Sloganman rijdt kriskras door stad en land en surft naar de verste uithoeken van het internet op zoek naar wat hij noemt 'slappe slogans'. Is zijn kritiek terecht? En wat kan hij desgevallend voor ùw merk, onderneming of organisatie betekenen? Lees z'n blog. Die is kort, to the point en inspirerend. Want ... wie zich met een slogan wil outen, heeft er beter géén dan een foute.
maandag 21 februari 2011
Sloganman, Betterman
Beter is een reclamewoordje waar je maar beter mee uitkijkt. Daarmee bedoelt Sloganman dat je maar beter kan kiezen voor een woordje waarmee je wél iets zegt. Over jezelf, je product, je aanbod, je actie, je whatever, maar vooral over de meerwaarde die je meent te mogen claimen.
Mag een slogan volgens Sloganman dan niet comparatief zijn? Tuurlijk wel. Maar dan béter comparatief. Een schoolvoorbeeld is en blijft:
We try harder
Op een rit die hem langs de rand van het Antwerps havengebied voerde, kruiste Sloganman deze ochtend een truck waarop de volgende boodschap stond :
We take your goods from A tot Better
De truck stond half op het voetpad geparkeerd met de knipperlichten aan. De chauffeur was even het noorden kwijt, zo bleek. Hij wist even niet waar Better precies lag. De man werd weer op weg geholpen door twee passanten in een fluojasje die kennelijk wél al van Better hadden gehoord of toch van de bestemming die met Better werd bedoeld.
Alles kan beter
is niet alleen een fijn tv-programma dat alsmaar opnieuw wordt gerecycleerd, maar ook nog eens een waarheid als een koe.
vrijdag 18 februari 2011
Sloganman, Nothingman
Moet iedereen zonodig zijn slogan hebben, vraagt Sloganman zich wel eens af. Zeker als hij de wildgroei van slagzinnen ziet die het communicatielandschap overwoekeren en alsmaar onaantrekkelijker maken.
Geen winkel op de hoek of hij verkoopt u een perfecte service. Geen verzekeraar of hij verzekert u van ofwel een mooie toekomst ofwel een stuk eh… zekerheid. Geen advocaat of hij komt op voor uw belangen. Geen ondernemer, kortom, of hij belooft u wat u als klant gewoon verwacht: dat hij zijn job doet, quoi.
Geen winkel op de hoek of hij verkoopt u een perfecte service. Geen verzekeraar of hij verzekert u van ofwel een mooie toekomst ofwel een stuk eh… zekerheid. Geen advocaat of hij komt op voor uw belangen. Geen ondernemer, kortom, of hij belooft u wat u als klant gewoon verwacht: dat hij zijn job doet, quoi.
Zo ontdekte Sloganman op een korte strooptocht naar nieuwe onzin in willekeurige volgorde alweer de volgende beklijvende claims:
De websitebouwer die z’n weg kent op het internet
Dat mogen we hopen.
Groenten en fruit, voor u geplukt
Voor wie anders?
De bankservice met aandacht voor uw geld
Dàt is nieuw!
Toegegeven, we zijn allemaal debet aan de op hol geslagen communicatiecultuur, maar een pleidooi voor sloganloze merken en diensten lijkt Sloganman meer dan ooit gewettigd. Zeker als je ziet hoe ook gevestigde waarden zich bijna collectief in hun beloften vergalopperen. Of moeten we blij zijn met een boodschap als
De verfspecialist die z’n vak verstaat
Nee toch. Guillaume? Eric? Vrienden van de sterke boodschap?
woensdag 16 februari 2011
Sloganman, Greenman
The green movement is een oppositiebeweging in Iran die het democratisch ideaal aankleeft en nastreeft. De beweging bestaat voornamelijk uit –hoe kan het ook anders- jonge mensen, studenten, professionals uit de middenklasse.
Sloganman sympathiseert met hen. Hij twittert hen af en toe een beetje verse moed in en volgt voor zover mogelijk de berichtgeving over hun activiteiten.
Toen de ayatollah der ayatollahs in 1979 zijn islamitische republiek vestigde en daarmee de zogenaamde wil-van-het-volk beantwoordde met een goddelijke dictatuur waren heel wat van de huidige ‘groene jongens en meisjes’ niet eens aan de conceptie toe. Hun toekomstige ouders scharrelden nog wat. Naar houvast. En naar elkaar.
Nu worden ze weggeknuppeld annex -geschoten uit het straatbeeld van Teheran bij het eerste het beste e-ven-tu-e-le vermoeden van een samenscholing. En als ze bijvoorbeeld hetzelfde geslacht genegen zijn, worden ze simpelweg opgehangen of openbaar gestenigd.
Sloganman herinnert zich tijden dat ook hier het zogenaamde ‘straatoproer’ werd beantwoord met militair machtsvertoon en nietsontziend getraangas en geknuppel. Daarom is zijn sympathie met het verdrukte Perzische volk onvoorwaardelijk.
Maar in zijn zoektocht naar de waarheid en de leugen blijft hij alert voor mooie boodschappen en sterke beelden.
En het bovenstaande beeld is er zo een ...
Morgen zal Sloganman het wellicht over iets heel anders hebben. Blijven oefenen, beste mensenras!
dinsdag 15 februari 2011
Sloganman, Bankenman
BKCP Bank hengelt al een tijdje naar nieuwe klanten met de lijn
Gelukkig niet de grootste
In een paginagrote (!) advertentie licht ze haar profiel en haar aspiraties toe met de volgende message :
Big is niet altijd beautiful
Sloganman twijfelt tussen gecharmeerd zijn en zich alvast bij voorbaat bedrogen voelen. Want het is een wel hele slappe koord waarop de BKCP Bank danst. Sloganman kan zich voorstellen dat de Fortis BNP Paribassen, de KBC’s, de Dexia’s en nog een paar andere grootbanken niets liever willen dan dat de nestbevuilende concurrent snel op z’n bek gaat.
BKCP Bank is het resultaat van een fusie van regionale banken, allemaal stevig verankerd in hun regio. Kleine ondernemers, zelfstandigen en private spaarders zijn de doelgroep. En om al die redenen zijn de grootbanken de vijand.
Het gevoel dat Sloganman bij deze bank heeft, wordt nog het dichtst benaderd door het begrip ‘sympathie’. Maar zoals één van onze Vlaamse crooners het ooit in een schlager wrong :
Sympathie is geen liefde
Is de Staat als referentie-aandeelhouder alleen maar een voordeel of ook een nadeel? En trekken we niet beter met z’n allen naar Binck Bank, dé online uitdager van de grootbanken, toch?
Sloganman heeft in een commode op zolder nog twee zwarte sokken gevonden. Hij denkt er nu aan om een thuisbank te openen. De eerste euro’s zijn al gedeponeerd daar waar normaal de grote teen zich bevindt. Rendement? Welk rendement?
zaterdag 12 februari 2011
Sloganman, Volksman
Democraat in hart en vaat
was de slagzin die Sloganman ooit bij wijze van grap voorstelde aan een politicus die zich bij de kiezer wilde profileren als een staatsman voor het volk. De politicus die het een paar jaar later tot minister zou schoppen, was enthousiast. Waarna Sloganman voor de niet eenvoudige opdracht stond om het weer uit 's mans hoofd te praten zonder z'n eigen geloofwaardigheid te verliezen.
Sloganman zou in een later stadium het contact verliezen met de politicus en zijn entourage. Ook al vanwege het grillige politieke pad dat de 'democraat in hart en vaat' zou volgen. Wat Sloganman inspireerde tot een iets cynischer lijn :
Opportunist tot in de kist
Vorige week viel de vraag in Sloganmans mailbox om nog eens voor een politieke kandidaat aan de slag te gaan. Politieke kandidaat? Had Sloganman iets gemist? Hingen er opeens nieuwe verkiezingen in de lucht? Didier? Bart? Elio?
De correspondent lichtte bij navraag toe dat hij uiteraard de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 bedoelde.
Een kandidaat die zich ruim anderhalf jaar voor de feiten over zijn communicatie met het volk wenste te bekommeren? Die nu al campagne wilde voeren? Verbazend, vond Sloganman.
In het gesprek dat volgde, meldde de kandidaat dat hij de concurrentie alvast voor wilde zijn. Hij dacht aan een guerillacampagne. En die moest starten op het internet. Facebook vond hij hét kanaal bij uitstek. Een Youtube filmpje? Why not. En naderhand zou er natuurlijk flink getwitterd worden. Er was -kort gezegd- over nàgedacht.
Sloganman heeft vriendelijk voor de klus bedankt. Niet omdat hij het internet en de sociale netwerken niet genegen zou zijn, integendeel, maar omdat het een zinloze operatie is en omdat de kandidaat niet meteen blijk gaf van een onweerstaanbare geschiktheid.
In zijn rouwrede voor Marie-Rose Morel noemde Bart De Wever zijn ex-studievriendin 'de hoogste koningin'. Sloganman mag hopen dat we nu niet met z'n àllen het hoofd gaan verliezen.
vrijdag 11 februari 2011
Sloganman, Caïroman
Overal Tahrir.
En hopelijk voor altijd 11 februari.
Waar was Sloganman toen Mubarak -zoals immer, hoog verheven- met de helikopter naar Sharm-el-Sheik werd gevlogen? Waaraan dacht hij toen het nieuws van het aftreden de massa op het plein tot uitzinnige vreugde bracht? Wat hoopte hij toen Vranckx vanop het balkon van zijn hotelkamer 'geen woorden vond' voor wat zich beneden hem afspeelde?
Sloganman was in het huis van vrienden, heel alleen. Hij dacht aan de terugval van opdrachten in de communicatiewereld. En hij hoopte dat het voor hem nooit de foute kant uit zou gaan.
Toen keek hij om zich heen en zag alleen maar richesse. Hij dacht aan vroeger en hoe goed het nu was. Hij voelde iets dat leek op wat wetenschappers geluk noemen. Als de Flair het al niet voor hen had bedacht.
Sloganman had even geen oog noch oor voor slogans. Maar hoe hoopvol en wantrouwig kan je tegelijkertijd zijn?
Sloganman, Bongoman
Sloganman was er ooit zelf een vurige supporter van. In het prille begin. De Weekendesk formule werd opgepimpt met de Bongobon en het resultaat was ... bingo!
Mooi toch, dat je nu zomaar hotelverblijven, weekendarrangementen en city trips cadeau kon doen. Dat je iemand kon verrassen met een vakantietje dat hij of zij notabene zelf kon kiezen. Want de Bongobon was niet zomaar een bon. Nee, het was een boekje in een doosje! Sloganman herinnert zich hoe hij de bon enthousiast cadeau deed op kerst, valentijn en verjaardagen. Hoe hij vrienden en familie verguld zag reageren toen het pakje eenmaal open was en ... het bleek géén cd te bevatten! Kortom,
Hoera voor de Bongobon
Maar met de jaren groeide zijn scepticisme. Want kijk, hij begon nu zelf in overmaat boekjes in doosjes te ontvangen. Totdat hij op de lange duur weer hevig begon te hopen op een ... cd.
Een Bongobon voor een overnachting mét diner in een charmehotel, diep verscholen in de Ardennen, de Eifel, de Elzas, Nederlands-Limburg. Een thermale experience. Een put yourself together-trip. Een zimbabwe-ervaring in noord-frankrijk ... Bongo had de formule alweer opgepimpt en je kon nu ongeveer zowat àlles cadeau geven en krijgen. Met uitzondering van een vipbehandeling op intensieve zorgen en een bijna-doodervaring in de Negev-woestijn.
Sloganman snapt het wel, want er zijn kapers op de kust. Mygazine bespeelt de niche van de boekskes-als-geschenk. Vivabox stuurt de ontvanger naar de musea, de theaters, de concertzalen, de fitnessclub, kunsttentoonstellingen, ja, zelfs naar een Magritte experience met zijn geurkaarsen.
Geef uzelf een Sloganbon
U heeft de keuze uit een slogan met ballen, een slogan voor nu, een slogan voor de eeuwigheid, ...
Denk er eens over na als u in de Bongosauna zit, uw Mygazine gelezen hebt of terug bent van uw Vivabox experience.
Tot dan. Sloganman.
Abonneren op:
Posts (Atom)








