De irritatie slaat toe. En ze is terecht. De radioreclame verkent diepten die we tot dusver onbereikbaar waanden. Zo leidt de zingende ondernemer in de KBC verzekeringenspot al weken tot een chronisch geïrriteerde echtgenote die zich bij Sloganman beklaagt over de nu toch wel aperte slechtitude van sommige radiocommercials.
Sommige. Wat lief van haar. Zalvend ook.
Want reclame -en bij uitbreiding dus ook radioreclame- is tenslotte de raison
d’être van Sloganman.
De ondernemer die KBC opvoert –alias Koen
Van Impe- zingt, op de tonen van de Vijfde van Beethoven: “O, wat een pech. Weer iemand weg. Hoe hou ik m’n mensen toch
gemotiveerd?
Dat klinkt heel goed. Ja, da’s morgenvroeg
het eerste wat ik doe!”
Komaan! denkt Sloganman. En met hem ook Jan
Hautekiet.
Het gelijknamige radioprogramma (delete
Jan) stond deze ochtend geheel in het teken van de malaise in de audioreclame.
Een aantal communicatie- en mediamensen werd gepolst naar de how come van die tristesse. Ook het KBC
spotje kreeg er duchtig van langs. Zoals al gezegd: terecht.
Sloganman hoorde iemand beweren dat je geen
reclameboodschap zingt, want dat een verkoper toch ook niet begint te kwelen
als hij je in ‘t vizier krijgt. Hij verwees daarbij naar de stelling van good
old David Ogilvy, reclame-icoon uit de jaren vijftig en zestig.
Komaan! denkt Sloganman.
En de jingle dan? De oervorm van de
audioreclame, toch? Mits een sterk statement en de passende compositie toch nog
steeds dé oorwurm bij uitstek? Sloganman raadt KBC en zijn reclamebureau aan om
eens te rade te gaan bij … Sloganman. Wie? De bedenker van ‘Doe het zelvers
doen het met Gamma’, onder andere.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten