donderdag 8 maart 2012

Sloganman, Vrouwenman



Sloganman zou liegen als hij zou beweren dat hij niet naar mooie vrouwen kijkt. Sloganman zou liegen als hij zou beweren dat het hem koud laat als z’n eigen vrouw naar mooie mànnen kijkt. 
Conclusie: Sloganman is een mens. Maar wel een mens met een zwak voor Vrouwendag. 
Een dag die er volgens hem nodig is én blijft. Ook als zou blijken dat de vrouwenrechten verworven zijn, dat de seksen schouder aan schouder staan, dat partnergeweld nog slechts bij hoge uitzondering voorkomt en dat mannen de eersten zijn om het te veroordelen. Want wat is er interessanter voor een (Slogan)man dan een vrouw?

Liesbeth Imbo en Laurette Onkelinx zijn vandaag hoofdredacteurs van de Morgen voor één dag. Dat is te merken. Sloganman stelt vast dat in De Vrouwenmorgen de sport -om maar wat te noemen- nauwelijks aandacht krijgt, althans veel minder prominent aanwezig is dan in De Mannenmorgen. 
Een paar flashberichten met het –toegegeven- niet zo wereldschokkende nieuws dat Meersman de rit van gisteren in Parijs-Nice gewonnen heeft en dat Gilbert heeft moeten afhaken in de ploegentijdrit in Tirreno Adriatico. Meer is het niet.
Elders in De Vrouwenmorgen wordt dan weer uitgebreid stilgestaan bij het soort man dat door vrouwen het aantrekkelijkst wordt bevonden. Pieter Embrechts blijkt hiervoor model te staan. 
Hij etaleert een aantal eigenschappen die Sloganman moeiteloos bij zichzelf terugvindt. Of beeldt hij het zichzelf maar al te graag in? 
Hij stelt wel vast dat hij bij het lezen van de naam Pieter Embrechts spontaan aan Tine Embrechts denkt. Mooie, boeiende, machtige Tine. Sloganman zei het al: hij is een mens.

En God schiep de vrouw

was de titel van een indertijd controversiële film met de piepjonge Brigitte Bardot in de hoofdrol. De vrouwelijke Pieter Embrechts van de jaren vijftig en zestig. Jarenlang zouden meisjes en jonge vrouwen het Bardot kapsel, de Bardot outfit en de Bardot lichaamstaal enhousiast imiteren. De petticoat en de balletschoentjes werden standaard. Zelfs het hoofddoekje –het "sjaaltje"- was in die dagen behoorlijk populair en (nog) ongecontesteerd. 
De Schmollmond, de pruilmond, was moeilijker te imiteren. Dus werd er maar gepruild.

En de vrouw schiep vrouwendag

voegt Sloganman er in zijn Vrouwendag élan aan toe. Of ... was het de màn die Vrouwendag schiep? Ach, Sloganman zei het al : hij is ook maar een mens.

Geen opmerkingen: