Sloganman, Geengoestingman

De Open VLD heeft iets onthuld dat beter nooit het daglicht had gezien. Haar verkiezingsslogan.
Het beeld van de blauwe toplui verzameld rond de lijn Goesting in de Toekomst geeft Sloganman alleen maar goesting om het onding linea recta naar de afzender terug te sturen. Vergezeld van een stevige reprimande en het verzoek om zich geen communicatiespecialist meer te willen noemen.

Sloganman schaamt zich plaatsvervangend voor de bedenker(s) van deze onzin. Want dat is het. Nonsense. Maar hij had het kunnen weten. Wie de gemeenteraadsverkiezingen tegemoet trekt onder het motto Doén, vervolgens verzuipt in de tsunami van de Verandering en het lef heeft om alsnog Goesting te hebben in de Toekomst, moet zich zorgen maken. Jawel, over de toekomst.

Sloganman, Vinman

Een Nederlandse radioreporter die de verkiezingscampagnes in België volgt, had het over de

‘gedoodverfde vinnaars’. Guess wie hij met die ‘vinnaars’ bedoelde.

Hij rijmde de Victory vingertjes van de NVA’ers achtereenvolgens samen met de V van change en de V van rechts. Dat vond Sloganman grappig.

In de Vote battles in Humo ventileerde Guillaume Vanderstighelen iets gelijkaardigs in zijn debat met Meyrem Almaci van Groen. Alleen niet zo uitgesproken. De mens moet tenslotte ook na 25 mei nog ongehavend ‘onder de mensen’ kunnen komen. 

Guillaume vond dat ‘de politiek’ te weinig ‘palmbomen’verkocht. Zonzekerheid, een pakketje dromen, vrijheid van lasten. Dat soort bomen. Ergens voelde je zijn sympathie voor de gedoodverfde vinnaars. Het zelfzekere V’tje tegen de belerende vingertjes van de concurrentie.

Sloganman zag vandaag alweer een resem nieuwe tuinborden uit de lentegazons rijzen. Overwegend V-borden stelde hij vast. Op plekken waar hij vroeger wel eens andere borden had zien staan. Borden die het Belang van een andere partij dienden. Verandering. Mja, ook de borden veranderen. Omdat mensen af en toe vinden dat het tijd is voor verandering.

In tijden waarin de fiscus voortdurend nieuwe lastenmaatregeltjes uitvaardigt en de christelijke spaarpotten schaamteloos door de eigen banken worden geledigd willen mensen geen verliezers, maar Vinnaars zijn. Dus kiezen ze voor de jongens en meisjes die zich als dusdanig afficheren en voor wie je dus kiest als Vinnen het doel is.

Het is geen grote vondst, dat V’tje. Maar Verandering voor Vooruitgang is dat evenmin. Sloganman herinnert zich een partij die de vrijheid en de vooruitgang als het ware belichaamde, maar inmiddels het synoniem is van ‘verliezende partij’.

Oppassen dus met die V’tjes. Als de V van de victorie de V van verwachtingen wordt, een V die om antwoorden vraagt, oplossingen, palmbomen. Als ook de Vinnaars moeten optornen tegen het leger van middenvingers dat hen vandaag nog keihard naar de overwinning ehm vingert, maar morgen diezelfde vinger zonder mededogen in het bevriende oog steekt.

Sloganman, Twistman

Sloganman ving een merkwaardig aspirant neologisme op tijdens een radio-uitzending waarin mensen werden aangespoord om nieuwe woorden, begrippen en uitdrukkingen voor te stellen ten bate van, ja, van wat eigenlijk? Een beter begrip? Minder foute interpretaties? Klaardere situaties? Dat was Sloganman niet meteen duidelijk. Maar goed.

Het woord dat hem in de uitzending uit het niets kwam toegewaaid was ‘twijfeltwisten’. Dat vroeg om uitleg, zowaar. De woordvinder had het bedacht om de volgende, zoals hij het noemde 'oncomfortabele' situatie te verduidelijken, een naam te geven, in een werkwoordvorm te gieten …

Je wandelt op het voetpad en iemand komt je tegemoet, maar er is onvoldoende ruimte om elkaar probleemloos te omzeilen. Je hebt beiden in je hoofd al beslist om niet tegen elkaar op te willen botsen. Je kiest voor een stapje naar links, de ander had een stapje naar rechts in gedachten. Dus zet je meteen en stapje naar rechts, terwijl de ander op hetzelfde moment naar links uitwijkt. En zo ontstaat dus heel even een ‘twijfelbeweging’ die vanop afstand –en op You Tube- tot een bizar ballet kan leiden.

Twijfeltwisten. Sloganman had er niet meteen voeling mee, maar het bracht hem wel op een idee. Hij dacht niet zozeer aan een woord, wel aan een manier om dergelijke situaties snel te ontmijnen én er nog zijn/haar sociaal voordeel mee te doen.

Laten we in zo’n geval even die oude dansklassieker uit de kast halen en samen –héél even- de twist twisten. Mooi toch, een spontaan dansje met een medemens op een veel te nauw voetpad in een drukke stad?

De Twijfeltwist.

Daar heeft Sloganman opeens wél voeling mee.

Sloganman, NoCommentman

Geen commentaar

Sloganman zal dit non-antwoord zijn verdere leven lang blijven koppelen aan het uitdrukkingsloze gezicht van Dehaene. Een man die hij nooit heeft gemogen, maar dat terzijde.

Geen commentaar was het non-antwoord op cruciale vragen. Te cruciaal voor een ja of nee. Te cruciaal voor een nadere toelichting die wel eens té na en té verhelderend zou kunnen zijn.

Geen commentaar was een zwaktebod.

In de aanloop naar de Moeder Van Alle Verkiezingen (wat dit ook moge betekenen) is Geen commentaar geen optie meer. Ook niet voor gezagsdragers die behoudens gezag ook verantwoordelijkheid heten te dragen.

Geen commentaar heeft plaats geruimd voor U zegt het.

U zegt het is het nieuwe Geen commentaar. De journalist als begripvolle, proactieve sidekick. U hebt mij/ons/hét begrepen. Mooi van u. Wat slim!

Geen commentaar. Sloganman vindt het dé ultieme slogan in tijden als deze. Toon wat er fout gaat, met name àlles. En onderlijn het met … jawel.

Tiens. Nu u ’t zegt. Sloganman is een tijdje inactief geweest. Uit luiheid? Uit beuheid? 

Uit breek-me-de-bek-niet-open-heid?

Geen commentaar

Sloganman, Sloganman

Foute filmkes

De ene commentator noemt het een marketingtruc, de andere een ronduit knullige communicatie. Het agentschap dat voor dit soort filmpjes opteerde zal zich ongetwijfeld beroepen op een met zorg geregisseerd concept dat het niet moet hebben van zijn overtuigingskracht, maar van zijn virale potentie. De parodie ten top. Zodat reacties niet kunnen noch zullen uitblijven en de parodie op de parodie de communicatienorm wordt. Of iets dergelijks.

Sloganman vindt zowel bedoelde als onbedoelde foute filmkes zonder meer … fout. Hij twijfelt er niet aan dat ze een tijdje de talk of the town zijn, maar één Muylle volstaat. En is overigens niet te overtreffen.

Edoch. Dit is decor. Want hoe dan ook worden we straks met z’n allen off- en online bestookt met de missie, de visie en de doelstelling(en) van de politieke families.

De CD&V stuurde alvast Kris Peeters vooruit om den volke te vragen ‘In welk Vlaanderen wilt u leven?’ (Sloganman kan ‘wil u’ niet over z’n pen krijgen).

De SP.A beantwoordt die vraag met “Tijden veranderen, zekerheden moeten blijven”. En de N-VA claimt “Verandering voor Vooruitgang”.

Nil novi sub solis. CD&V wil ‘economische groei zonder sociale afbraak’. De SP.A wil hetzelfde: ‘uw sociale zekerheid in nieuwe tijden”. En de N-VA wil gewoon scoren. Zoals iedereen, toch?

Sloganman, Krisman

Kris Peeters on tour. Niet met dEUS, Triggerfinger of een andere Flanders finest rockband in het voorprogramma. Dus sowieso een tour met weinig street credibility, vreest Sloganman.

Niettemin een poging.

Wordt er rondgetrokken in een heuse tourbus met een gezonnebrilde Peeters languit in z’n relaxstoel, nog even de setlist voor z’n optreden doornemend? Wordt hij op weg naar de concertzaal omstuwd door hordes over elkaar heen struikelende fotografen en reporters, op jacht naar hét plaatje, dé quote? Duwt coole Kris tijdens de show wel eens de zangmicrofoon in de joelende menigte voor een happy sing-a-long moment? Roept hij bijvoorbeeld drie keer na elkaar “In welk Vlaanderen wilt u leven”? En antwoordt de menigte dan unisono: “In Vlaanderen Muziekland”? Vallen er mensen in onmacht tijdens de Peeters tour? Is er een moment waarop duizenden aanstekers hem toewuiven in een collectief verlangen naar warmte en samenzijn? Moet Peeters na een daverend applaus opnieuw het podium op voor een in staccato geëiste bisronde? En luidt het duizendvoudige antwoord op de vraag “In welk Vlaanderen wilt u leven?” dan “in Vlaanderen Vakantieland”? Wordt de man vervolgens door bodyguards afgevoerd naar de artists chillroom en … is er ook een after party?

Sloganman vindt “In welk Vlaanderen wilt u leven?” een mager tourthema. 

Als een tour dan toch een naam moet hebben, waarom dan niet iets à la “Peeters presteert het” of “Kris kàn het”? Ach, who the hell is Sloganman? Alvast iemand die benieuwd is naar de politieke crommunicatie tussen dit en 25 mei.