georchestreerde olieschaarste en opgepimpte prijzen aan de pomp niet ongevoelig voor prijsvoordeel. En zo gebeurt het dat Sloganman in een tankstation belandt dat luistert naar de naam


pomp van het volk


1 mei! Dure olieprijzen! Pomp van het volk! Prachtig, toch! 
Wat is het volkser dan de golvende lintbebouwingen waar Sloganman op die zongezegende zondagvoormiddag langs- en doorheen mag rijden? 
Wat is volkser dan de betonwegjes die hem straks naar het hart van het Vlaamse heuvelland zullen voeren? 
Wat is volkser dan de plastic terrasjes waarop Colnago, Specialized en andere Merckx fietsen framegewijs verbroederen terwijl het gelegenheidspeloton zich tegoed doet aan Witkap, Petrus en Jupiler? 
Wat is volkser in deze energievretende contreien dan een pomp van het volk?


Dat Jan Eelen deze plek heeft gemist in zijn Ronde-epos ... Dat Lucas Van den Eynde hier niet nog gauw even kwam tanken op weg naar zijn dwergmoment in de Havana club ... Dat er naast deze pomp geen Volkshuis staat ... En dat die andere Merckx -de progressieve dokter-politicus- hier geen 'huis voor de geneeskunde van het volk' heeft geopend ...


Aan dat alles denkt Sloganman terwijl hij zijn tank vult met diesel, de benzine voor het volk.
En net op dàt moment zal er naast hem een bakbeest van een terreinwagen postvatten en een heer van stand zich meester maken van de dieselslang. De fietsen op de bumper glanzen in de zon. De vrouw op de passagierszetel is korenblond.