Ooit, in z’n artistieke vlegeljaren, stond Sloganman zijn emoties en opinies uit zijn lijf te zingen onder de torens van Sint-Jacob in Gent. Tussen het feestend volk stond een gebrilde baardaap hem en zijn entourage gade te slaan. Lichtjes hoofdschuddend, had Sloganman de indruk.
De baardaap inviteerde hem –en zijn
entourage- na gedane zaken in het café ertegenover voor een pils of drie
en een goed gesprek. Over zingen in ’t Nederlands en de volgens hem niet echt
dwingende noodzaak van een rockbegeleiding.
Sloganman vond het niettemin een hele eer.
Want dank zij de baardaap stond hij toch maar op de enige echte Gentse Feesten, door diezelfde man zo’n vijf jaar voordien officieel in ere hersteld. Het feestelijkste
onder de stadsfeesten. Uniek in zijn genre. Nog steeds.
Walter De Buck is geworden wat Sloganman
nooit van hem had verwacht: tàchtig!
Een man van vele kunsten, een man van vele
drankjes, een man van vele liedjes, waaronder Sloganmans absolute favorite “ ‘k Zou zo gere wille leven “. Een boodschap die
hij ooit graag zelf had bedacht en aan het feestend volk had geschonken :
‘k Zou zo gere wille leven
in ne wereld zonder hoat,
zonder macht en zonder streven,
wor dat ‘t al van zelve goat.
De groeten aan Luc, Walter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten