vrijdag 18 februari 2011

Sloganman, Nothingman

Moet iedereen zonodig zijn slogan hebben, vraagt Sloganman zich wel eens af. Zeker als hij de wildgroei van slagzinnen ziet die het communicatielandschap overwoekeren en alsmaar onaantrekkelijker maken.
Geen winkel op de hoek of hij verkoopt u een perfecte service. Geen verzekeraar of hij verzekert u van ofwel een mooie toekomst ofwel een stuk eh… zekerheid. Geen advocaat of hij komt op voor uw belangen. Geen ondernemer, kortom, of hij belooft u wat u als klant gewoon verwacht: dat hij zijn job doet, quoi.

Zo ontdekte Sloganman op een korte strooptocht naar nieuwe onzin in willekeurige volgorde alweer de volgende beklijvende claims:

De websitebouwer die z’n weg kent op het internet

Dat mogen we hopen.

Groenten en fruit, voor u geplukt

Voor wie anders?

De bankservice met aandacht voor uw geld

Dàt is nieuw!

Toegegeven, we zijn allemaal debet aan de op hol geslagen communicatiecultuur, maar een pleidooi voor sloganloze merken en diensten lijkt Sloganman meer dan ooit gewettigd. Zeker als je ziet hoe ook gevestigde waarden zich bijna collectief in hun beloften vergalopperen. Of moeten we blij zijn met een boodschap als

De verfspecialist die z’n vak verstaat

Nee toch. Guillaume? Eric? Vrienden van de sterke boodschap?

Geen opmerkingen: