Sloganman forever!
Hoe ver kan een mens zich wagen in de
zoektocht naar de zin van zichzelf? Waar ligt de drempel tussen See Me en Full
Exposure? En … hoelang gaat Sloganman nog door met dit soort onzin?
Totdat het net ons scheidt
Als Sloganman de new mediawatchers mag
geloven, wordt het internet straks één grote strooiweide. Al hetgeen we van
onszelf prijsgeven via berichten, postings, selfies en andere publicatiekrampen
op Twitter, Facebook en You Tube wordt onvermijdelijk werelderfgoed. Maar dan
wel iets minder beschermd dan pakweg de Taj Mahal in India. Of de Vlaamse
Begijnhoven voor wie liever de schaduw van de kerk opzoekt.
Sloganman nam zelf de proef. En kijk. Hij
zocht en vond een ex-collega die het wereldwijde web bespeelt met een
virtuositeit die slechts weinigen is gegeven. Twitteraar van het eerste uur,
Facebook account om U tegen te zeggen en zelfs een paar selfmade You
Tubefilmpjes die een forse glimp creativiteit laten vermoeden. Met weliswaar deze
belangrijke kanttekening: de man is al even niet meer onder ons.
‘Niet meer onder ons’ betekende vroeger:
overleden, heengegaan, dood. Vandaag betekent het: niet actief zijn op het web.
Geen vermelding, geen foto’s, geen filmpjes, geen bitstrip, niets van dat
alles. Lost in space. Nobody. Nothing.
Sloganman had het verscheiden van de
ex-collega via de oude weg vernomen, het overwoekerde pad van de printmedia. Dag
van overlijden: vier weken na z’n laatste teken van leven op het internet.
Daar leeft en tiert hij nu nog steeds. Hij
wordt nog geliked. En hij krijgt nog altijd vriendschaps- en acceptanceverzoeken.
Kortom, hij is nog volop onder ons. Werelderfgoed. Hoelang blijven we rondwaaien in cyberspace? Ja, ’k heb het
tegen u, Zuckerberg!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten