Sloganman, Aldiman

Ooit -het is al eerder gemeld in deze blog- was Sloganman betrokken bij de Aldi campagnes. Het merk was hier nog in volle opbouw en 'den Aldi' nog lang geen begrip.

Het viel Sloganman toen al op dat er heel wat communicatiesluwheid zat in de merknamen van de Duitse supermarkt, maar om er ook campagnegewijs mee aan de slag te gaan was het nog te vroeg.

Na een paar jaar 'da's pas verstandig boodschappen doen' werd de Aldi reclame herkneed naar het beeld en de gelijkenis van de pruisische format. Het resulteerde in een decennialange reclamekramp die het merken- en prijsbeleid van de retailer op stalinistische wijze in de minds hamerde. Toegegeven, niet zonder succes.

Maar kijk, opeens doen ook de hearts weer mee! Want Aldi heeft zijn reclame compleet gerenoveerd. En hoe! 

Een onverwacht kleurrijke advertentie blinkt ons tegemoet in de ochtendkrant. Daar zijn ze dan eindelijk, de Aldimerken. Fraai en evenwichtig in beeld gebracht. Ja, er is zelfs witruimte voorzien! Voorbij, de volle pagina barstensvol zwartwitte lelijkheid. Schluss damit.

Is er in Duitsland iemand tot inkeer gekomen? Of heeft een marketingspecialist hen dit aangepraat? Sloganman is in elk geval aangenaam verrast, ook door de slagzin :

Merkenkwaliteit tegen Aldiprijzen

Slim, die inmiddels voor Aldi klanten overbekende namen tot 'merkenkwaliteit' verheffen. En 'Aldiprijzen' zegt zonder meer alles : nergens vind je merkproducten voor minder.

Opeens wordt Colruyt het lelijke eendje onder de supermarkten en is de aansluiting met de Delhaize communicatie niet meer veraf. Maar toch blijft het Aldi en zo hoort het. Een vat vol bekende onbekende merken. 

Tja, hoe een pfennig  rollen kan ...

Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.

Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, Achtman

Sloganman is een mediaman. Soms een Eénman, soms een Canvasman, maar sinds kort vooral een Achtman. Want wat serveert het HD-scherm sedert enige tijd op 8? Prrràchtige series die we elders niet te zien krijgen. Omdat het zoveelste kookprogramma in de ether moet, de n'de realitysoap of de x'ste quiz-met-BV's...


Sloganman gaat resoluut voor de gemiste kansen, en grijpt ze alsnog. Op 8. Want 8 is


ongeziene televisie


Ook nog eens een perfecte slogan. En zo zijn er niet al teveel, stelt Sloganman elke dag weer vast. 
True Blood gemist gisteravond? U kan nog altijd instappen. Straf!


Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould: 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, Spartelman

Sloganman heeft het begrip vanaf dag één grondig verafschuwd. Hij vond het onwaardig als woord en weigerde om de betekenis ervan te snappen. Het had to-taal niets te maken met sporten. Sloganman vond het zelfs inferieur aan spartelen. Hij associeerde het met een begrip dat in chirokringen wel eens wordt bedacht. Iets dat je liefjes wordt aangepraat door mensen die het goed met je menen en vinden dat een gemeenschap niet volgzaam en zachtaardig genoeg kan zijn. 
Als je 'beweegt zoals je bent', bent je aan het


sportelen


Tai chi in de tuin? Je bent aan het sportelen. Van bil in de keuken? Proficiat, je sportelt! Bakken bier naar de kelder dragen? Mooi zo, sportelaar!
Sloganman heeft nog nooit gesporteld en zal ook nooit sportelen. Sporten, jawel. Spartelen, zeker weten.
Maar dat Anciaux-achtig gewemel, nooit!
Suggestie. Stel een sportbéést aan als Minister van Beweging : een Robert Vandewalle, die Bart Dewever desnoods aan het kogelstoten krijgt en Elio Di Rupo aan het hinkstapspringen. Maar hou alstublieft op met sportelen!


Dank u.


Maag er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, Meatman

Renmans, kijk uit! Vleesmeester, opgepast! De Budgetslager slijpt zijn messen. Voorlopig is hij nog in Limburg en omstreken actief, maar er is ook al een voorpost in Noord-Antwerpen.

Sloganman kende de Budgetslager niet. Nu wel. Want wat deelt de Budgetslager mee? Hij is

Prijsleider in kwaliteit

Sloganman vermoedt een diepere bodem, maar hoe diep hij ook duikt, een bodem ziet hij niet, alleen het ijle. Een zwevende lijn, noemt Sloganman dit. Er hangt een boodschap in de lucht, maar ze is ongrijpbaar. Wellicht bedoelt de Budgetslager dat hij voordeliger dan wie ook kwaliteitsvlees verkoopt, maar van een ‘prijsleider’ heeft Sloganman nog nooit gehoord, laat staan de vleesetende consument.

Als Sloganman ‘prijsleider’ leest, denkt hij spontaan aan ‘hoog’ of aan ‘een slager die de marktprijs dicteert’. Hoe dan ook, de zin in een flinke biefstuk, een ribbetje of een schouderstuk van bij de Budgetslager wordt er niet meteen door gestimuleerd.

Maar Sloganman is geen varken en dus doet hij de Budgetslager graag deze lijn cadeau:

Snijdt in de prijs, niet in de kwaliteit

En als hij even de tijd krijgt, is er beslist nog een scherpere te bedenken.

Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.

Bel of mail naar Roland Arnould : 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, Kobeman

Gespot in 't Stad met vriendin Laurence, in een avontuurlijke omstrengeling, het voorspel volop aan de gang. Vervolgens als bij toverslag aan het oog onttrokken, opgelost in het poortgebouw van een wooncomplex waarbij Sloganman zich meteen luxueuze, geparketteerde lofts en hypergeïnstalleerde dakterrassen voorstelde.


Sloganman had hem de avond tevoren nog mogen bewonderen in Volt, waar hij genadeloos de beloofde heilzame werking van een antirimpelproduct neersabelde. 
Plaatsvervangende schaamte had zich meester gemaakt van Sloganman, gemengd met een soort van professionele woede. Was hij zelf niet ooit het domme slachtoffer geweest van een gelijkaardig product? Hij wist, nog voor hij het spul had gekocht, dat het absolute bullshit was. Toen hij de crème dan toch maar had aangebracht, zag zijn partner meteen 'een duidelijk verschil', ... de schat.


De side kick van Martine Tanghe ontmaskert elke week de loze beloften van de marketing. Een nobele taak, vindt Sloganman, die zich altijd weer verkneukelt in de nervositeit die zo'n 'test' bij het bedrijf in kwestie moet teweegbrengen. Maar wat leest hij nu in zijn lijfblad over diezelfde Kobe Ilsen? De dynamische reporter droomt van


een eigen reclamebureau!


Ilsen realiseert zich de verwarring die zo'n mededeling schept en noemt zichzelf (lacht) 'een boswachter die stroper wordt'. Maar nee, het is geen grap. 


Kobayashi


is de eerste bureaunaam die in Sloganman opkomt. 


O, Martine 


zou ook nog kunnen. Maar er moet wellicht nog iets beters te vinden zijn.


Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould: 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, Marktman

Sloganman wringt zich door één van de grootste rommelmarkten van het land, zijn fiets in de hand, op zoek naar een vluchtweg. Ondertussen waaien hem van alle kanten verkoopkreten toe, samen ... met de gelukzalige geur van wafels. En temidden van het wild geraas vangt hij in zuiver Antwerps die ene, onvergankelijke kreet op die in het geheugen van iedere  kermisganger ingebakken zit :


Ni wàrm, ni wille !


Marktkramers kramen meestal onzin uit, metrieke cijfers en veel te hoge bedragen. Wafelbakkers zijn van een andere orde. Kilo's, liters, meters zijn hen vreemd. Ze verkopen warmte, liefde en emotie. Wat ze in het vet gooien, weet Sloganman nog altijd niet, maar het is absoluut onweerstaanbaar. 
'Ni warm, ni wille' is de perfecte slogan om die verleiding het ultieme zetje te geven. 'Ni warm, ni wille' begrijpt het verlangen. Het is de boodschap die de klant wil horen. De kreetgeworden 'what's in it for me'.


Sloganman zet z'n fiets even aan de kant en koopt er een. Met suiker. Als hij eindelijk z'n uitweg gevonden heeft, z'n mond heeft schoongevaagd en aanstalten maakt om weer op z'n fiets te stappen, hoort hij een schelle stem


Vérse vis !


roepen. Ook het schelviswijf bestaat dus nog. Maar bij verse vis kan Sloganman zich jammer genoeg niks voorstellen.


Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould: 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, Vuilnisman

Wat hoort Sloganman, samen met honderdduizenden landgenoten, nu al langer dan een week op de nationale radiozender? Gewéldig nieuws dat enorme perspectieven opent voor de voltallige wereldgemeenschap :


Afval bestaat niet.


Afvalberg? Is er niet. Afvaldecreet? Zinloos! Afval sorteren? Er valt niks te sorteren!
Brenger van de blijde boodschap is de Van Gansewinkel Groep. Precies dié jongens die al jaren trouw Sloganmans afval ophalen, hebben het ontdekt : het be-staat niet. 
Gehoord, Mieke Vogels? Pater Versteylen? Gaia? Greenpeace? Negerkes-die-elke-dag-in-onze-hardwaretroep-naar-koperdraadjes-zoeken? Decennialang voor de gek gehouden. Erin getrapt. Woeha! De kleren van de keizer ...


Maar als Sloganman nog een keer en daarna nog een keer luistert, bespeurt hij toch enige twijfel bij de boodschapper. De Van Gansewinkel Groep zou afval 'een nieuw leven' bezorgen. Dat klinkt op z'n minst verontrustend. Als iets dat niet bestaat een nieuw leven krijgt, bestaat het dan toch niet ... 'n klein beetje? En hoe is het intussen met God? Nog zoiets. Als Sloganman de Groep van het Vaticaan hoort dezer dagen weet hij het wel zeker :


God bestaat niet.


Afvalligen bestaan dan weer wel. Ze zijn inmiddels zelfs niet meer te tellen. Wat een ellende toch, allemaal.


Onzin verkopen? Maak er een slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould : 0475510900 - r.arnould@skynet.be

Sloganman, Werkman

Op jacht naar een comfortabele woning in ‘t Stad op een plek waar-inmiddels-zowat-iedereen-wil-wonen wordt Sloganman iets te vaak toegewapperd door de vrolijke banieren van het OCMW. Achter de wimpels, valt Sloganman op, gaan merkwaardig veel mooie gevels schuil.

Banken! zoeft het opeens door z’n hoofd. Natuurlijk. Zijn Openbare Centra voor Maatschappelijk Welzijn niet a priori huizen-van-grandeur? Ook hier wordt toch op grote schaal met geld geschoven? Ook hier heerst toch de wilde willekeur van Het Grote Kapitaal?

Sloganman heeft het er moeilijk mee. Niet met de financiële steun aan minder bedeelden.

Wel met het gewapper. Wel met de protserige poortgebouwen waar al die mensen doorheen moeten om hun leefloon in ontvangst te nemen. Oerlelijke bouwsels vaak, ook al zijn ze beschermd.

Arbeit macht frei

is een slagzin die spontaan in Sloganman opwelt. Een lijn die –even los van de historische context- maar al tezeer de waarheid dekt. Er bestaat zelfs een Vlaamse variant :

Arbeid adelt.

