Sloganman, Singsongman

Sloganman is zijn significant aantal volgers een toelichting verplicht. Waarom is hij al zolang niet meer met foute slogans en ander vreemd taalgebruik in de weer? Of met de verslaggeving van wat er tiert in zijn hoofd als hij nog maar eens met het bestaan in de clinch ligt?
Omdat ook sloganmannen het wel eens hebben gehad met de wereld. Het zwarte gat te allen prijze willen vermijden. En dan maar nieuwe mogelijkheden exploreren om zich in de mondiale ratatouille toch een nuttig ingrediënt te voelen.

Als de N-VA het niet zo best doet in de peilingen en als die wegsijpelende stemmen in de Vlaams Belang-fuik vloeien, is het dan niet voorspelbaar dat een Jambon een paar geruststellend extreme verklaringen de wereld instuurt? Dat de opposanten daar significant verbolgen op reageren? En dat een Michel met een scheidsrechterlijk vingertje de kampen even tot rust maant? Waarom zou Sloganman in de wildgroei van luidkeels onbehagen dan een fluisterend muurbloempje willen zijn?

Als nog geen week geleden de krantenkoppen over elkaar heen buitelden met alarmerende berichten omtrent belastingvluchtelingen die zich in Panama verdringen om financieel asiel. En als er dan meteen een termenoorlog losbarst tussen economen, sociologen, filosofen en andere handelsreizigers-in-meningen over het verschil tussen belastingontwijking en -ontduiking. Is het dan niet volstrekt begrijpelijk dat Sloganman daar niet nog eens de n'ste mening aan wenst toe te voegen?

Als Herman Brusselmans -what's in a name?- even in de rechtse pot gaat roeren omdat hij links inmiddels te religieus vindt en de viering van het progressieve gedachtengoed te wereldvreemd. En als Tom Lanoye daar slaand-en-zalvend op reageert in een magazine waar beiden vriend aan huis én gekoesterde geesten zijn. Moet Sloganman daar dan nodig op zijn beurt nog iets over kwijt?

Als blijkt dat foute slogans de norm zijn, ja zelfs een beetje Tura-achtig als niét-zo-fout worden omarmd. En als supermarkten en andere grootaanbieders inmiddels een zo massale productkeuze aanbieden dat zelfs Admiral Freebee meent er een song aan te moeten wijden. Waarom zou ook Sloganman dan niet nog een keer de micro ter hand nemen en al singsongend zichzelf het nakijken geven?