Dit schilderij van Roy Lichtenstein ging deze week voor 30 miljoen euro van de hand bij Sotheby's. Een mooi voorbeeld van wat je nog kan betekenen als je er niet meer bent. Voor die ene puissant rijke collectionneur althans. Want dat is nu precies wat Sloganman bij zijn thuiskomst uit de States alweer treft : hoe hier bij ons -en elders in West-Europa- met het leven wordt omgegaan.
Hoeveel ben je waard wordt hier opeens weer Wat ben je waard en dat scheelt toch heel wat in betekenis en perceptie. En omdat het nu eenmaal zijn vak én zijn passie is, neemt Sloganman de reclame nog maar eens als voorbeeld...
Vergeleken met de slappe kost op de Amerikaanse zenders (Hey there, how are you? This is a message especially for you! You can save tens of dollars in thirty seconds! And these seconds start now!) is zelfs een platte tv-spot op vtm een verademing. En vergeleken met de messaging voor het goede doel is de spot voor Testament.be een topper.
In het land waar consumeren tot norm is verheven en waar mensen, merken, goede doelen en kerken geen middelen schuwen om de consument te veroveren, zou Testament.be een waardevolle aanwinst zijn, en een leerzaam voorbeeld.
Ook als je er niet meer bent,
kun je meer betekenen dan je denkt
is een lijn die, los van het 'antwoord' Neem een goed doel op in je testament, een diepe indruk maakt op Sloganman. Een lijn die je graag leest, omdat ze met respect voor de mens is bedacht en geschreven.
Als copywriter kan je alleen maar blij zijn met die vondst. En als kritische bestemmeling word je weer heel even verzoend met de reclame. Althans, zo denkt Sloganman erover als hij op een zaterdagavond voor zijn scherm zit, net een machtig mooi boek heeft dichtgeklapt en straks, na een fijne tv-avond, de dag met een serene nachtrust hoopt af te sluiten.
Love, peace en op naar morgen.
Twaalf dagen New York en Houston hebben Sloganman een schat aan onzin opgeleverd, maar ook danig vermaakt en ontspannen.
Zo leerde hij dat de kerkgenootschappen in Texas hun boodschappen verkondigen in een slogantaal die niet moet onderdoen voor de kreten van Budweiser en Whataburger.
Maar de vreemdste aansporing die hij via een billboard langs de highway opving, was die van een zelfverklaarde zielverzorger die luistert naar de naam Chuck.
Do you feel unhappy and you know it?
Talk to Chuck.
De Church of Chuck. Hoe unhappy moet je je voelen, terwijl je ook nog eens tenvolle beséft dat je je zo voelt, om Chuck te bellen? Misschien moesten we maar een keer om raad vragen aan een zekere Dick Weaney die in een lokaal nieuwsmagazine zijn advisory expertise aanbiedt via de al even merkwaardige boodschap
Do you need advice? Hire a Dick.
Sloganman heeft zijn jetlag inmiddels overwonnen en belooft dat hij zich van nu af aan weer dagelijks zal concentreren op de onzin-van-bij-ons. Maar eerst nog even de foto's selecteren die hij heeft gemaakt op Ground Zero waar dag in dag uit aan de heropbouw van Amerika's ingestorte trots wordt gewerkt. Benieuwd met welke slogan de nieuwe Freedom Tower de hemelbestormers van morgen zal aanspreken. Sloganman gokt op
We can take you higher.
Until tomorrow.
Sloganman heeft even niets van zich laten horen, maar daar is een reden voor. Hij sukkelde met zijn communicatie. Er moest even iets rechtgezet worden waarbij de call centers hem niet van dienst konden zijn.
Dus was Sloganman extra alert voor het bericht dat cabaretier Youp Van 't Hek de klantendienst van T-Mobile met één Twittertje in z'n hemd en duchtig op stelten heeft gezet.
Daar heeft zelfs de consumentenbond niet van terug. Maar dààr gaat het wel om in de communicatiemarkt : Twitter als doorverteller, als helpdesk voor gelijkgedupeerden, als podium voor onvrede en ongenoegen, in dit geval ook nog eens zeer terecht.
En Youp maar als vanouds tieren en schelden, daarin bijgestaan door inmiddels half Nederland. En de betrokken maatschappij maar aan een excuuscampagne werken, stelt Sloganman zich voor.
Voor één keer is hij niet bereid hen daarbij te helpen. Niet om dat het T-Mobile is, want onze providers zijn geen twitter beter. Wel omdat we ons niet langer mogen laten afserveren door door in zeepbellen verpakte servicebeloften, door verkoopvoordeel-onder-voorwendsels ...
Youp daarentegen krijgt een lijntje voor niks :
Telecom in de soep? Twitter naar Youp.
Maar schrik niet als je een zucht en een vloek terugkrijgt. Want Youp heeft geen enkele ambitie als ombudsman, ook niet voor de gelegenheid. Wedden dat er een boek van komt? En dat er in z'n volgende show stevig getwitterd wordt?
Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be
Via de ether bereikt ons dezer dagen een boodschap die het bevattingsvermogen van Sloganman te boven gaat. Een male chauvinistic voice over probeert ons ervan te overtuigen dat Petrus een bier is dat bij iedereen in de smaak valt, maar niet bedoeld is ... voor engeltjes.
