Sloganman, Dieselman

Ooit reed Sloganman in een auto’tje dat luisterde naar de naam Neckar. Een Duits Fiatje dat na elke wasbeurt al snel vol nieuwe, enthousiast uit de verf spattende roestplekken stond. Maar het sputterde zich op commando naar de gewenste bestemmingen, het bood bescherming tegen wind en regen en het had zo goed als niks gekost. 

Sloganman probeert zich voor te stellen hoeveel CO2 hij met dit karretje in de atmosfeer heeft geblazen. Hij rookte toen nog een pakje sigaretten per dag en leverde op die manier ook een behoorlijke bijdrage tot de luchtwegenvervuiling. Kortom, hij was een full time vuilak, zoals vrijwel iedereen.

Pas vele jaren later zou hij zich een dieselwagen aanschaffen. Omdat dieselrijden in die tijd gepromoot werd als de voordeligste keuze voor wie jaarlijks nogal wat kilometers spon.

En zo toerde Sloganman decennia lang in een waas van uitstootgassen door het Tochtgat aan de Noordzee, het Franse zuiden en het Toscaanse heuvelland. In Duitse wagens die sinds vorige week roetvriendelijker blijken dan tot dusver werd aangenomen.

Niet zo’n prettige gedachte vindt Sloganman, mijmerend bij het haardvuur en overwegend of hij toch niet vroeger dan gepland zijn mazouttank moet laten vullen voor de winter.

Audi plus haardvuur plus mazouttank. Hoe middeleeuws kan je leven in deze moderne tijden?