Sloganman heeft z'n tocht door merkenland hervat. Geïnspireerd door het Zondagzine Steps. Het wil zo graag een Glammazine zijn, maar het blijft een ZieMijZine, waarin so called modemerken, lingeriespecialisten, kipkapkeukens en ander horecagespuis de crossgrond willen ontstijgen, maar zich hopeloos vastrijden in de modder.
Sandrine of all Sandrines kleurt de cover met eindeloze meisjesbenen, bekrachtigd door een stel ferme schoenen waarvoor ze stilzwijgend reclame maakt in een klasseloos decor, goedgeefs aangeboden door een ... interieurspecialist.
Hoe rijm je het allemaal samen, vraagt Sloganman zich af. De tweederangsadressen met de streelartikels, de flutmerken met de Waw Erlebnis, het doordeweekse niets met die zondagse vrijgevigheid.
Wij, flitst het door z'n hoofd. Dit zijn Wij! En Sloganman is geen haar beter. Ook hij ontkurkt met godsvrees de fles wijn die een of andere Yves Desmet uit het Aldi-aanbod heeft getild en breed proevend heeft goedgekeurd als uitstekend-voor-die-prijs. Ook hij klimt 's ochtends in z'n Tommy H., in de waan dat hij dan geen Zeemansfiguur slaat. Ook hij duwt schroomvallig de deur open van een Italiaan die hem door een Canvas BV is aangeraden omwille van de cuccina in-cre-di-bi-le.
Heeft Sloganman niet met hart en ziel meegewerkt aan het merkenimperium? Heeft hij niet schaamteloos een mossel-als-een-andere tot oppermossel gekroond? Was hij het niet die DIY-boer G. de faam bezorgde die ook een Hubo verdient? Die naar de zon snakkende medemensen naar de Sunsnacks zon joeg? Die ondernemingen hypte waar nu honderden m/v's aan de deur worden gezet wegens niet langer houdbaar? Die Nederland ooit uitriep tot Vakantieland en er zelfs hier een daar een Waalse landgenoot mee overtuigde?
Ja.
Blijft hij desondanks het Zondagzine Steps een was-ik-maar-een-glammazine vinden?
Ja.
Is hij medeschuldig aan de babyboomballon?
Nee.
Want zonder de babyboomers zat Sloganman niet voor z'n eerlijk verdiende iMac zijn woordkunst te bedrijven. Voor zichzelf en voor zijn geliefde followers.
Sloganman stapte in z'n auto en zou al die bangschijters op de weg wel eens een poepje laten ruiken. Niet dus. De technologie staakte. Morgen meldt zich een garagist van de nieuwe tijden, gewapend met een laptop en het resetprogramma dat Sloganman weer op vier wielen moet hijsen.
De technologie laat ons wel eens vaker in de steek. Als we vinden dat we innoverend bezig zijn, maar Bekaertgewijs het veld moeten ruimen voor staaldraad uit China, Arcelor-Mittalgewijs het hoofd moeten buigen voor de staalharde realiteit van de concurrentie uit de BRIC-landen en spraaktechnologiegewijs de macht van de Amerikaanse economaffia schromelijk onderschatten.
Gisteravond deelden Eric Melaerts en Jean Blaute, twee zeer oude kennissen van Sloganman, hun adoratie voor Isolde Lasoen -het trommelmeisje van Daan uit Manhay- in De Laatste Show. Mooi, melig en melancholisch tegelijk.
Wat hebben een manke auto, de teloorgang van de Belgische economie en gedeelde adoraties met elkaar te maken? Heel simpel: niets.
Dat is de boodschap die Sloganman vandaag aan zijn followers en de rest van de wereld wil meegeven:
Alles is niets.
Alleen de sneeuw blijft verbazen, beroeren, terugkeren. Maar wilt u wel uitkijken voor gladde plekken?
Sloganman ziet Niels wegrijden en denkt: veel te vroeg. Halverwege denkt Sloganman: nog veel te lang. Als al dat blauw met de kleuren van dit land zich meldt aan de streep, vindt Sloganman: veel teveel. Maar niettemin: respect.