Maar die doet Sloganman dan weer aan Marcel Vanthilt denken, misschien wel de hardst werkende tv-presentator van het land. 

Zou het toeval zijn dat Marcel in hetzelfde stadsdeel woont waar Sloganman heden op huizenjacht was?  

Sloganman, Blijfvanmijnlijfman

Sloganman is nooit bepoteld door een geestelijke. Hij is ooit wel begeerd door een priester-leraar en een jeugdleider, maar die heeft hij met verbaal geweld kunnen counteren.

Eén keer heeft hij het meegemaakt dat een hand zich via de (korte) broekspijp naar z’n plassertje wilde werken. Door luid te kuchen heeft hij ook die aanslag kunnen verijdelen.

De wriemelhand zat vast aan de onderwijzer van de derde klas die een zoon had van Sloganmans leeftijd. Hij was toen negen.

Hebben die momenten van onbehagen en angst Sloganman voor het leven getekend? Nee. Maar hij weet dat het met anderen wel is gebeurd. Een schoolmakker uit de vijfde klas vertrouwde hem ooit toe dat hij had moeten nablijven en door de klasleraar was aangespoord tot mutuele masturbatie. Een meisje uit de buurt dat zich graag opvallend kleedde werd door de parochiepriester op een wel zeer merkwaardige wijze berispt. En de ‘Kom eens naar mijn kamer’-verhalen waren in zijn vroege collegetijd legio.

Sloganman sloeg er dezer dagen nog eens het slagzinnenarsenaal van de Kerk op na en bleef –nogal voorspelbaar- hangen bij

Doe nooit wat onkuisheid is.

Dat werd er ooit spreekkoorgewijs ingeramd. Vooral dié boodschap. Om een of andere reden verdiende die meer aandacht dan de andere. Stelen en bedriegen, tot daartoe. Een beetje ijdel zweren, vloeken of spotten, dat kon iedereen overkomen. Achterklap en liegen, wie deed het al eens niét … Maar o wee, die onkuisheid!

Sloganman ziet, samen met velen, de Kerk kapseizen in eigen wateren. Al te lang waren het stille wateren. Maar, zoals men nu wel zeker weet : Stille waters hebben diepe gronden.

Als misbruikbestormer Rik Devillé om een boodschap verlegen zit, kan hij daarvoor altijd bij Sloganman terecht. Hij krijgt er nu al een gratis : Wees nooit meer een bangerik.

Sloganman, Blootman

Sloganman mag zich dan voornamelijk concentreren op verbale communicatie, ook de bijbehorende plaatjes ontgaan hem niet. Hij heeft het al eens gesignaleerd, maar wil het met deze toch nog even opnieuw ter sprake brengen : het bloot is terug, en hoe! Bloot was zelden bloter. En dat blotere bloot is -op de Gouden Stud in Humo na- vrijwel exclusief vrouwelijk.
Sloganman herinnert zich furieuze brieven van actiegroepen en tirades van stoere militantes- in-jeans tegen de vrouw als lustobject. Volkomen terecht, vond hij toen. Alle respect, zelfs. Gelijkwaardig zijn of niet zijn!
Maar nu, vandaag, waar hij ook kijkt, waadt zijn blik door een melkwoud van borstpartijen en camel toes.
Kwebbelactrices in de zoveelste praatshow, theorieën ventilerend over 'functioneel naakt' en ondertussen vrolijk de boezem schikkend annex eindeloze benen showend in een van jongsafaan aangeleerde zithouding. Presentatrices op leeftijd met een borstpartij die een pak stemmen zou halen, mocht deze partij opkomen in verkiezingstijd. Vrouwelijke politici en journalisten die elkaar proberen klem te rijden in een netwerk van Marlies Dekkers bandjes ...
Sloganman zou liegen-als-een-Van-Gheluwe indien hij zou beweren dat hij immuun is voor bloot.
Bloot is nodig, nuttig en behoorlijk opwindend.
Hij wil alleen maar pleiten voor duurzaam bloot, waarvan we allemààl beter worden. En waarvoor zelfs de Taliban de tulband afneemt ...