Petrus, niet voor engeltjes
luidt het nogal zelfverzekerd, waarna een soort van holle lach volgt die Sloganman spontaan associeert met ... Duvel.
Hebben we iets gemist hier beneden? Heeft de hemelpoortbewaker zich van werkgever vergist? Of zijn de verklaringen van bisschop Léonard debet aan deze warrige boodschap?
Sloganman is geen bierliefhebber. Toch mag hij bij tijd en wijle graag een Donkere Leffe smaken. Ook een Petrus die het engelendom afvalt vindt hij een prettige gedachte, maar ze heeft geen spat te maken met bier.
Alweer een agentschap, denkt hij dan, dat zich dringend moet gaan beraden over zijn toekomst. Tenzij Petrus zelve deze boodschap heeft bedacht.
Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be
"Er zijn geen sterke slogans meer", hoort Sloganman verkondigen op een praatavond over mediacommunicatie. Dat zou enerzijds te maken hebben met de versnippering van het medialandschap, anderzijds met de diversifiëring van de merken.
Een merk van nu bevist vele wateren en wil graag welgevulde netten ophalen. Is het platvis, dan moet het véél platvis zijn. Hetzelfde geldt voor kabeljauw en krabben.
Sloganman is geneigd om de stelling bij te treden. Hij hoeft maar rond te kijken, z'n hengel uit te werpen op het net, de radio te beluisteren en z'n correspondentie door te nemen om vast te stellen dat er meer slogans zijn dan ooit. Dat alles en iedereen zich inmiddels van sloganeske taal bedient. Dat slogans zo massaal aanwezig zijn dat ze elkaar hopeloos verdringen. Dat de wildgroei aan boodschappen van die aard is dat we door de ruis de golflengte niet meer vinden. Dat slogans zodoende flink aan kracht inboeten, àls ze die al zouden hebben ...
De praatavond over mediacommunicatie was getiteld :
Waar vertel je wàt?
Slopganman zou daar nog een woordje aan willen toevoegen :
Waar vertel je wat niét?
Want goeie slogans ontstaan spontaan, weet Sloganman, na een eliminatieproces dat zich werktuiglijk voltrekt. Zijn conclusie luidt: er zijn minder slàgzinnen dan ooit, ook al waren er nog nooit zoveel slogans ...
Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be
Niet alleen Colruyt scheldt z'n klanten verrot, met name in het vlees- en charcuterierayon, ook Albert Heyn roept de shopper allerlei onprettigs toe in zijn drankenafdeling.
Wild pig
is een sneer die Sloganman nog kan verteren. Liever wild dan domestic, denkt hij dan. Maar even verder gaat het fout.
Fat bastard
schreeuwen de flessen hem toe. Waar heeft Sloganman als matige, maar regelmatige wijngebruiker dit verdiend? Waar heeft het wijnwezen zijn waardigheid verloren? Hoe is het godsmogelijk dat de grote kasteel- en domeinnamen dit accepteren? Is een Château Crapule denkbaar? Een Domaine des Saligots? En, stel dat ons eigen Genoels Elderen dezelfde toer opgaat met bijvoorbeeld een
Sprankelende Vetzak
Sloganman mag er niet aan denken. Zijn bmi heeft gelukkig nog niet al te opzichtig onder z'n wijnliefhebberij geleden, maar mocht dat wel het geval geweest zijn, dan zou hij pas écht moeite hebben gehad met Fat Bastard.
Ondertussen moet Sloganman toegeven dat de neus, de smaak en vooral de afdronk van de scheldwijn best meevallen, ja, zelfs uitnodigen tot een tweede glas.
Maak er een vette wijnavond van. Met Sloganman.
In een vorig bericht stond Sloganman stil bij de rekruteringsreclame voor brandweerlieden in 't Stad. Hij vond het een geruststellende gedachte dat die "voor je door het vuur gaan".
Maar de helden van vandaag bevinden zich in Chili, waar 33 kompels (het woord!) veilig gezonnebrild naar het zonlicht werden getakeld, na een gedwongen verblijf van 69 dagen in een led-verlichte duisternis.
Sloganman was ooit de paniek nabij in een flutgrotje in de Ardennen waar kortstondig de verlichting uitviel. De ruimte waarin hij zich bevond werd in een diepe donkerte gedompeld en hij waande z'n einde nabij.
Vandaag probeert hij zich voor te stellen hoe het voelt om meer dan drie maanden lang - anderhalve zomervakantie ! een volledig kwartaal ! een compleet seizoen! - ruim zevenhonderd meter diep in de knel te zitten. Hij mag er niet aan denken.
Maar Chili viert feest en de wereldpers juicht. Het wonder geschiedde. De kompels zijn gered. Sloganman haalt diep adem, sluit de ogen en denkt aan de donkere jaren van toen. De jaren van Pinochet. Toen heel Chili in de duisternis zat en niemand bij machte was of wilde zijn om het Chileense volk te redden.
Champagne voor Chili
denkt Sloganman, terwijl hij behoedzaam een Cava ontkurkt.
Maak er een echte slàgzin van. Met Sloganman.
Bel of mail naar Roland Arnould, 0475510900, r.arnould@skynet.be
