Sloganman is 98 inmiddels en hij leest nog altijd Humo. Het enige magazine waarvoor hij graag en gratis reclame maakt. Bij een zoon van 19, onder anderen, die er -o,tempora o,mores- nauwelijks voeling mee heeft.
Het schrijnt, die mededeling in de krant dat Humo nog slechts 197 000 stuks verkoopt, terwijl het-seniorenblad-voor-jongeren, Joepie, naar ruim 62 000 exemplaren fietst en Dag Allemaal luid toeterend de kaap van de 400 000 rondt.
Wat is er aan de hand met Humo?
Sloganman volgt z’n buikgevoel. De trouwe kopers worden ouder. Humo wordt steeds vaker aangetroffen in de brievenbussen van seniorenflats. Prille zeventigers willen weten wie de Rock Rally wint. Krasse tachtigers kiezen de Lul van het Jaar. Door de wol geverfde, het leven getekende en de Jaren Zestig gevormde ouderen lachen zich létterlijk een breuk met Het Gat van de Wereld, hopen massaal dat Nathalie Meskens uit de kleren gaat en klimmen in hun keyboard om te eisen –terecht!- dat Dwarskijker moét blijven (inmiddels oud nieuws).
Hun zonen en dochters van dertig, veertig, laten zich elke week verzaligd met de nieuwe Dag Allemaal in hun bubbelbad glijden. Hun kleinzonen en –dochters Facebooken zich blauw en willen wel eens een Joepie kopen als Justin Bieber flatulent is of Nathalia een vriendje dumpt.
Sloganman heeft de voorzichtige remake van zijn lijfblad met Sloganogen gevolgd.
Roland forever
juicht hij als de gelijknamige redactieknar van Humo op pagina 3 weer 's lekker van jetje geeft.
Kama chameleon
stelt hij tevreden vast als Kama weer eens een nieuw, hi-la-risch humorkanaal aanboort.
Humo Numo!
gilt hij de wereld toe ... als hij het zelf niet meer weet. Beste Humo, een gouden raad van Sloganmaat : Verander, maar
Verander in jezelf !
