Duitsland is de motor van de Westeuropese economie, verneemt Sloganman. Is het ooit anders geweest, vraagt hij zich af. En wat is het doel van die boodschap? Rusland een poepje laten ruiken in tijden van oligarchie en WK Voetbal hype? Alvast even op de borst trommelen en de tanden laten zien aan China en de VS, als Macht van het Middenrijk?
Toch dat oorlogsverleden nog even willen compenseren ?
Sloganman denkt bij dit alles onwillekeurig aan het Duitse volkslied en aan die allesovertreffende, kickass slagzin:
Deutschland über alles !
In Zuid-Afrika was het al duidelijk: de Mannschaft staat er weer. Symptomatisch voor de Duitse economie. Als er stevig gevoetbald wordt, floreert ook het zakenleven, staan de neuzen Leni Riefenstalgewijs in dezelfde richting en is de Frankfurter Algemeine de meest geciteerde Europese krant.
Sloganman is een Belg (tot nader order). Bezet gebied in oorlogstijd. Een surrealistisch landschap in tijden van vrede. Geen Duitser die op de idee komt om zijn volkslied te persifleren zoals de gemiddelde Antwerpenaar in de jaren zestig : Juicht, Belgen, juicht, maainen ezel kan nie schaai-iten, want zijnen ol is toegeplakt me kol.
Morgen lezen we weer dat het goed gaat met dit land, ondanks de regeringscrisis. En maandag gaat het volgens anderen weer slecht, zijn de vooruitzichten allerbelabberdst en moeten we ons met z'n allen grote zorgen maken.
Het interessantste nieuws in de voorbije dagen kwam, vindt Sloganman, uit wetenschappelijke hoek. Er is een levensvorm ontdekt die overleeft in een met arsenicum vergiftigd meer. Goed nieuws voor iedereen die de hoop al had opgegeven ...
Auf Wiederblog am Samstag.
Het jongetje in Sloganman wordt op zijn wenken bediend. Als het sneeuwt, dan moet het sneeuwen zoals nu, en als er zoiets bestaat als het ultieme kerstplaatje dan moet dit het landschap zijn waarvan hij nu, op dit moment, met gretige ogen geniet.
De verkeersberichten op de radio zijn minder dichterlijk. Vele honderden kilometers files. Een ochtendspits die maar niet lijkt op te lossen. Mensen voor wie thuiswerken onmogelijk is, gekneld in de verkeersstroom. Uren geleden vertrokken en nog steeds onderweg, behoedzaam vorderend door de dichtgeslibde aders van de ochtend.
Sloganman prijst zich gelukkig dat hij vandaag toeschouwer mag zijn. Hij neemt weliswaar deel aan het spel, maar niet op het veld. Hij stuurt de bal naar voor vanuit de VIP-tribune, maakt de actie vanuit z'n warm zitje voor het scherm.
En dan, opeens, treft het hem hoe afwezig de communicatie is. De boodschappen lijken wel ondergesneeuwd. Zo mag het nog even blijven. Laat de wereld heel efkes maagdelijk wit zijn, zonder geschreeuw, zonder felle kleuren.
Leo Pleysier schreef ooit de perfecte lijn voor wat Sloganman op dit moment ervaart :
Wit is altijd schoon
Sloganman neemt zich voor om dit schitterende boek eerstdaags nog eens te lezen.
Aan iedereen die straks -hopelijk zonder kleerscheuren- op kantoor en in de fabriek arriveert : toch nog een schone dag!
Op zoek naar idiote winterslogans botst Sloganman (jawel, 't is glad) op een wel zeer opmerkelijke internetsite : The Advertising Slogan Generator. Een programma dat slogans fabriceert, whatever the subject, whoever the customer. Ij-zing-wek-kend!
Je tikt een woordje of een naam in en de Slogan Generator ... genereert. Sloganman aarzelt geen seconde. Hij tikt 'Winter' in, the word to 'sloganize'.
Dit is een -hoogst genadige- selectie uit de resultaten :
I'd like to buy the world a winter
It's not all winter, winter, winter, you know
Easy, breezy, beautiful winter
... en massa's meer van dit soort onzin.