Blij met bloot


Jawel, maar met mate.

Sloganman, Tuinman

Sloganman wordt geconfronteerd met een tuin die op barsten staat. Zelf is hij nauwelijks een tuinliefhebber, laat staan een tuinier. Dus heeft hij de expertise en het inzicht van anderen nodig om het uitpuilende groen te kortwieken en tegelijkertijd te bevrijden van wat 'onkruid' heet (maar tenslotte een levensvorm is als een andere).
Cut and kill
roept Sloganman, maar de tuinvrouw die het werk zal opknappen is allerminst opgezet met die grove taal. Ze heeft het over 'groenbeheer' en 'groeibeheersing' en 'ingrepen in het belang van de natuur'.


Als Sloganman terugkeert van alweer een boeiende tocht door slappe sloganland, ontdekt hij tot zijn verwondering dat er een bus Round-Up op het tuinterras staat. 
Ruimt al het onkruid op
weet Sloganman. Een boodschap die hij ooit zelf heeft bedacht en met de hulp van Jingleman zelfs op muziek heeft gezet. Inmiddels heeft hij geleerd dat Round-Up gelijk is aan glyphosaat en dat het allerminst milieuvriendelijk spul is. Als hij even bij tuinvrouw informeert of ze zich dat realiseert, zegt ze fijntjes : "Dàt heb je er niet bij verteld!"


Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould : 0475510900, r.arnould@skynet.be

Sloganman, 9/11man

Sloganman leest wel eens wat en is trots op zijn welgevulde boekenkast. Vele meters 
dunne en dikke ruggen, kleurrijk getatoeëerd met auteursnamen en titels. De meeste door Sloganman aangekocht omwille van zijn affiniteit met de auteur, diens werk of na een overtuigende recensie. Enkele -slechts enkele- omwille van de tot de verbeelding sprekende titel.


Zo kocht Sloganman ooit in een impuls de roman
Extreem luid en ongelooflijk dichtbij
van Jonathan Safran Foer, alleen omwille van die titel. Pas later las hij een recensie en die bevestigde wat hij ondertussen al had ontdekt : dat het een meesterwerk is. 
9/11 is nooit zo mooi, zo vrolijk en tegelijk zo hartverscheurend beschreven.
Vooral de laatste zin zal Sloganman zich blijvend herinneren:
Alles was veilig geweest.
Toen de torens werden getroffen, bevond Sloganman zich in de opnamestudio voor de productie van een radiocommercial. Op één van de schermen was het inferno voortdurend in beeld, live vanuit New-York en ongelooflijk dichtbij.
De muziek die de radiocommercial moest ondersteunen werd de onbedoelde soundtrack bij die beelden en ze klonk extreem luid.

I.M. 9/11

Sloganman, Startman

Van Conscience wordt gezegd dat hij zijn volk leerde lezen. Van Evy Gruyaert kan worden gezegd dat zij het aanzette tot lopen. Sloganman bedoelt dan met name het vrouwvolk.
De uitzaaiingen van die looptrend zijn vooral in de groenzones merkbaar. De vrouwen-die-vinden-dat-ze-dan-zelf-een-beetje-Evy-zijn lopen zich om ter strijdvaardigst naar een laten-we-hopen-op-de-duur-ook-gelijkaardig-figuur. 


