Sloganman twijfelt tussen Strasbourg en Torgny om samen met Sloganvrouw het weekend te vieren. De tegenstelling kan niet groter zijn. De verwantschap net zozeer. Want, kijk hoe de hoofdstad van de Elzas in de Rijnvlakte is geplakt. Als een kauwgom tegen Duitsland aan, maar o, zo absolument Français! Oud, nieuw, klassiek, avantgarde, badend in geschiedenis, leunend op de toekomst. Een stad als een planeet. Waar Sloganman zich telkens als een Petit Prince thuisvoelt, en gedraagt.
En dan, Torgny. Flinterklein dorpje, ingebed in een onooglijke cul de sac, omringd door Franse grond. Ook een kauwgom, maar van een gouden kleur. Een dorp waar het gemiddeld twee graden warmer is dan in, pakweg, Luxemburg. Torgny, waar hij godbetert nog nooit is geweest.
La Provence en Belgique
wordt het wel eens genoemd. Omwille van de goudgele huizen, de Romeinse pannen, naar meisjesdijen gevormd, en het microklimaat dat al sinds mensenheugnis frisse witte wijnen oplevert. Een dorp waar zelfs Ivan Sonck zou schreeuwen om een béétje kindergetier. Want de school van vroeger is er verbouwd tot een gulle bed&breakfast. Er is zowààr een sterrenrestaurant. Luc Huybrechts, de-broer-van, exploiteert er gastenkamers. En zo zijn er nog wel een paar romantische zielen die er een stek hebben gevonden en er in hun levensonderhoud voorzien. Zodat het toch weer gaat lijken op
La Belgique en Provence
Waar blijven die observaties uit de wereld van de communicatie? Moet er niet dringend een grote boodschap tot haar ware proporties worden herleid? Een topmerk weer -hup- naar provinciale worden verwezen?
Jaja. Nog even geduld. De vakantie heeft haar rechten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten