Sloganman schreef vroeger wel eens boeken. Die werden nog uitgegeven ook. Bij Van Gennep in A'dam, waar Sloganman 4 romans lang de huisbelg was.
Vlaanderen mocht in die tijd een angry young author verwelkomen die luisterde naar de naam Paul Mennes. Een scribent van de nieuwe golf. Beetje Brusselmans, beetje brulmans, maar vooral zichzelf.
Mennes schrijft en publiceert nog steeds, maar in deze voor romanciers hachelijke tijden maken die publicaties geen brokken meer. Toch weet hij het tijdsbeeld als geen ander te vatten. Getuige daarvan de 2-pagina's lange tirade in Humo waarin hij een vijftigtal nieuwe geboden lanceert. Zomaar, uit de losse schrijverspols. Geformuleerd met de aplomb van een pur sang copywriter. Fel en juist en onbedaarlijk grappig.
Sloganman onthoudt vooral deze :
Gij zult auteurs geen content providers noemen
En deze:
Gij zult niets serveren op een bedje van iets anders
Waaraan Sloganman graag zijn nieuw gebod toevoegt :
Gij zult geen slogans maken die niet bekken
Waarop wachten de big brands, de runners-up, de believers om er hun ding mee te doen?
Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.