Sloganman, Cowman

Sloganman kan zich nauwelijks een rustiger bruisplek voorstellen dan ‘t Eilandje in de Koekenstad.

Er wordt naarstig verder gebouwd aan de flatization van de metropool, maar vooralsnog zonder Singapore allures. Om en rond het MAS wordt ouderwets geflaneerd dat het een lieve lust is. En de min of meer gefortuneerde Nederlandse medemens is er zoniet alom- dan toch zeer tegenwoordig.

Ooit is ‘t Eilandje uitgeroepen tot next place to be in Antwerp. Ooit zou het hier borrelen, bruisen en streamen dat het een aard heeft. En dus heeft de voorhoede van het nieuwe stadsleven er zich alvast gevestigd. In de hoop dat deze aanlokkelijke belofte bewaarheid wordt en de perceptie een swingende realiteit.

Ook het jonge communicatiegeweld aan het Kattendijkdok surft er mee op de golven van datgene-wat-zich-hopelijk-ooit-voltrekken-zal. Engels is de voertaal en de naam klinkt al even wild als intrigerend: Content Cowboys. Een geen-agentschap-agentschap, gevestigd in een voormalig pakhuis. De ranch van de cowboys.

Sloganman houdt van cowboys. Maar net zo goed van Indianen. Zoals hij ook houdt van vernieuwing, op voorwaarde dat ze matcht met duurzame verandering.

Content Cowboys is, zoals gemeld, geen reclamebureau. Zoiets hoort namelijk niet op ‘t Eilandje. Het is naar eigen zeggen ‘the place to be if you like cacti for breakfast’.

Ze noemen zichzelf een geflipt team en an awesome agency, ‘detonating brands on the wildwildweb and beyond’. Zo’n soort cowboys dus. Veedrijvers met een hoek af.

In hun communicatie zijn de Yeehaaa’s! en de howdy’s niet van de lucht en wordt er driftig voor de klanten in het zadel gesprongen. Natuurlijk zijn de sociale media er king en worden teksten zelden copy genoemd. Ze zijn tenslotte content cowboys.

Sloganman kan de overmoed wel pruimen. Het taaltje, mwah, dat hoort erbij. Het helpt een luchtbel aan inhoud, een keizer aan kleren en de afzender aan zelfvertrouwen.

However. Als dat maar geen arrogantie wordt. Dus gaat Sloganman toch maar eens een kijkje nemen in de Work-afdeling van de cowboys.

Fcuk! Dàt valt tegen. Beetje leeg, eigenlijk, dat ‘werk’ en die ‘content’. Een beetje zoals het MAS met die onverwacht rommelige inhoud. Een beetje zoals een paar restaurantjes in de buurt met een weliswaar beloftevolle naam maar een samengeharkt menu dat slowfood moet voorstellen. Een beetje zoals het pop-up Scheldestrand in de zomer, met die voorspelbare loungesfeer en die moedeloze mojito’s.

Is Sloganman een beetje van de oude garde? In jaren, ja. Maar de visie is nog onaangetast. En het relativeringsvermogen nog in volle erectie.

Zo. Het content English is op. Sloganman keert terug tot de orde van het internet. Er wacht een opdracht voor een klant die op zijn beurt wacht op een oplawaai van een slogan. De lasso wordt uitgeworpen. De content komt eraan.