Sloganman kijkt gefascineerd toe. Niet vanaf de zijlijn, maar vanop de fiets. Als hij in een razend tempo, ongrijpbaar voor een fictief peloton, de iPod-dametjes tegemoet- of voorbijzoeft, overvalt hem telkens iets van medeleven om zoveel hoge verwachtingen. 
Hij ziet ze trippelen, in hun Decathlonpakje, het haar in een knotje, omgord met een hartslagmeter, in kleurrijke loopschoenen, een bidonnetje vocht bij de hand, kortom : Evy in het diepst van hun gedachten, met z'n allen gehoor gevend aan die ene, onverbeterlijke slogan


Start to run


Een initiatief dat uitgeverij Lannoo al fraaie winsten heeft opgeleverd en dat nu dreigt te ontaarden in een eindeloze vervolgreeks met onder meer


Start to bike


en sinds kort ook met het in diezelfde groenzones ongetwijfeld enthousiast onthaalde


Start to golf


In zijn stoute verbeelding vult Sloganman de serie aan met boekjes die het nodige tegenwicht moeten bieden bij zoveel sportgeweld : Start to read, Start to think en Start to laugh, bijvoorbeeld. Of, hij durft het haast niet te dromen : 


Start to be


Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould : 0475510900 - r.arnould@skynet.be

Sloganman, Ex-ecoman

In een voor de snelle reclamewereld inmiddels vrij ver verleden moest Sloganman ooit aan de slag voor het toen nog marginale, maar in de vaart van het groene gedachtengoed meegestuwde wasmiddel Ecover.
Sloganman bezocht het bedrijf, was onder de indruk van de eenvoudige, door de natuur geïnspireerde productiemethode en bedacht onderweg naar huis de slogan


De natuur zal blij zijn


Sloganman zag ook al een film voor zich waarin Ecover na gedane arbeid vrolijk door afvoerbuizen en riolen dartelde, vervolgens in klaterende beken, ruisende rivieren en tenslotte in zee belandde, omspoeld door enthousiaste golven. Het zou een Waterschapsheuvelachtige animatie worden op de tonen van Le Plat Pays van Brel, in beide taalversies. 


Vandaag verneemt Sloganman tot zijn treurnis dat Ecover geen zeepbel beter is dan niet-ecologische producten. Vergelijkende tests, uitgevoerd door de Antwerpse Universiteit in opdracht van Radio 1, brachten het aan het licht en de analyse van Peeters & Pichal is onverbiddelijk. 


Sloganman is een illusie armer, maar alweer een wetenschap rijker. En die komt erop neer dat volkse wijsheden het meer dan welke slogan verdienen om gekoesterd te worden. Bijvoorbeeld deze :


Wat niet weet, niet deert


Wasmiddelen? Maak er een wijsheid van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900 - r.arnould@skynet.be

Sloganman, Duinenman

Geen regio in dit land die zo vol is van zichzelf als Limburg. Een gouwgenoot importeerde vanuit Zwitserland de knooppuntenfietsroutes, de provincie riep zichzelf prompt uit tot Fietsparadijs en exporteerde op haar beurt het nieuwe fietsrouteconcept naar de overige landsdelen en zelfs naar het nabije buitenland.

Je kan je nu helemaal tureluurs fietsen zonder dat je de weg kwijtraakt. Sterker nog: met een reeks cijfertjes op je stuur volg je knooppuntgewijs vanzelf het correcte traject.

De gouden gouw heeft nu het herfstseizoen geclaimd met een kreet die VTM-kijkers vertrouwd in de oren zal klinken :

Limburg kleurt de herfst

De provincie aller provincies roept de rest van het land op om met pak en zak, koffers en fietstassen, wandel- en kredietkaarten van al dat najaarsfraais in België’s Lone Star State te komen genieten. De bevoorrechte landstreek viert immers

15 jaar fietsroutes

Sloganman ziet ze al voor zich : de wemelende fietspaden, waarop zestigplussers met gemiddeld nog 20 fietsjaren voor de boeg zich twee aan twee door de blarensoep trappen, een smakelijke Limburgse Kriek in het vooruitzicht en, wie weet, straks ook nog een bezoek aan

Hasselt, stad van de smaak

De Limburg Bus brengt hen wel.

