Sloganman had ooit het genoegen het podium te mogen delen met Drs. P. Een
ontmoeting die niet méér voorstelde dan de uitwisseling van een handdruk, een
kort gesprek over de podiumbelichting en het antwoord op ’s mans vraag ‘En wie
bent u?’
Sloganman was toen al fan. En fans zijn dus
blij met die handdruk, die korte babbel en die vraag. Fans koesteren dit soort
ontmoetingen en diepen ze maar al te gretig op telkens als het icoon ter sprake
wordt gebracht. Zoals nu. Met het overlijden van de man.
Denk aan de huiveringwekkende ballade die
de toenmalige ‘luisterliedwereld’ met verstomming sloeg omdat de
achtenswaardige Drs. een man bezong die zijn kinderen en zijn vrouw uit een
sneeuwslede kukelde om aan een hongerige wolvenbende te ontkomen.
Sloganman was er na de eerste beluistering heel
even kapot van, maar hoorde het in de jaren die volgden steeds liever. Want de
huiver werd op zijn beurt kauwklaar overgeleverd aan de lach. “Trojka hier,
trojka daar, moeder, is de koffie klaar” en dat soort fraais.
Sloganman heeft begrepen dat de Drs. in
zijn vlegeljaren ook reclameteksten schreef. Dat was hem niet bekend, maar hij
twijfelt er niet aan dat ze hebben bijgedragen tot de originaliteit en de
zeggingskracht waarop de schrijvende Noorderburen nog steeds het patent hebben.
Met die noodzakelijke handvol ironie als remedie tegen het vingertje van
Calvijn. Tegenprikken uit zelfbehoud.
Doctorandus in de Onzinwetenschappen
is een titel die Sloganman de heer P. graag
posthuum toekent. In de wetenschap dat ook die andere
dichter-zanger-van-het-lichtgestoorde-lied, Bram Vermeulen, deze uitreiking van harte zou
hebben gesteund. Jammer genoeg gaan ook dat soort mensen dood. Soms.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten