Geef toe, het hééft iets, dat land hierboven. Natuurlijk is het geen Land van Friet en Pils. Natuurlijk is het Oranjegevoel er absoluut over. Natuurlijk is die harde 'g' op het onuitstaanbare af hàrd. Maar telkens als Sloganman in Willemstad aanmeert -niet met de boot, maar met zijn Duitse vierwieler- is hij totaal gecharmeerd. Door die belachelijk mooie kleinschaligheid. Door die zuivere zeemanslucht. Door dat gevoel van grenzenloosheid.
Machtig, hoe opgepimpte tjalken, tot yachts omgebouwde binnenvaartschepen en andere waterparafernalia daar liggen te blinken. Tussen molens, Mauritshuizen en Koepelkerken. Geflankeerd door de Oosterschelde als een uit de kluiten gewassen huiskat.
De Zevenpunt. Creatie van Napoleon als Orangist-van-dienst in de negentiende eeuw.
Sloganman was er, zoals steeds, ook vandaag onder andere op zoek naar ... slogans. Hij vond er welgeteld één. In de Willemstadse boekhandel. Op de cover van het Nederlandse boekenweekgeschenk. Een cadeau van een Vlaamse schrijver die ooit aan het handje liep van Hugo Claus op een Humo cover, maar inmiddels helemaal zichzelf geworden is. De slogan luidt:
Heldere hemel
De perfecte Holland slogan, vindt Sloganman, ook als het er volbewolkt is. En ook al ìs het geen slogan as such, pardon : an sich.
Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.