De Sinaï is een heerlijk werelddeel, zo is Sloganman al jarenlang ingepeperd. Zelf heeft hij geen ervaring met de woestijn, tenzij met pastiche-actige omgevingen in Spanje, Frankrijk (Dune de Pilat) en -och god, ocharme- het duinenreservaat ter hoogte van onze eigen westkust.
De woestijn is waar de woestijnbewoners zijn heeft Sloganman inmiddels begrepen. Blauwe Mannen, bijvoorbeeld, of geïllumineerde Sinaieten, of immer lachende Jordaniërs. De madam die hem alvast in de theorie heeft ingewijd is een fijne art director en een uitstekende fotografe, maar vooral a soulful someone. Zo ontmoet je er niet al teveel in een mensenleven. Dus kunnen we er maar beter zuinig en respectvol mee omgaan.
Sloganman heeft haar al heel even in zijn blogs verweven (cfr. 'Sloganman, Woestijnman'). Maar nu de Khadafi's van deze wereld zich sneller dan hun schaduw in Noord-Afrika uit de voeten maken vindt hij een nadere kennismaking met dit universele stiltegebied geen onaantrekkelijke gedachte.
Is de woestijn befietsbaar? vraagt hij zich domweg af. En mogen vrouwen er SUV-rijden? Misschien moet de woestijn wel wat meer gepromoot worden, niet als vakantiebestemming, maar als 'place to be'. Dus ligt deze kreet meteen voorhanden :
De Sinaï. Daar waar je bént.
En, Marleen, een goeie?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten