Sloganman, Meeman

Sloganman was meteen mee toen Radio 1 een aantal jaren geleden z’n nieuwe slogan lanceerde. Een voltreffer. Naam en missie in één message. Mooi.

Toen daarna ook de ochtendprogramma’s alleen maar vinger-op-de-pols’er, interessanter, vinniger en spraakmakender werden had hij zowaar weer een goed gevoel bij ‘de radio’.

Hautekiet die twee uur lang zijn gang mocht gaan, weliswaar binnen de perken van het script, maar toch... Joos die zich ontpopte tot het eloquente evenbeeld van haar broer- voetbalcommentator-en-columnist, mét haar favorietjes weliswaar, maar toch... De vaak onverwachte muziek die in de ether werd gestrooid, met hier en daar de onvermijdelijke song-voor-kenners, maar toch.

Sloganman was elke dag na het wakker worden niet alleen echt wakker, hij was ook altijd meteen mee.

Verandering is nodig, weet Sloganman, want verwondering moet blijven of af en toe toch even worden aangepord.

Maar waar Meteen mee nog zo heerlijk dubbel was -wij meteen mee, dus u ook- is Altijd benieuwd zo armtierig, zo algemeen, zo gewoon.

Altijd benieuwd. Stel je een nieuwszender voor die niet altijd benieuwd was. Die het nieuws linea recta uit de ruif van de persagentschappen in je oor zou droppen. Die vervolgens de hele dag door dat nieuws alleen maar zou herhalen of aanvullen met vers ovenklaar nieuws. 

Altijd benieuwd. Waar is de belofte van de meerwaarde? Van de wil en de bereidheid om de spade net dat ietsje dieper in de nieuwsgrond te duwen, zeker als die grond een beetje tegenwerkt. Want dat is het toch waar deze radiozender voor bedoeld is.

Altijd benieuwd. Dat ruikt Sloganman iéts teveel naar Facebooktaal, naar nieuwsgierigheid. Nee...

Sloganman is niet meteen mee.

Sloganman, Maggiman

Sloganman herinnert zich nog levendig het moment waarop hij met Maggi blokjes aan de slag was, in de Belgische reclamekeuken. Hij perste er een aantal lijnen uit waarover hij zelf dik tevreden was, maar die door de klant "te mager" werden bevonden.

Een man aan het fornuis met een keukenschort om en een pollepel in de hand toont een Maggi blokje aan de Libelle-lezeres en vraagt, schalks: “Mag-ie?”

Te Hollands voor Vlaanderen, vond de Nederlandse klant. En vooral: niet overtuigend. “Maggi blokjes roepen geen vraagtekens, maar uit-roep-te-kens op,” gaf hij nog even te kennen voordat hij meedeelde wie dan wél de winnaar was.

(Gelukkig mocht Sloganman in datzelfde jaar ook de schoonheid van het vak ervaren, toen hij met “de muis die een berg baart” het Apple Lisa account won, ’s werelds eerste computer met muisbediening… Maar goed, voldoende eigenlof).

Maggi blokjes als uitroepteken. Het is een overweging die Sloganman naadloos naar dat andere uitroepteken voert. De vrouw die op dit moment al haar politieke concurrenten het nakijken geeft in de populariteitspolls. De vrouw die de magerzucht uit het politieke leven heeft gebannen. De vrouw die er niet als een ballerina omheen draait, maar er dubbel en dwars voor gaat.

Niemand hoeft het met haar eens te zijn. Althans, die indruk wekt ze toch, door all the way zichzelf te blijven. Ongewoon in Wetstraatkringen. 
Quasi in haar eentje heeft ze de Open Vld weer op smaak gebracht, een klassiek gerecht weer nieuwe pit gegeven. Benieuwd of zich dat gaat vertalen in meer stemmen voor het blauwe menu.

Mag ze?

Van Sloganman wel. Als ze maar niet teveel op Dehaene gaat lijken.

Sloganman, Smidman

Sloganman twijfelt er niet aan dat de woordensmeden in de partijcoulissen volop de messen aan het slijpen zijn waarmee hun broodheren straks in de kiesarena stappen. Geen stoot trefzekerder dan die van het woord, if sharp enough!

Sloganman is benieuwd of er straks ook een klassieker uit de bus komt à la “Omdat mensen belangrijk zijn”, “Met deze man wordt het anders” of “De tocht is moeilijk, de gids ervaren”. Een paar slagzwaarden uit oude tijden, toen de christelijke legers nog vrolijk op de vijand inhakten.

Wie haalt er dit keer vernietigend uit? Wie plant straks zijn vlag op de tinnen van de Wetstraat? De kiezer heeft toch het recht op een vleugje strijd, mogen we hopen? Dus, nogmaals: Wie maakt er een heel klein beetje oorlog van? Een politieke versie van Wauters vs. Waes? Want flauwer dan in 2010 mag het niet worden, vindt Sloganman.

