"Er zijn geen sterke slogans meer", hoort Sloganman verkondigen op een praatavond over mediacommunicatie. Dat zou enerzijds te maken hebben met de versnippering van het medialandschap, anderzijds met de diversifiëring van de merken.
Een merk van nu bevist vele wateren en wil graag welgevulde netten ophalen. Is het platvis, dan moet het véél platvis zijn. Hetzelfde geldt voor kabeljauw en krabben.
Sloganman is geneigd om de stelling bij te treden. Hij hoeft maar rond te kijken, z'n hengel uit te werpen op het net, de radio te beluisteren en z'n correspondentie door te nemen om vast te stellen dat er meer slogans zijn dan ooit. Dat alles en iedereen zich inmiddels van sloganeske taal bedient. Dat slogans zo massaal aanwezig zijn dat ze elkaar hopeloos verdringen. Dat de wildgroei aan boodschappen van die aard is dat we door de ruis de golflengte niet meer vinden. Dat slogans zodoende flink aan kracht inboeten, àls ze die al zouden hebben ...
De praatavond over mediacommunicatie was getiteld :
Waar vertel je wàt?
Slopganman zou daar nog een woordje aan willen toevoegen :
Waar vertel je wat niét?
Want goeie slogans ontstaan spontaan, weet Sloganman, na een eliminatieproces dat zich werktuiglijk voltrekt. Zijn conclusie luidt: er zijn minder slàgzinnen dan ooit, ook al waren er nog nooit zoveel slogans ...
Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be
Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.