Wat moet dat opleveren als we 'Sloganman' intikken, denkt Sloganman. Daar gaan we :
Wouldn't you like to be a Sloganman?
Taste a Sloganman
The Sloganman of your life
Opnieuw een zeer beperkte selectie uit de n-en-zoveel mogelijkheden die de Slogan Generator ... genereert.
Sloganman denkt aan de Lotto. Hoe zes cijfers in de juiste volgorde een wereld van verschil kunnen maken. Een paar woordjes in de juiste volgorde hebben een gelijkaardig effect : een duizelingwekkende verkoop, een onbetaalbare naamsbekendheid, een wereldwijde aandacht.
De slimste Slogan Generator zit uiteindelijk nog altijd in die warrige hersenmassa waardoor het internet en bij uitbreiding The Slogan Generator bedacht zijn.
Laten we het daar voor vandaag maar op houden.
Cable Gate. Het herinnert Sloganman aan de campagne die hij in volle Watergateperiode maakte voor Uher, toen nog 's werelds leading opname-apparatuur, vooral in pers- en mediamiddens, want als geen ander geschikt voor het betere reportagewerk.
De onthullingen die tot de afzetting van president Nixon zouden leiden waren opgenomen met Uher, stond terloops in een krant. Gefundenes Fressen voor een communicatieman. En de lijn 'Uherdegelijk' (goeie lijn overigens) werd prompt vervangen door
Nixon hates Uher
De campagne veroorzaakte een kortstondige rimpeling in de vaderlandse pers. Drie journalisten verwezen ernaar en de vakliteratuur wijdde een column of twee, drie aan de link tussen reclame en actualiteit of toch iets in die richting. Sloganman mocht hier en daar een schouderklopje in ontvangst nemen. Voor het overige ging het leven zijn gewone gang en zouden er nog vele schandalen en schandaaltjes volgen. Allemaal 'gates'.
Maar Cable Gate spant de kroon. De poort waar de onthullingen nu doorheen stromen staat wijder open dan ooit. Onmogelijk nog door een mens te behappen.
Ooit hadden we een Dehaene om lekkages te dichten en Nederland had de jongen-met-het-vingertje-in-de-dijk. Wikileaks is door geen miljoen loodgieters te stoppen en door geen honderd miljoen vingertjes te voorkomen. Het lekt oorverdovend. En heel even staan de media bol van de weerklank.
Totdat het weer ergens écht schudt en beeft. Totdat er weer een vulkaan wakker wordt. Totdat er weer een Elvis sterft. Totdat, totdat, totdat ...
Sloganman Gateman. Het zou net zo goed Sloganman Gatenman kunnen zijn ...
Surfend op Immoweb, valt Sloganmans oog op een krot-met-stadstuin op het Antwerpse Nieuwe Zuid. Prijs ? 300 000 euro. Where the hell is het Nieuwe Zuid ? Onder of naast of het echte Zuid ? Sloganman zoekt, maar kan het niet vinden. Hij neemt aan dat het Nieuwe Zuid ergens in de hoofden van de immo-jongens ligt.
Een herenhuis Niet Ver Van Zurenborg : 315 000 euro. Waar is niet ver van Zurenborg ? Sloganman zoekt het op via Google Maps. O, dààr dus. Op een plek waar je je auto niet voor de deur wilt parkeren. En hoe mag dit 'herenhuis' er dan wel uitzien ? Hazo, te renoveren. Bweukes. How sloppy. Maar ... de mythische Dageraadplaats is vlakbij :
Woon onprettig en ga het 's avonds vergeten op de Dageraadplaats, 15 minuten stappen.
Een Niet Te Missen Buitenkans Tegenover De Cogels Osylei Van Antwerpen Noord :
285 000 euro. Tegenover de Marbaixstraat dus. Ooit een place to live. Nu vooral een place to leave ... .
Een duplex met 85 m2 dakterras aan het Pulhof, recent gerenoveerd : 300 000 euro. Niet zichtbaar op de foto's, maar des temeer als je er langs rijdt : een creepy nachtwinkel op de benedenverdieping en een toegangsdeur die halfopen staat.
