woensdag 20 februari 2013

Sloganman, Peedeeweeman


In Patrick de Witte zaten meer slogans dan
draaglijk is voor een mens. Vooral omdat het geen holle slogans waren. 
Dat je een verlies pas goed beseft wanneer je te weinig hebt stilgestaan bij iemands verdiensten... 

zondag 17 februari 2013

Sloganman, Swingsman II


Jàààààààààààààààààà! 

Bart Swings pakt brons op het WK schaatsen allround in Noorwegen. Sloganman gaat even door een aantal linten! Brons op 1500 m, brons op 5000 m, zilver op 10 000 m en brons in de eindstand. In het schààtsen nog wel. Holland, let op uw zaak!


vrijdag 15 februari 2013

Sloganman, Slamedoodman

Sloganman heeft alweer een tijdlang niets van zich laten horen. En alweer vindt geen hond dat relevant. Ex-collega Guillaume daarentegen en zelfs ex-Pub uitgever en hoofdredactrice Josephine Overeem klimmen wel regelmatig in de pen. Guillaume als columnist. Josephine als Annemie Struyf basher.
Guillaume, heel even weer reclameman, pleit hartstochtelijk voor een reclameblok in de serie Met Man en Macht op VIER. Josephine, nu ‘mensencoach’, wil dat De Bleekweide op één wordt stopgezet.
Sloganman wil beider argumentatie niet nog een keer herhalen, niet kaderen en zeker niet bekritiseren. Hij stelt alleen vast dat ex-vertegenwoordigers van de reclamesector gewoon doorgaan met reclame maken. Voor de eigen opinie. Voor de eigen goede zaak.



De opinie van Sloganman in dat verband? Sla hem dood. Hij zou het niet weten.

maandag 14 januari 2013

Sloganman, Clintman*



*Soms toch, zoals nu:
Kijk en geniet.

Sloganman, Swingsman



Toen Sloganman nog een sloganmannetje was, zat hij wel eens voor een authentieke beeldbuis naar het ijsschaatsen te kijken. Hij herinnert zich nog levendig Ard Schenk, de blonde Hollandse god die zoveel harten deed smelten dat er na elke wedstrijd die hij reed met man en macht gedweild moest worden. Brand in Mokum!
Kees Verkerk was een tijdlang zijn meest gevreesde opponent. Een schaatser die kletterde waar Ard gleed, harkte waar Ard zweefde, pufte en hijgde waar Ard zijn onmetelijke glimlach opentrok.

Na Ard ruilde Sloganman de schaatsgekte in Nederland voor die andere nichesport, maar dan die van bij ons: het veldrijden. Toen de begenadigde stylist die luisterde naar de naam Liboton door de modder sneed, door de duinen zoefde en de grasheuvels opstoof met een verve en een grandeur die pas vele jaren later enkel door de beste Sven Nys zou worden benaderd.

Zondag stond er zowaar een Vlaamse Ard op het EK-ijs in Heerenveen. Bart aka Ard Swings. Die snelheid, die sierlijkheid, die vanzelfsprekendheid. Die kop, dat lijf, die kracht en die souplesse. Die taal ook. Een volle zachte g, maar wel met het lef van een Liboton. Brons op de 10 000 meter, vijfde in de totaalstand.
Bart Veldkamp, de Nederbelg die ons ooit aan Olympisch brons hielp, coacht hem.
“Goed gedaan”, riep hij z’n naamgenoot toe en je zag in zijn ogen dat hij –heel even- aan de jonge Ard dacht.

“Die kleine wordt een grote”

probeerde een kenner achteraf. Fout. Hij is het al.

Sloganman, Aman


Sloganman voelt zich uitgedaagd. Enerzijds vindt hij het jammer dat de sterkste city slogan sinds jaren uit het Antwerpse stadsbeeld verdwijnt. Anderzijds is hij ontzettend benieuwd naar de nieuwe tagline die ‘t Stad, zijn stad, de eerstvolgende zes jaar in het hoofd en het hart van de stadsbewoners moet verankeren. Een niet geringe opdracht. Wordt ook de A geslachtofferd? Sloganman mag hopen van niet. Want zelden heeft één letter een stad zo prachtig & krachtig samengevat.


Sloganman gaat –als je het hem vraagt- resoluut voor

A stad

En het staat iedereen vrij om te beslissen of en in hoeverre hij/zij zich daardoor aangesproken voelt. 

woensdag 9 januari 2013

Sloganman, Janman


Wie leest de doodsberichten in de krant? Sloganman does. Waarom?

Omdat hij wil weten waar hij zich bevindt op het gemiddelde levenspad. Halfweg of al een eind erover? Hij leeft in elk geval al langer dan Jan Simoen vermocht. Een schrijver die als dusdanig niet overmatig bekend was. Een jeugdauteur die prachtige boeken schreef voor té weinig jongeren. Maar vooral: een mens die het noodlot niet kon afwenden, al leefde hij met meer zwier en panache dan velen onder ons.
Een levensgenieter, jawel, het bestaat. Jan geniet er zelfs nog van nà z’n dood. Want lees nu zelf:

Mijn land heet niet België of Nederland of Zweden, het heet Leven, en boy, o boy, wat heb ik me hier thuis gevoeld, de laatste 59 jaar.

JAN SIMOEN 1953-2013

Sloganman houdt één minuut stilte. En vraagt u om hetzelfde te doen. Ter herinnering aan een man die schitterde in de luwte, maar daarom niet minder van harte. Het ga je goed, Jan, in die rare ruimte die we wel eens het Hiernamaals noemen.