Onderweg naar een klant die hij spoedig een tevreden klant hoopt te mogen noemen, wordt Sloganman onaangenaam verrast door een billboard met de volgende tekst :
"Ik blow niet"
"Ik coke niet"
Wààr zitten hier de onverantwoordelijke geesten, vraagt Sloganman zich af. In de auto of op het BIVV? Welke overheidsjury heeft deze klinkklare onzin verkozen boven een wellicht veel efficiënter voorstel? Wie haalt het in zijn/haar hoofd om een dergelijke boodschap op de verkeersstroom los te laten? En vooral : welke nuttige aanbeveling wordt de modale automobilist verondersteld uit deze lijntjes te moeten inhaleren ?
Op hetzelfde moment brengt de filerijder naast Sloganman ostentatief de hand naar de neus. Hij zal toch niet ... ? Nee, hij peutert. Oef! Nauwelijks een kilometer verder wordt hij bruusk naar de fast lane getoeterd door een truck die zich richting het middenvak slingert. Een stevige hornblower, misschien wel aan de promille ...
Sloganman herinnert zich met nostalgie een verkeersslogan uit oude tijden :
Roodrijder doodrijder
bedacht door een betreurd copyfenomeen, familie van een schoenengigant die Bart Peeters ooit verbasterde tot Bart Veeters en er prompt een reclame-award mee won.
Wees een heer in het verkeer, spreekt Sloganman zichzelf toe, de teller gehoorzaam op 100.
Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.