Sloganman, Keiman

Straks begint het knetteren, het kletteren, het spetteren, het knallen en het lallen. Voor die tijd moeten de poezen in veiligheid gebracht worden, moet Sloganman het nieuwjaarsgezeur van de buurtkinderen even tolereren en dringen zich nog een paar noodzakelijke aankopen op: een fles champagne of twee, een aperitiefhapje en een nieuwe gsm, want-de-oude-is-versleten.
Wadend door de gratis krant -een reclamestunt van ING- wordt Sloganman aangenaam verrast door een rijtje polonaise dansende kikkers, waarvan er eentje kennelijk iets minder feestelijk gestemd is. 
Mooi van Motilium. Maar de boodschap -Laat de feesten niet op je maag liggen- weegt Sloganman dan weer te licht. Hij zou bij hetzelfde beeld resoluut voor de vintage Motilium claim gekozen hebben :


Blijf niet zitten met een zware maag.


Maar goed. You can't have it all. Voor het overige is het armoe troef in de reveillonkrant. Advertentiegewijs althans. Nauwelijks reclameboodschappen en zeker geen opmerkelijke. Zijn de adverteerders al moegefeest? Hebben ze geen zin in het nieuwe jaar, na de klappen die er toch weer zijn gevallen in het oude? Of sparen ze hun kruit voor de januarisolden? Sloganmans lijfkrant wordt beheerst door de wilde weldoener van de dag: ING. 
De bank pakt uit met een eindejaarscadeau waar ze zelf zo te lezen enorm trots op is:


de keigemakkelijk te openen gratis online zichtrekening


Keigemakkelijk... Sloganman blijft het keiraar vinden, dat ge-kei. Het klinkt niet echt keicool -hij weet het- maar keigemakkelijk bestaat niet. En daar is hij keihard in.
Wat is er dan wel zo gemakkelijk aan een kei? Dat je hem straffeloos kunt oprapen en weggooien? Dat je hem mooi over het wateroppervlak kan laten scheren, àls hij tenminste keiglad is en keivast in je hand ligt? En wie denkt er bij 'kei' en 'gemakkelijk' in vredesnaam aan een bankinstellING?


Sloganman weet het: hij draaft weer door. Maar in 2011 wordt het nog erger. Keibeloofd!

                               Een keitof nieuw jaar 

Sloganman, Mousselineman

  

Terwijl Ikea in de krant zijn glazen, schalen, borden, kommen en servetten aanprijst onder de teleurstellende, allesbehalve Ikeaanse lijn
Het wordt een sprankelend eindejaar
(Vaste copy met vakantie? Account die even overneemt? Agentschap nu al comateus?) pakt radiostation Joe fm uit met een paginagrote advertentie voor ... nog maar eens een kookprogramma. Maar de boodschap is oké, vindt Sloganman. Hij leest een kopzin waarin hij zich helemaal kan vinden :


Mousseline is geen Italiaanse dictator


Bingo! Want het wordt een kookprogramma voor cooknits, luisteraars voor wie koken een volslagen onbekende materie is, maar die toch wel eens willen weten hoe je 'zonder misverstanden' een kerstdiner voor mekaar krijgt.

Leen Demaré, de oude radiovamp, presenteert. Ze is duidelijk 'bijgekomen', zoals dat heet. Een madam geworden dus. In het Swingpaleis moest ze nog optornen tegen de onbereikbare perfectie van een Ann Van Elsen. Nu mag ze al een tijdje rustig aandikken voor de microfoon. Zo hoort het, vindt Sloganman. Trouwens, ook de naam van het programma is opmonterend:


Kerstballen in Tomatenshow


Om in de sfeer te blijven: Sloganman kan dit wel pruimen. Hij is dan wel geen Joe fm fan, maar blijft een liefhebber van boodschappen die er toe doen, ook al gaat het strikt genomen over niks. Dus scoort deze advertentie alvast hoog op zijn eindelaarslijstje. Laten we zeggen: ergens tussen 5 en 8 in de Top Tien. Sloganman is er nog niet uit. Het jaar duurt nog een volle week. Hij hoopt dat het mooiste nog moet komen. Nog, nog, nog.