Sloganman daagt iedereen die een beetje kan fietsen uit om het fietspad even te verlaten en voor het gras te kiezen. Dat valt tegen. En daarna de modder in te peddelen. Alsof er opeens iemand achterop zit. En, na de modder, het rulle zand in. Trappen en toch stilstaan is niet alleen mogelijk, maar hoogstwaarschijnlijk.
Mountainbiking is een Olympische sport. Veldrijden ook, maar als dusdanig niet erkend. Moet daar verandering in komen? Ja, want dan zijn ook de Russen en de Chinezen geïnteresseerd en willen ook de Amerikanen wel eens door de Everglades fietsen. Benieuwd hoe Niels en Kevin en hopelijk Sven et tutti quanti daarop zullen reageren.
Ooit waren we een wielerland. Dat zijn we nog steeds. Zeker in Koksijde. Ooit waren we een judoland, toen Robert Van de Walle nog de nacht doorbracht op de koude Japanse grond met alleen maar een hoofdkussentje. Ooit waren we een tennisland, toen Justine en Kim elkaar nog op de hielen zaten. Nu zijn we afwisselend nog even een hoogspringland als Tia in Londen de aanloop neemt, een zeilland als Evi de laatste boei rondt in winning position, een 400 meter vlak land als de Borlées het straks waarmaken, en een paardenland als nog meer Nederlandse jumping professionals zich tot de Belgische nationaliteit bekeren ...
Sloganman wil onze sportlobby'ers een hulplijntje meegeven dat misschien kan helpen om -nu het nog kàn- het veldrijden een Olympische status toe te kennen:
Put it on the scene in two thousand sixteen!
Sloganman heeft daarnet naar Terzake gekeken. Wat hem trof, was de keuze van de onderwerpen. Muyters zou zich nog maar eens publiekelijk komen verontschuldigen, terwijl daar strikt genomen geen enkele reden toe was. Hij was toch 'vrijgesproken' bij stemming, of vergist Sloganman zich?
Terzijde: zijn baas, Bart De Wever, is zichtbaar ettelijke kilo's lichter. Als ik hem was, zou ik niet te ver gaan in de slankritus. Patrick Janssens fysiek evenaren hoeft niet. De echte uitdaging situeert zich ter hoogte van de schedel.
Maar goed. Terzake dus.
In de vooravond was een item aangekondigd rond de nieuwe fraudebestrijding. Waarom kan nu opeens wél wat decennia lang een onmogelijke opdracht leek? Helaas, ook de gast van Kathleen Cools moest het antwoord schuldig blijven. De vorige fraudebestrijder was bij het uitvoeren van zijn taak niet van harte gesteund geweest door de toenmalige minister van financiën. Het team dat nu is ingezet, daarentegen, is wél een voorbeeld van verstandhouding.
Sloganman meent daaraan te mogen twijfelen. Er moeten miljarden worden bespaard op bevel van Europa. Alle hens aan dek dus: "Kijk eens hoe goed we bezig zijn!"
Kathleen, lieve meid, wat houdt je godverdomme tegen om eens met je prachtige vuist op de redactietafel te slaan???
Er is (was?) een plasmawolk onderweg van de zon naar de aarde.
In het desbetreffend nieuwsbericht werd melding gemaakt van een mogelijke wereldwijde elektriciteitspanne ten gevolge van de clash. En Noord-Europa mocht zich alvast verheugen op een extra Noorderlicht.
Terwijl de wolk tegen een voor Sloganman onvatbare snelheid van 2500 km per seconde aardwaarts suisde, verontschuldigde meneer Muyters zich in het Vlaams parlement publiekelijk voor Het E-mail Incident, meer bepaald voor het ontoelaatbare, hij herhaalde 'ontoelaatbare' gebruik van onheuse termen (Sloganman meent zich te herinneren dat het de Klootzakken van het Onderwijs betrof).
Nog dieper in de putten van de kosmos duwde een zeer oude mevrouw haar rolwagentje voort richting Carrefour in Essen. De seniorenburcht De Bijster is vlakbij, maar deze mevrouw woont nog zelfstandig in haar eigen huis. Sien Eggers op leeftijd, hopelijk zonder catatonische echtgenoot.
