In heel wat kringen was de ‘sabotage’ van
Doel 4 een godsgeschenk. De angstreflex die erop volgde en het doembeeld
van een ‘afschakelplan’ bewezen niet alleen de leveranciers van
noodgeneratoren goede diensten. Het leek wel of de halve commerciële wereld munt wilde slaan
uit het vooruitzicht op een winter van kilte en duisternis.
Talloos waren de boodschappen die het
werkwoord afschakelen in alle richtingen vervoegden om ons toch maar te wijzen
op de hoogstwaarschijnlijke noodzaak aan extra-verwarming, extra-lichtbronnen,
extra-plaids en wikkeldekentjes en andere, niet zelden extra-nutteloze
hulpmiddelen.
De als’en waren niet uit de lucht. “Als we
straks vier uur per dag in het donker zitten, hebben wij toch maar voor licht
gezorgd”, “ Als niet alleen het afschakelplan maar ook de winter keihard toeslaat,
kan een kashmier plaid het verschil maken”, “Als er afgeschakeld wordt, schakel dan over op ...".
Maar kijk. Electrabel, maanden geleden nog
de zwakke schakel in onze energievoorziening, heeft weer voor een lichtpuntje
gezorgd. Want Doel 4 zal wellicht aanstaande zondag al worden opgestart. En dat
is toch een zucht van verlichting waard, of niet?
Sloganman kan het niet helpen, maar het zit
hem nu eenmaal ingebakken: die spontane twijfel aan alles wat twijfelachtig is.
Als het afschakelplan ooit al een plan was,
dan was het misschien wel gepland.
Ja, paranoia is ook Sloganman niet vreemd. Maar goed. Als optimist-ondanks-zichzelf wenst hij alle ondernemers die noodgeneratoren hebben aangekocht, alle alleenwonende ouderen die maandenlang proactief hebben zitten sidderen en beven, alle gezinnen die op industriële schaal kaarsen, zaklampen en warme dekentjes hebben besteld en alle vreedzame lichtgelovigen onder ons een prachtig feest van het licht toe. Ook als blijkt dat hij zich heeft vergist? Dan ook, ja.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten