Ooit was Sloganman in onderhandeling met
Noël Slangen voor de functie van creatief directeur bij het toenmalige Slangen
& Partners. Sloganman leerde de selfmade marketeer kennen als iemand die in
de slaapverwekkendste aller toonaarden keiharde directen afvuurt op elke opinie
die hem niet zint, niet volgt, niet genegen is.
Limburger van geboorte. Ijzervreter van
nature. Cultivator van het eigen gelijk. Niet te betrappen op frivoliteiten.
Laat staan op extravaganza. Slangenman op zijn manier. Met de blokfluit in
aanslag zijn cobra’s uit de mand toverend. Om hen vervolgens vredig in slaap te
fezelen. En toe te slaan.
Hard oordeel? Sloganman verwed er een handkar
Limburgse vlaaien op dat de heer Slangen hiervan smult. De perskritieken op het
lekken van zijn ‘snoeihard Open Vld rapport’? Gefundeness Fressen voor een Noël.
Ongerust over de eventuele gevolgen van die vroegtijdige lozing? De Open Vld
bevalt hoe dan ook van een nieuwe voorzitter met een handicap. Hij of zij zal
een Noël nodig hebben om die alsnog te compenseren, lees: te verbloemen.
Sloganman weet nog dat Slangen zowaar
gecharmeerd was door zijn campagne voor ‘s werelds grootste mosselproducent,
Prins & Dingemanse. Dat de spin doctor het straf vond dat een mòssel
godbetert een mérk geworden was. Hij heeft gelijk. Trouwens, teveel merken zijn
inmiddels mosselen geworden. Maar dat terzijde.
Of de Open Vld nog te repareren is?
Doe-het-zelvers doen het met Slangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten