Sloganman, Cartoonman

Sloganman deed in een verlicht verleden ook wel eens een beroep op cartoonisten om een

slogan kracht bij te zetten of –beter nog- overbodig te maken. Binnen de perken van het zogenaamde fatsoen, dat wel. Want schoppen is niet direct de doelstelling van reclame. Tenzij het politiek noodzakelijk is. En nee, stel u daarbij vooral geen schoppende stripversie van ene Dewinter voor die onwelkome mensen uit het land trapt. Sloganman heeft nooit voor de man noch voor zijn achterban het toetsenbord gepijnigd. Dat soort religie is hem vreemd.

Terzake.

Als volger van het vaderlandse voetbal zag en las hij vandaag -niet tot zijn verbazing- hoe selectief de vrijheid van meningsuiting maar weer eens wordt geïnterpreteerd. Terwijl ‘vrijheid’, dacht Sloganman, toch voor geen enkele interpretatie vatbaar is. Hoe absoluut kan een begrip zijn? Zeker als het gevolgd wordt door het onschuldige, bijna melige ‘van vrije meningsuiting’.

Steven Defour is een voetballer. Hij heeft tot twee keer toe de club Standard Liège mee naar de landstitel geschopt, was vervolgens een aantal jaren soms speler/vaak bankzitter bij het Portugese FC Porto, werd een seizoen geleden door Anderlecht aangekocht (zo heet dat) en was vandaag kop van jut bij de wedstrijd Standard Liège-FC Anderlecht. Voor de voetballochtonen onder u: door het Luikse team met 2-0 gewonnen.

Hoe kop van jut kan je zijn?

dacht Sloganman toen hij dit Luikse spandoek opmerkte en las. Meer niet. Hij zag een wat flauwe tekening met een voorspelbare kreet en, jawel, ook het hoofd van de geviseerde speler.

Intussen krijgt Twitter de verbolgen reacties hieromtrent nauwelijks nog getweet. Prominenten uit allerlei werelden verdringen zich op het sociale medium met afwijzende berichten en er-niet-om-liegende-opinies. Het spandoek is een 'issue'.

Slganman nodigt iedereen die dit leest en ziet van harte uit om het spandoek nog een keer in alle rust te bekijken. Zo. Uw tijd is om. Wàt is het probleem?