Sloganman, Zoutman

Op weg naar huis na een dag werken waarbij hij alweer het zout op zijn papatten heeft verdiend, hoort Sloganman op de radio dat we bijna door onze zoutvoorraad heen zitten.
De winter was er vroeg bij dit jaar en daar waren onze zoutleveranciers kennelijk niet op voorbereid.
Zo zou er vandaag zelfs een zoutschip uit Egypte gesignaleerd zijn in de Antwerpse haven.
De journalist van dienst heeft een professional aan de lijn: Zoutman, van Zoutman Industries, producent en verwerker van vacuümzout en zeezout, van huishoud- tot strooizout.
Zoutman minimaliseert het tekort en waarschuwt in één moeite voor de zoutmaffia die de zoutprijs wel eens zou kunnen laten verdubbelen of zelfs verdrievoudigen.


Dus gaat Sloganman voor het diner nog gauw even kijken op het internet waar hij al snel Zoutman Industries gevonden heeft. Tot zijn vreugde blijkt Zoutman ook de moeite te hebben genomen om een slogan voor zichzelf te (laten) bedenken. En die luidt als volgt:


Zuiver een zaak van zout


Zuiver, zaak, zout. Drie kernbegrippen die beginnen met een 'z'. Dat 'zuiver' kan Sloganman nog begrijpen. 'Zout' al helemaal. Maar die 'zaak' ... 
Wat, in godsnaam, betekent 'een zaak van zout'? Kristien Hemmerechts draait zich proactief om in haar graf. Moet dat niet zijn 'Een zuil van zout?'
Maar nee, het staat er en het blijft er staan, en Sloganman vindt het hartstikke jammer. Een welbespraakte CEO van een bedrijf genaamd Zoutman die heel precies komt uitleggen waar het dezer dagen om gaat. Die verdient beter! 
Sloganman nodigt Zoutman alsnog uit om die zaak ten goede op te lossen.

Sloganman, Aspirineman

Weer die golfbeweging. Een artikeltje in De Morgen op pagina 6. 's Anderendaags een paginagroot artikel in De Tijd. Dezelfde dag kortstondig nieuws op de radio en ook heel even op tv, in de rand van het journaal... Een boodschap die alle hypochonders blij maakt, want de onsterfelijkheid is nabij :


Aspirine helpt tegen kanker


Ligt het aan de natuurlijke selectiviteit van Sloganman of aan de pharma-marketing? 
Maar opeens is de Aspirine weer terug. Van nooit weggeweest, oreert een wetenschapper. Ik neem het zelf élke dag, getuigt een arts. De bron van het grote nieuws is alvast onverdacht : The Lancet.
Mag Sloganman dan toch hopen? Zijn de pijntjes en de dipjes die hij af en toe ervaart gewoon pijntjes en dipjes die iederéén ervaart?
Ooit liep Sloganmans vader zijn maagpijn weg te zingen met de volslagen krankzinnige, zelfgemaakte jingle :


Zij is de koninginne van alle Eugastrine


Sloganman is benieuwd of Eugastrine nog bestaat, maar acht de kans op een revival van het maagmedicijn klein. Zijn vader heeft het jaren bezongen, maar de koninginne luisterde niet. De man stierf aan de gevolgen van een hartaanval. Inmiddels weten we dat Aspirine ook daartegen een probaat middel is. 


Lang leve de Aspirine dus. Sloganman is al onderweg naar een glas water.

Sloganman, Erikaman

Net nu Sloganman dé Erika Van Tielen gaat interviewen, brengt Jules van De Morgen op de hem eigen, onnavolgbare wijze, hulde aan deze veelkleurige Vlaamse schoonheid. En die lofzang is volkomen terecht.
Want Erika is een vrouw van de uitstekende soort: allerminst zelfingenomen, nog minder m'as-tu-vu en totaal niet na-mij-de-zondvloed. Erika is een vrouw van wie mannen alleen weten -of menen te weten- hoe ze eruit ziet, maar helemaal niet wie ze is. Laat dat nu net de mythe zijn.
Jules van De Morgen kent Sloganman niet, maar Sloganman heeft Jules ooit wel ontmoet, op een  mediafeestje in Brussel. We raakten aan de praat met een glas cava in de hand, dus nog niet zo héél lang geleden. Champagne was niet meer bon ton, wellicht vanwege te oudburgerlijk, te duur en te weinig trendgevoelig.
Jules had niet teveel op, was erg alert en focuste zijn Jules-zijn op een hoogblonde schone, verweven in het netwerk van ons-kent-ons. Nee, het was niet Erika Van Tielen.
Sloganman weet nog dat hij in die periode hevig worstelde met een 'slogan block'. Hij had wekenlang het hoofd gebroken over een juichlijn voor een vetarme kaas en er stond nog steeds niets op papier of op het scherm. Totdat hij, in het bijzijn van Jules en zijn rosse sidekick, opeens de lijn bedacht