In de B&B’s ten plattelande worden intussen alvast de bedden opgemaakt, de mandjes met streekproducten gevuld en wordt voor alle zekerheid de ultieme slogan nog een keer unisono ingeoefend :

De Limburgers heten u welkom

Sloganman vindt Genk (“de ruimte, de kracht”) wel een fijne stad. Ook Maaseik (“verrassend verscheiden”) mag er zijn. En Tongeren (“oudste stad van belgië”) is een blijft natuurlijk een must have visited.

Waarom voelt Sloganman zich dan toch meer aangetrokken door een streek die zichzelf adverteert met Kust ze ? Hij zal er dit weekend tijdens een duinenwandeling nog eens intens over nadenken.

Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.

Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900 / r.arnould@skynet.be

Sloganman, Slegteman

Toen Sloganman het nieuwe en oudere werk van zijn literaire helden nog via het ramsjcircuit kocht, was De Slegte een vertrouwd adres. De boeken die hij er verzamelde, zijn inmiddels op hun beurt alweer verhandeld, weggeschonken of weggeborgen in zijn boekenkast. 
Het ramsjcircuit bestaat nog wel, maar is nu verhuisd naar het internet en De Slegte dreigt daar het slachtoffer van te worden. Ze zijn op zoek naar een overnemer. 


Als De Slegte verdwijnt, wordt dan het boekenlandschap armer? Nee. Dan verdwijnt er gewoon een vertrouwd merk en wordt het dus even afscheid nemen. Zoals er ooit afscheid moest genomen worden van de Prisma boekjes, van Boudewijn Büch en van Hugo Claus, van wie Sloganman bij De Slegte onlangs nog een paar werken vond in uitstekende staat.


Toen De Slegte in volle groei verkeerde en hele bibliotheken overnam van particulieren adverteerde het bedrijf jarenlang met de boodschap


De Slegte is een goeie voor je boeken 


Dat vond Sloganman toen een uitstekende lijn, omdat ze absoluut klopte. Op De Slegte kon je vertrouwen, als koper en als verkoper.
Indien het tot een overname komt, hoopt Sloganman dat ze hun naam behouden. En die slogan eens oppoetsen.

Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.

Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900 / r.arnould@skynet.be

Sloganman, Fireman

Ooit wilde Sloganman archeoloog worden, daarna singer songwriter, vervolgens journalist, maar nooit piloot, poolreiziger of brandweerman. De cockpit, de hondenslee, de brandladder behoorden niet tot de professionele biotoop die hij voor zichzelf in gedachten had.

En zo werd Sloganman uiteindelijk Sloganman. Een woordgieter, een zinnenslijper, een boodschappenjongen.

Gelukkig lopen andere mensen wel warm voor de beroepen die Sloganman koud lieten. Waar zouden we trouwens zijn zonder hen? Niet in de lucht, op weg naar verre bestemmingen. Niet in onze warme zetel, ons inlevend in de avonturen van Dixie Dansercour. En niet in de levensreddende armen van

Mensen die voor anderen door het vuur gaan

Dit is de boodschap die de Stad Antwerpen de wereld instuurt om het stedelijk brandweerkorps aan te vullen. Een simpele, maar o, zo treffende lijn, vindt Sloganman. Hij voelt zich meteen plaatsvervangend aangesproken. Dit gaat werken, weet hij. Hier komen m/v’s op af die ons uit de brand zullen helpen. Ze zullen trouwens wel moeten.

Een zoveel efficiëntere boodschap dan die van de slagersketen R. die zichzelf

Een familiebedrijf gesneden op mensenmaat

noemt. 

Een slager die snijdt op mensenmaat. Durft u daar nog binnen te wandelen? 

Sloganman stelt zich voor dat deze lijn bedacht is door iemand die vroeger altijd brandweerman wilde worden, maar nu als tekstschrijver aan de slag is voor een bescheiden reclamebureau. Hopelijk heeft hij of zij de vacature voor het Antwerps brandweerkorps inmiddels ook ontdekt.

Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.

Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900 / r.arnould@skynet.be

Sloganman, Ikeaman

Sloganman is een boekenman en dus een fan van Billy boekenkasten, een klassieker van Ikea. Billy is een no nonsense kast. Zo gemonteerd, zo weer uit elkaar gehaald en probleemloos meegroeiend met het boekenbestand.
Daarom vindt Sloganman Leef nu ook een prima slagzin voor Ikea. Meer moet dat niet zijn.
En toch. Vandaag valt zijn oog op een veel minder geslaagde Ikea boodschap :


De herfst is stof


Hier gaat het Zweedse wereldbedrijf jammerlijk de najaarsmist in. Ikea mag ons dan nog een toffe herfst toewensen met z'n vrolijke stoffenassortiment, de herfst zelf is niet stof. 
Een krachteloze poging tot woordspeling. Een te groot 'voelt ge'm?' gehalte. Ikea onwaardig.


Het herinnert Sloganman aan de vele nachten die hij ooit wakend doorbracht, vruchteloos op zoek naar die ene lijn die hij maar niet kon vinden. Na een veel te korte slaap lag ze dan meestal voor het grijpen. Zomaar -plop!- in z'n eigen hoofd. De juiste woordjes in de juiste volgorde. Netjes gemonteerd tot een zin.


De nieuwste aanwinst in de Billy boekenkast van Sloganman is 'Vrijheid' van Jonathan Franzen. Bijna 600 pagina's dik. Wordt de herfst dus toch nog tof.

Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.

Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900 / r.arnould@skynet.be

Sloganman, RIPman

Een ex-collega, een dichter met een zekere naam en een vrij gekend oeuvre, waaronder de bundel 'Een mes in een huis vol gekken', waarschuwde Sloganman ooit voor het lezen van de doodsberichten in de krant.
Het zou je al te vroegtijdig de indruk geven dat je sterfelijk was, en sterfelijkheid was voor dichters en kunstenaars van zijn generatie nu eenmaal ondenkbaar of toch een gedachte die je zo lang mogelijk hoorde uit te stellen.
De onsterfelijke dichter leeft nog, maar Sloganman heeft zijn raad altijd in de wind geslagen. Erger. Hij zocht sindsdien spontaan de necroberichten op. Hij vermoedt: om zijn angst voor de dood te bezweren.


Vandaag is het opmerkelijkste doodsbericht datgene van Laurent Fignon, in sommige kranten zelfs gespreid over twee volle pagina's, want de man was door zijn overwinningen in de Tour toch ook een beetje een bekende van ons allemaal ... RIP, denkt Sloganman, voor zover je RIP kan denken.


Nog onder de indruk van het droeve nieuws, bladert hij verder en, kijk, naast de puzzelrubriek, stuit hij op een heel ander doodsdbericht. Ogenschijnlijk een bericht als alle andere, maar bij nader toezien van een toch wel heel merkwaardige teneur :


Heden 
28 augustus 2010 
ben ik 
GEORGES BRACKE
vroom overleden


Heeft Sloganman iets gemist? Is het tegenwoordig bon ton om je eigen overlijden te adverteren en alvast iedereen uit te nodigen op de uitvaart? Is de heer Bracke heengegaan in de wetenschap dat hij nu vanop zijn pluchen stoel in het hiernamaals, een extra-portie rijstepap vriendelijk afwijzend, de plechtigheid zelf integraal kan volgen? Zijn voorheen gegane echtgenote naast hem, beiden herverbonden in een soort eeuwige jeugd?


Sloganman verlangt zowaar naar het leven. En naar de massa's foute slogans die nog in zijn gezichtsveld zullen opduiken. De ene al fouter dan de andere. Dat lichte pijntje in de liesstreek betekent niets. Een pijntje van voorbijgaande aard. Geen klonter. En ook geen andere kwaal die eventueel begint met de letter k.


RIP, alle foute slogans ter wereld. 
Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman. Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900 / r.arnould@skynet.be