En net toen Sloganman zich op de fiets wilde hijsen voor z'n obligate recreatietocht daalde uit het niets een veertje neer. Het dwarrelde niet, het sneed door het ijle en belandde op het voetpad. Loodgrijs, maar vederlicht.
Sloganman dacht aan de wolk, en aan de debatten in de kamer, en aan Red Sonja, en aan Rundskop dat meedoet voor een Oscar, en aan zijn uiterst lage score op Klout. Hij dacht heel even 'vroeger schréven we met zo'n veertje'. Hij dacht 'Wat een dag'. En toen dacht hij alleen nog aan de af te malen kilometers en smeet hij zich op z'n ros.
Weet iemand hoe het met de wolk gesteld is? Is ze uitgewolkt, inmiddels? Of moest ze in de remmen voor het Space Lab en wobbelt ze ons nu tegemoet tegen een iets gematigder snelheid?
Wat een dag ! Sloganman is benieuwd naar morgen.
Sloganman heeft decennia lang een grondige hekel gehad aan de aforismen van pater Phil. Hij hield niet zo van dat blinde positivisme. Totdat hij vernam dat de goede geestelijke overleden was en verantwoordelijk voor de onsterfelijke lijn "Verbeter de wereld, begin met jezelf". Sloganman dacht -totaal fout, zo blijkt- dat het om een eeuwenoud gezegde ging. Nee dus. Phils work!
Hoed af voor de man die Sloganman decennia lang een softie vond. Hoed af voor zijn parcours als succesauteur (zo'n miljoenenverkoop is zelfs Piet Huysentruyt niet gegund). Hoed af voor de media die, ongeacht kleur of overtuiging, toch een vorm van hulde hebben gebracht aan deze man.
Sloganman blijft de Kerk een vreemde materie vinden, de Jezuïeten een rare soort en de Bond Zonder Naam niet meteen een blitse organisatie. Maar Phil heeft gescoord. Ook bij de Jens Mortiers onder ons, zo stelde hij vast in het tv-nieuws van gisteren. Ook bij notoire ketters, zoals hij mocht lezen in De Morgen van vandaag. Ook nu dus bij hemzelf en tal van kennissen en relaties die zich de man en sommige van z'n uitspraken nog levendig herinneren.
Als er een hemel is, Phil, plak 'm dan vol met toffe slogans. Sloganman geeft je alvast een voorzet:
Waar een Phil is, is een weg
Sloganman houdt van nieuws. Tenminste, als het echt nieuws is. De zoveelste melding dat het geboortecijfer in Vlaanderen vorig jaar gedaald is, vindt hij géén nieuws, zeker niet als het de hele dag uitentreure wordt herhaald, geduid en ook nog eens via een desolaat huilende baby in beeld wordt gebracht.
Minder bevallingen is wellicht slecht nieuws voor wie heftig verlangt naar (nog) een kind of een kleinkind, maar Sloganman behoort niet tot deze wensgroep. De wens van Sloganman blijft beperkt tot datgene waarop hij zelf enigszins vat heeft en aan wie hij geen lange opvoeding verschuldigd is die misschien wel nergens toe leidt.
Horen we daar een gefrustreerde Sloganpa? Nee. Sloganman vraagt zich alleen af wié er bepaalt welke gebeurtenis de status 'nieuws' verdient en vervolgens een hele dag lang in alle nieuwsuitzendingen tot vervelens toe mag worden herhaald.
Is de vrijlating van de heer Willem Holleeder nieuws? Sloganman denkt van niet, tenzij voor de Nederlandse onderwereld. Is de mededeling van de heer Kris Peeters over de extra schuldenlast van Vlaanderen nieuws? Nee. Sloganman vindt het veeleer een bevestiging.
Is de boksopleiding voor vrouwen in Afghanistan nieuws? Ja.
Daarom zal Sloganman tijdens de Olympics in Londen die ene boksgrage Afghaanse vrouw met kreten en gefluister steunen op haar weg naar het illusoire goud.
Minder bevallingen? Goed zo!
Leve de boksvrouwen uit Afghanistan!