Kopen die handel en meteen je vrienden uitnodigen ! Zonder sigaretten op je dakterras ? Take the stairs to hell !
Immojongens en -meisjes hebben nog dat twintigste-eeuwse : driedelig pak/mantelpak, foute shampoos, flauwe lachjes, fluttige praatjes en via het internet nu ook foute foto's en formules.
Sloganman heeft inmiddels alle immokantoren in en rond Antwerpen bezocht, met moeite hun claims verteerd en hun aanbiedingen gecheckt.
Een warm hol in de Kalmthoutse Heide lijkt hem geen slecht idee. Als de laptop maar mee kan.
Walk the Line is een geweldige film, vindt Sloganman. Hij heeft er om allerlei redenen een bijzondere affiniteit mee. Omdat het een fantastische feelgood prent is, bijvoorbeeld, met ook nog eens prachtige muziek. Omdat het verhaal op een heerlijke wijze in scène is gezet en de historie -zoals het hoort in de speelfilm- ondergeschikt is gemaakt aan de filmtaal. En ten slotte : omdat de acteurs al dat heftige, geromantiseerde gedoe met zoveel lef en overtuiging spélen.
Alleen jammer van de alweer treurige reclameblokken die her en der in de uitzending zijn ingebed en waar je al-ler-minst op zit te wachten. Sloganman weet het wel, ook dàt is heel Americana, maar het blijft onprettig als je in de flow van the story opeens een flutverhaal van dertig seconden voorgeschoteld krijgt in een totaal andere, vaak onbegrijpelijke, om niet te zeggen onwaardige setting.
Zou het niet zoveel acceptabeler zijn, mocht de reclame volop mééleven met de film, mocht er bijvoorbeeld een scène volgen waarin een kijkend koppel met of zonder kinderen zich afvraagt 'hoe het nu verder moet met John en June', onderwijl duchtig in de zakken Lays graaiend ? Kortom, in Johnny Cash taal :
Walk the line
Ga op in de film, ga méé met het verhaal, be part of it, sterke en minder sterke merken!
Deel in de heroïek, stort je in de emotie, beleef de passie ... Wees kijker met de kijkers, fan met de fans en zorg ervoor dat ze pas nà jouw heerlijke cameo naar het toilet hollen ...
Benieuwd hoe het er straks aan toe gaat in Rendition, alweer met Reese Whiterspoon.
De Slow Foodbeweging groeit. Traag maar bestendig. Dus hebben de foodgiganten hun denktanks en hun marketeers in stelling gebracht om -on the double!- methoden, concepten, merknamen en aansluitend producten te bedenken om zich meteen een paar mooie percelen op die nieuwe groeimarkt toe te eigenen.
En nu moet er dringend buzz gezaaid worden. Om des te sneller fuzz te kunnen oogsten. Dat waren wel niet letterlijk de woorden van de opdrachtgever, maar Sloganman meende het tijdens de briefing toch zo te mogen begrijpen.
Voelt de klant de slow foodbeweging soms aan als bedreigend? Nee, natuurlijk niet. De beweging weze gezégend. Ze heeft nuttig veldwerk opgeknapt voor de foodgigant. En kijk, dààr ligt het nu, zomaar, voor het grijpen : het terrein waarop een fonkelnieuw nicheconcept tot bloei zal komen.
Of Sloganman daar even een paar lekkere lijnen voor wil bedenken. Maar wel snel, en bij voorkeur Engelstalig, want we praten tegen trendsetters, early adopters en followers.
Follow the market leader, dear customers, to slow food country. Hurry up !
Maar kijk, Slow Food heeft navolging gekregen. Slow Drive, Slow City, Slow Home, Slow Life. Slow is booming. Alles moet slow, nog slower.
Niks van gezien in New-York, noch back in Antwerp, noch op de Ring daarnet ...
Zo meteen lekker genieten van een biefstuk met huisgemaakte frietjes en sla (and a little bit of mayonnaise). Traag maar zeker.