Herinnert u zich nog één slogan uit die federale kiesstrijd, nu vier jaar geleden? Sloganman zet ze even op een rij: “Nooit opgeven”, “Een nieuwe start”, “We moeten weer vooruit”, “Maak 13 positief”, “Nu durven veranderen”, “Vlamingen 1^st” en “Uw centen. Daar gaat het om.”

Ja, het waren harde tijden. Voor de politieke medemens én voor de kiezer. De woordensmeden hadden een collectieve off time. De minst onovertuigende won. Maar het politieke straatbeeld veranderde wel ingrijpend.

De winnaar van toen is inmiddels geëvolueerd van grote uitdager tot baarlijke duivel. “Nu durven veranderen” werd “De kracht van verandering”. Een opstapje, gokt Sloganman, naar een slagzin die de Moeder van alle Veranderingen moet aankondigen. Sloganman is benieuwd. The battle is near en, hij geeft het eerlijk toe, z’n handen jeuken. Waar is dat aambeeld?

Een lijntje bij wijze van voorproefje:

“Omdat de mensen veranderd zijn”

Sloganman, WWman

Sloganman heeft een maand lang spotjes, advertenties, interviews en online boodschappen geslikt die hem vanavond plichtmatig naar Wauters vs. Waes moeten leiden. Beide beeldenworstelaars zullen elkaar straks op de rand van het sportieve telijf gaan ofte ‘de loef afsteken’. Via wat heet een unieke samenwerking c.q. wisselwerking. VRT vs. VTM. 

De giganten van de xtreme xperiences gaan iets uitvechten. Iets waarvan de uitslag al bij voorbaat vaststaat. Want iedereen gaat winnen. En de kijker mag het in uitgesteld relais meemaken.

Sloganman gaat postvatten voor het scherm met een lege chipszak. Om het rondvliegend testosteron op te vangen. Hij zal zich kritiekloos laten meeslepen door de ongetwijfeld adembenemende montages en het uitputtende buigen of barsten-sfeertje dat vanuit alle denkbare camerastandpunten in beeld zal gebracht worden.

De zweetdruppels zullen niet te tellen zijn. De dodelijke blikken idem. Want twee echte mannen gaan het zootje ongeregeld dat zich ‘man’ noemt en straks naast het kirrende vrouwtje voor het scherm zit even een lesje in male behaviour leren.

Sloganman heeft begrepen dat de Titanenstrijd de eerste vijf weken het kroonjuweel wordt van de één-avond en de volgende vijf weken in prime time op vtm wordt uitgevochten.

Vanzelfsprekend strijden ook de sociale media mee. Er zal bikkelhard getwitterd worden. Er zal bloed vloeien op Facebook. Het worden, kortom, tien strontstraffe weken.

Sloganman twijfelt er niet aan dat het om ‘goed gemaakt’ entertainment gaat. Mét een vette knipoog, vermoedt hij voorzichtig. En vooral: met heel veel sluik- en andere reclame.

Sloganman, Plukman

Wat wordt er ons zoal toegewenst in het nieuwe jaar? Veel van hetzelfde, uiteraard. Maar ook veel nonsens, vindt Sloganman. Zoals de wens van Coca-Cola, uitgesmeerd over een volle double spread in de kranten:

Voor elk jaar dat er voorbij is gegaan, komen er 365 nieuwe kansen

Sloganman vindt het nu al de non-boodschap van het jaar. Niet zozeer vanwege de kaduuke formulering, maar vooral omwille van de content. Want wat heeft Coca-Cola in

‘s hemelsnaam met kansen te maken? En wat is dat eigenlijk, ‘een kans’? Kans op werk of kans op jobverlies? Kans op een opklaring of kans op een donderslag? Kans op lottowinst of kans op een beurscrash?

Natuurlijk wordt ook 2014 een jaar van licht en donker, halfvolle en halflege glazen, pijntjes die moeten bestreden worden, liefde die dimt, passie die flakkert. Natuurlijk wordt het jaaroverzicht 2014 – Sloganman kijkt alvast even vooruit – weer één grote more of the same-documentaire. Natuurlijk warmt de aarde verder op, gaan we een nieuwe regering tegemoet, wordt er gevoetbald in Brazilië, gaan er weer bekende mensen dood, wordt er weer met verse moed gemoord, oorlog gevoerd en, yep, gefeest in Tomorrowland. Natuurlijk krijgen we kansen, pàkken we er wel eens een en grijpen we naast een andere. En een jaar telt nu eenmaal 365 dagen.

Carpe Diem

is misschien wel de beste slogan éver! En een dag, Coca-Cola, duurt 24 uren.