Sloganman, Chinaman

中國：我爸是李剛！


Het gaat goed met China, vindt Sloganman. Chatters en bloggers hebben elkaar gevonden in de strijd om gerechtigheid. En het wapen is er één dat kan tellen : de slagzin.


Mijn vader is Li Gang


Een nietszeggend zinnetje in het tamme Westen, maar in het Land van Morgen uitgegroeid tot een absoluut symbool. Sloganman plaatst het even in een Belgische context : de zoon van Fernand Koekelberg -slecht voorbeeld, maar soit- veroorzaakt een dodelijk verkeersongeval. Hij was onder invloed en probeert zich aan de consequenties van zijn daad te onttrekken met een laconiek


Mijn vader is Fernand Koekelberg


Je zou denken dat ze hiermee in China wegkomen. Niet dus. De internetwereld stort zich op de zoon van politiechef Li Gang met een onwaarschijnlijke verbetenheid en ... creativiteit. "Mijn vader is Li Gang" wordt het synoniem van


fuck machtsmisbruik


en leidt tot een verschroeiende gerechtigheidscampagne, geïnspireerd door de internauten van Peking en omliggende. 
Sloganman is bijzonder onder de indruk van de creativity of the people wanneer hij verneemt dat er verkeersborden in het straatbeeld opduiken met de boodschap


Gelieve traag te rijden, 
uw vader is niet Li Gang


Een voorbeeld voor alle jonge creatieven hier te lande. If you can't beat 'm, join 'm! 
Maar zoals steeds is er ook hier een keerzijde. Zo was Sloganman gisteren als tv-kijker getuige van de weerzinwekkende omstandigheden waarin Chinese arbeid(st)ers onze wegwerpelektronica alsnog ontdoen van waardevol materiaal. Wellicht ten koste van hun gezondheid en die van hun kinderen. 
Het Avondland blijft in het Verre Oosten z'n voordeel doen. De vraag is alleen: hoelang nog?

Sloganman, Mijnman

Stadsmijn 


Sloganman kijkt verrast op. Want het staat er echt. Een 'stadsmijn' blijkt een term te zijn die in recyclagekringen wordt gebruikt voor het exponentieel toenemend elektronisch afval, voornamelijk computers en gsm's, ... 
De stadsmijn is een interessant fenomeen. Ze bevindt zich niet op zoveel honderd meter diepte, ze is overal waar gegoogeld, gemaild, gechat, ge-sms't, getwitterd en gefacebooked wordt. De content wordt geleverd door ieder van ons, op min of meer geregelde tijdstippen. Ontginnen hoeft niet eens. De stadsmijnwerkers lopen zelf met het spul rond en bezorgen het bij wijze van spreken bij de mijnbedrijven aan huis. Kortom, er zit muziek in de recyclage-business, en dat is ook de beursspecialisten niet ontgaan. Analysten bestempelen de stadsmijn als een ware


goudmijn


voor wie zich in dit marktsegment profileert. 
Sloganman behoort zelf tot de matige leveranciers van elektronisch afval. Hij presteerde het om als één der eerste Nokia klanten vele jaren na datum nog steeds met een vintage gsm aan het oor rond te lopen. Maar het ding werkte en dat was het belangrijkste. Inmiddels is Sloganman al aan zijn n'de gsm toe. En, nogmaals, hij is zuinig op zijn communicatiemateriaal. 
Het artikel waarin hij het woord 'stadsmijn' ontdekte, is getiteld 


Verkoop winnaars, koop achterblijvers


Je zou, als weldenkend mens, het omgekeerde verwachten. In elk geval, het is een slogan en beursslogans, behalve 'sell' en 'buy', lees of hoor je per definitie zelden. Dus staat Sloganman er spontaan even bij stil. Voor een on the spot-analyse. Een goeie slogan, vindt Sloganman, want hij triggert door zijn schijnbare inconsequentie. Een foute slogan, denkt Sloganman, want wie zegt dat achterblijvers 'blijvers' zijn?


Dus, nog één keer: Maak er een echte slagzin van. Met Sloganman.

Sloganman, Woestijnman

Sloganman kent iemand die zich in de woestijn als een vis in het water voelt. Daarom trekt ze er telkens weer enthousiast naartoe, meestal in het gezelschap van gelijkgestemden, om de grote zandoefening ampleur te geven. Sloganman noemt haar wel eens


Woestijnvis


Eén van de mooiste Vlaamse woorden ooit, ondanks de lullige ontstaansgeschiedenis.
Het had bedacht kunnen zijn door een dichter, ja, het heeft zelfs Van Ostaijen allures. 
"Dag vis, dag visserke vis, dag woestijnvis voor het computerscherm met je blik op oneindig...".
De vis waarover Sloganman het heeft, bevindt zich op dit moment alweer in de Sinaïwoestijn waar het nu hopelijk rustiger is dan in de Egyptische steden. Want de oude cultuur roert zich, in het kielzog van Tunesië. Een beetje Egyptenaar wil eindelijk uit die Moebarak bokaal en laat zich niet zomaar in de woestijn sturen. Hij trekt de straat op. Hij hapt naar freedom & democracy.


Ooit vocht ene Montgomery in diezelfde woestijn z'n eigen private oorlog uit tegen Rommel. Men noemde hem wel eens de woestijnvos. Maar dat zal wel een tikfout geweest zijn. Want natuurlijk was Montgomery een woestijnvis. En dat brengt Sloganman tot de enig mogelijke conclusie. 'Zo slim als een vos' is een anomalie. Dat moet zijn:


Zo slim als een vis

Sloganman, Belgoman

Sloganman zag gisteravond in de nieuwsuitzending op Canvas 34 000 mensen door hartje Brussel stappen. Stappers van alle leeftijden, in meerderheid Franstaligen, maar allemaal mooi van autochtone -lees: belgisch/blanke- origine.
Sloganman zag en hoorde hoe de belgisch/blanke menigte na de manifestatie op commando een gelijkstemmig 


Yes, we can 


aanhief, weliswaar niet zonder enige schroom. Je voelde de gekromde tenen, de plaatsvervangende schaamte omwille van het platte plagiaat, de zoveelste vervelende variant op het origineel.


Wij zijn un


had correcter geweest en zoveel Belgischer geklonken, maar is dan weer beschamend vrouwonvriendelijk.
In een interview verklaarde één van de initiatiefnemers dat we dit moeten interpreteren als een signaal. Een signaal. Aha. Dà's tenminste politieke taal!

Sloganman las vandaag in de krant dat ook de kunstenaarsmanifestatie in de Brusselse KVS onder het motto  'Niet in onze naam' een groot succes was geweest. Zestig artiesten en intellectuelen hadden per direct of via videoboodschappen een oproep gelanceerd, geacteerd, gedeclameerd, gezongen en gebrabbeld over de noodzaak van solidariteit en gezond verstand in dit land en in de politiek.
De succesvolle avond had maar één minpuntje gekend, aldus de krant, en dat minpuntje heette


Arno


Onze Brel-op-kniehoogte zou zich ladderzat tot de aanwezigen hebben gericht en vervolgens met zachte dwang van het podium zijn geleid. Waarbij Sloganman zich afvroeg of ze hem niet beter hadden laten zitten en z'n ding hadden laten doen. Wat is Belgischer en democratischer dan cafépraat na een bak Jupiler? Eén troost: de Oostendenaar werd bij zijn afgang begeleid door mede-initiatiefneemster Maaike Neuville. Geen voornaam zo Vlaams als Maaike. Geen familienaam zo Frans als Neuville.


Sloganman vertrouwt erop dat de politiek de boodschappen heeft begrepen en lekker voort blijft kwebbelen, zoeken en knoeien, klunzen en klooien. We zijn toch maar mooi het 11e hipste land ter wereld! Op naar de top 10!

Sloganman, Pyroman

Sloganman heeft de auto niet zien branden, maar de eigenaar -een restauranthouder in de buurt- vertelde zo plastisch hoe zijn wagen in de vlammen was opgegaan, dat hij het zich levendig kan voorstellen.
Gisteravond sloeg de pyromaan, want zo wordt hij nu gemeenzaam genoemd, nogmaals toe. In de prachtige grensstad Essen. 


Niemand heeft een verklaring voor de autobranden, tenzij dat de wagens wel degelijk met brandversnellers in de fik gestoken zijn. Maar heeft men ook al eens stilgestaan bij het tijdstip waarop dit gebeurt? 
Moeten er niet dringend nieuwe auto's gekocht worden door zoveel mogelijk potentiële nieuwe autobezitters? Worden we niet volop via kranten, tijdschriften en -ja, ze bestaan nog- fysieke mailings erop attent gemaakt dat de aankoop van een auto nù aan de orde is?
Zou het kunnen dat we hier te maken hebben met een falende dealer die, helemaal van God los, naar het laatste redmiddel grijpt : een vurig pleidooi voor zijn merk, zijn condities? Moeten we niet uitkijken naar showrooms met wervende teksten à la 


Wij doven de prijzen!


Hier vlammende salonvoorwaarden!


Niet de fraaiste lijnen, dat beseft Sloganman als geen ander, maar hij weet ook dat het nu oorlog is onder de automerken, en nog meer oorlog onder de verdelers van dezélfde automerken. Die kunnen mekaar levend barbecuen.


Laten we hopen dat de echte gedupeerden snel uit de brand zijn en dat de schadevergoeding navenant is. En nu het toch die richting uitgaat ... Laat Sloganman binnenkort de verzekeringsboodschappen maar eens onder de loep gaan nemen. 

Sloganman, Steveman

Steve Jobs maakte zijn gezondheidsproblemen maandag bekend via een e-mail aan alle werknemers:

'Team, op mijn verzoek heeft de raad van bestuur van Apple me ziekteverlof toegestaan zodat ik me op mijn gezondheid kan concentreren. Ik blijf actief als CEO en dus betrokken bij de belangrijke strategische beslissingen van het bedrijf. Ik heb Tim Cook gevraagd om de verantwoordelijkheid voor de dagelijkse leiding van Apple op zich te nemen. Ik heb er het volste vertrouwen in dat Tim en het management schitterend werk zullen leveren en de opwindende plannen voor 2011 met succes zullen realiseren. Ik hoop terug te zijn zo snel als ik kan. Inmiddels zouden mijn familie en ik het appreciëren als onze privacy gerespecteerd wordt.'

Don't leave us, Steve.


Sloganman, ooit Apple Lisa-man, ooit "De muis die een berg baarde"-man en nog steeds fervente Appleman.

Sloganman, Veldman

Sloganman wil 's zondags in het winterseizoen wel eens naar het veldrijden kijken. Een sport die hij spontaan associeert met paalwerpen, cricket en curling. Very local. Maar niettemin.
De tv-commentator die het veldritgebeuren inleidde, had het over het snelle parcours en de ongebruikelijk brede passeerstroken. Stuurkunst was vandaag geen voordeel. Snelheid daarentegen wel. Het risico op glij-, koprol- en valpartijen werd geminimaliseerd en wel met de volgende onsterfelijke woorden :


Geen angst voor vrees !


Wie Sloganman volgt -het mogen er meer zijn- zal het hem niet ten kwade duiden dat hij het  hierbij laat. Voor vandaag.