Sloganman rijdt kriskras door stad en land en surft naar de verste uithoeken van het internet op zoek naar wat hij noemt 'slappe slogans'. Is zijn kritiek terecht? En wat kan hij desgevallend voor ùw merk, onderneming of organisatie betekenen? Lees z'n blog. Die is kort, to the point en inspirerend. Want ... wie zich met een slogan wil outen, heeft er beter géén dan een foute.
maandag 6 december 2010
Sloganman, Klaasman
Klaas was ooit een cultfiguur in Provo-tijden (zie Wikipedia). Een imaginaire antiheld. Een anarchistenklaas, in het leven geroepen door de zelfverklaarde 'anti-rookmagiër', Jasper Grootveld.
De Goede Sint wordt ook nu nog wel eens Klaas genoemd. Door non believers, door mensen-die-de-Sint-een-beetje-familie-vinden en door Sloganman.
Sloganman barstte ooit in huilen uit aan de ontbijttafel toen hij vernam dat Sinterklaas niet bestond. Hij hield vol dat de Goedheilig Man wél bestond, zoals hij later stug volhield dat zijn ouders niet neukten.
Bij de bakker op de hoek is Klaas nog steeds in veelvoud aanwezig, wellicht vanwege de vele Nederlandse klanten. Klaasklanten, azend op een Klaaskorting bij de aankoop van 'minimum 5 Sint- en/of Pietfiguurtjes + 1". Klaas in de uitverkoop, mét Piet. Op zijn eigen feestdag nog wel. Hoe leg je een kind uit dat de Sint ook nog even langskomt tijdens schooltijd, daags nadat de cadeautjes al door de schoorsteen zijn gedonderd en de schoen-van-verwachting is beroofd van de wortel en de suikertjes?
En who the fuck is Klaas?
Lekker zwijgen, denkt zo'n kind. Desnoods tot huilens toe blijven geloven. In de Sint. In de schoorsteen. In het paard op het dak. En in de zak.
Hoe waaien de wimpels al heen en al weer
Hoe? Met de wind mee, gokt Sloganman.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.