Sloganman, Vinman

Een Nederlandse radioreporter die de verkiezingscampagnes in België volgt, had het over de

‘gedoodverfde vinnaars’. Guess wie hij met die ‘vinnaars’ bedoelde.

Hij rijmde de Victory vingertjes van de NVA’ers achtereenvolgens samen met de V van change en de V van rechts. Dat vond Sloganman grappig.

In de Vote battles in Humo ventileerde Guillaume Vanderstighelen iets gelijkaardigs in zijn debat met Meyrem Almaci van Groen. Alleen niet zo uitgesproken. De mens moet tenslotte ook na 25 mei nog ongehavend ‘onder de mensen’ kunnen komen. 

Guillaume vond dat ‘de politiek’ te weinig ‘palmbomen’verkocht. Zonzekerheid, een pakketje dromen, vrijheid van lasten. Dat soort bomen. Ergens voelde je zijn sympathie voor de gedoodverfde vinnaars. Het zelfzekere V’tje tegen de belerende vingertjes van de concurrentie.

Sloganman zag vandaag alweer een resem nieuwe tuinborden uit de lentegazons rijzen. Overwegend V-borden stelde hij vast. Op plekken waar hij vroeger wel eens andere borden had zien staan. Borden die het Belang van een andere partij dienden. Verandering. Mja, ook de borden veranderen. Omdat mensen af en toe vinden dat het tijd is voor verandering.

In tijden waarin de fiscus voortdurend nieuwe lastenmaatregeltjes uitvaardigt en de christelijke spaarpotten schaamteloos door de eigen banken worden geledigd willen mensen geen verliezers, maar Vinnaars zijn. Dus kiezen ze voor de jongens en meisjes die zich als dusdanig afficheren en voor wie je dus kiest als Vinnen het doel is.

Het is geen grote vondst, dat V’tje. Maar Verandering voor Vooruitgang is dat evenmin. Sloganman herinnert zich een partij die de vrijheid en de vooruitgang als het ware belichaamde, maar inmiddels het synoniem is van ‘verliezende partij’.

Oppassen dus met die V’tjes. Als de V van de victorie de V van verwachtingen wordt, een V die om antwoorden vraagt, oplossingen, palmbomen. Als ook de Vinnaars moeten optornen tegen het leger van middenvingers dat hen vandaag nog keihard naar de overwinning ehm vingert, maar morgen diezelfde vinger zonder mededogen in het bevriende oog steekt.