Sloganman is geen fundraiser noch een die hard charity sponsor. Maar af en toe
wil hij wel eens een uitzondering maken. Als het om een georchestreerd onrecht
gaat, bijvoorbeeld. Als een nu al 8 jaar vermist meisje nog steeds een welkome
voedingsbodem blijkt voor riooljournalistiek en onbegrijpelijke politieke,
juridische en politionele beslissingen.
De toen bijna 4-jarige Madeleine McCann
verdween op 3 mei 2007 ‘op mysterieuze wijze’ uit haar vakantieverblijf in
Praia da Luz, Portugal. Een mysterie dat inmiddels al tientallen potentiële
verdachten heeft opgeleverd, de ene al ‘vergezochter’ dan de andere. En dit terwijl
de onderzoeksrapporten – vrij te consulteren op het internet – ruim 30 000
pagina’s lang slechts in één richting wijzen: de betrokkenheid van de ouders.
De inspecteur die indertijd het onderzoek
leidde, de feiten verzamelde en – na zijn gedwongen overplaatsing naar een
andere dienst – die feiten op een rij zette in zijn boek ‘A Verdade da Mentira’
ofte ‘De Waarheid achter de Leugen’, is nu veroordeeld tot een
schadeloosstelling van de ouders ten bedrage van een kleine 600.000 euro,
exclusief interesten. De oorspronkelijke eis bedroeg het dubbele van dit
bedrag, maar het blijft een hoge prijs voor het verkondigen van een mening op
basis van, nogmaals, feiten. De bekendmaking van de inspecteur zou de loop van het
onderzoek ‘gehinderd’ hebben en de ouders pijnlijk hebben getroffen.
Kate en Gerry McCann zijn wat dat betreft
niet aan hun proefstuk. Met de hulp van spin doctor Clarence Mitchell en de
advocaten van Carter-Ruck hebben ze inmiddels al heel wat centjes verdiend, enkel
en alleen met eisen tot genoegdoening, rechtzetting, schadeloosstelling en
ander lucratief juridisch gedoe.
De aanval blijkt in hun geval de beste
verdediging. De pers doet er het zwijgen toe of praat de ouders en hun
vertegenwoordiger(s) naar de mond. De politie heeft het onderzoek naar een mogelijke
dader / mogelijke daders drie jaar geleden weliswaar opnieuw geopend, maar de ouders van meetaf aan ‘buiten
verdenking’ gesteld. Mensen die op grond van de onderzoeksrapporten en het
inmiddels ondoordringbare web van tegenstrijdigheden de stem verheffen worden
monddood gemaakt of opgejaagd tot – in één geval – de zelfgekozen dood erop
volgt.
Sloganman volgt de zaak al een tijdje – een
mens moet iéts volgen in z’n leven – en heeft begrepen dat een en ander op z’n
zachtst gezegd ‘met de mantel der liefde (?)’ wordt toegedekt. Door de Britse
politie. Door de Britse machthebbers. Door de Britse pers.
Om dat toe te lichten gaat hij even héél
kort door de bocht, maar toch…
THE STORY OF MADELEINE MCCANN IN A FEW PHOTOGRAPHS
The McCann couple a few weeks after the alleged abduction of their daughter Madeleine
The McCann couple fully aware of the people's reaction in regard to the first photograph
Kate McCann as a deeply troubled, sainted mother at a professional photosession
Kate McCann as a self proclaimed victim of justice outside the Lisbon court room
Als u de context beter wil begrijpen, ga dan eens kijken op www.mccannpjfiles.co.uk en op jillhavern.forumotion.net.
De ex-inspecteur gaat in hoger beroep. Terecht. En hij wordt daarbij ondersteund door een steeds grotere groep mensen-die-het-in-de-doofpot-stoppen-van-pijnlijke-waarheden-stilaan-strontbeu-zijn. Onder wie ook Sloganman. Die stortte daarom vandaag een symbolische bijdrage op het gofundme account, opgezet door een moedige, waarheidslievende madam om het hoger beroep mee te financieren. Een druppel van hoop in een zee van onwaarheid.
Sloganman weet het. De bootvluchtelingen, Nepal, Syrië, de kankerbestrijding, de armoede en het onrecht in eigen land en elders zijn zoveel belangrijker. Maar hij is nu eenmaal Sloganman. Een mens met een mening die zijn plek in de kosmos probeert te verdienen met een maandelijkse storting voor een wereldwijd goed doel waarvoor kinderen van bijna 4 géén geldmachines zijn.