Je hele lijf geniet ervan


Het fotomodel dat de boodschap mocht belichamen was eveneens een vrouw van de hoogrode soort. De Erika Van Tielen van het hoge noorden.
Kan het toeval zo toevallig zijn, vraagt Sloganman zich af, dat een Jules van De Morgen een Sloganman inspireert tot een lijn die naderhand ook nog blijkt te kloppen? Waarbij wel dient onderstreept dat de voormalige rosse voenk nu afwisselend zwart en bruin is, al naargelang van het scenario waarin ze meedraait.


Ze is, nog steeds volgens Jules van De Morgen, nu samen met een cameraman en het is een goed koppel. Zo mag Sloganman het horen.

Sloganman, Neem Eens Op Man

Op winterdagen als deze, wanneer de zon weliswaar schijnt, maar onbereikbaar blijft voor een mensenoog, waarop het binnen best gezellig is, behalve als je naar buiten kijkt, ... het soort dagen dus waarop Sloganman niet meteen zit te wachten, weerklinkt opeens een idioot lied.


Een nieuw Kerstlied? Nee, zo klinkt het niet. Een zomerhit! Ja, zo klinkt het wel. 
Een mallotige deun die zich ongevraagd in je gehoorgang wurmt en daar alsmaar blijft ronddraaien :


Neem eens op, op, op, op ! 


'Té Pfaff voor woorden', vindt Sloganman. Hij haat het liedje. Maar de campagne heeft hij lief en de radiospot is hilarisch. 
Zelden kreeg én verdiende een radioprogramma buiten de zendtijd zoveel airplay. Zelden was een onderwerp zo appelerend. En zelden was een zo ondermaatse song het uithangbord voor een zo nobel streven : "Mannekes! (Vader?) Ik hang hier nu al een half uur aan de lijn en ik hoor alleen maar muzak ! Neem eens op!" 


Dank u, Radio één, voor uw aandacht. 


Sloganman stelt voor dat Peeters & Pichal nu ook de telecom- en andere servicebedrijven van deze wereld zover krijgen dat ze 'Neem eens op' downloaden in hun call centerfoons, zodat we het gesprek in wording meteen en met reden kunnen afknijpen.


By the way, Sloganman had daarnet een slight e-mail problem, dat hij -geloof het of niet- intussen zelf met succes heeft opgelost. 
Waartoe een mens die geen tijd heeft om zijn provider te bellen allemaal niet in staat is, denkt hij dan. Maar op de radio mag het liedje wel ophouden. En dan nog in Sloganmans hoofd.

Sloganman, Glazen man

Het Glazen Huis op de Groenplaats in Antwerpen is niet alleen. Overal in het Vlaamse land duiken glazen huizen op. Ook daar waar Sloganman leeft, werkt en zich ontspant, staat er een. Er wonen weliswaar geen StuBru medewerkers, maar de empathie met Music For Life is er niet minder om.
Artiesten die in het grote Glazen Huis nooit zouden worden uitgenodigd, maar daarom niet minder artiest zijn, geven hier acte de présence. Onder hen misschien wel één van Vlaanderens meest onderschatte singer songwriters.
Sloganman hoort hem sporadisch nog wel eens op de radio, als er nostalgisch teruggeblikt -in dit geval teruggeluisterd- moet worden.
Als songtitels al slogans zouden zijn of kunnen zijn, is dit ongetwijfeld een van de sterkste en meest kernachtige :


You


Een uitstekende streep muziek uit vroeger jaren, die er ondanks de gedateerde productie nog altijd staat ... als een huis. De straffe stem die het zingt, is die van Piet Vanden Heuvel, singer songwriter pur sang en dezer dagen vaste sidekick van Bart Peeters.
Op 19 december gaat Piet 'los' in Kalmthout, samen met nog een stel andere artiesten-die-naam-waardig, om zijn bijdrage te leveren aan de nieuwe Music For Life actie


Laat een weeskind niet alleen


Ja, dat bedoelt Sloganman: You, laat een weeskind niet alleen! Ga dat zien, ga dat horen. Piet, zelf weeskind van de Vlaamse muziekscène, rekent op you.