Studio Brussel had het Glazen Huis geruild voor Huize Vergeetmeniet. De muze had zich er zich in de tijdloosheid genesteld en er wonderlijke dingen aangericht. Solo mi werd in no time een uitdrukking die vrolijk door de Twitterkanalen gierde. Bes werd weer een idyllische naam, zonder dat obligate verkleinwoord of dat slaafse epitheton ‘oud’.
Matthew Bellamy stond in de coulissen toe
te kijken en was meteen verkocht.
De buttons worden overal gedragen. De
Betties worden omarmd door het hele land. De communicatie is een mijlpaal
rijker. Zo simpel, zo menselijk, zo mooi, zo onontkoombaar. Maakten we met z’n
allen maar meer van dat soort formats. Reclame die je niet doof toetert, niet
ziende blind maakt, maar je rustig bij de arm neemt en zegt …
Follow me
Geen opmerkingen:
Een reactie posten