Sloganman schreef ooit een song die op dit moment door twee
bevriende muzikanten/componisten op noten wordt gezet. De tekst vloeide uit
Sloganmans pen naar aanleiding van een tv-reportage over Daniel Cohn-Bendit, voorman van de hete herfst in 1968. De beslissing om de tekst alsnog te voorzien
van muziek viel twee weken geleden.
Sloganman wil de tekst graag met zijn volgers en toevallige lezers
delen. Hij heeft nu zoveel meer betekenis.
DE BRUGGEN VAN PARIJS
Gezworen kameraden,
verenigd in de strijd.
Samen op de barrikaden
vechtend voor ’n nieuwe tijd.
Jonge dolle honden,
van niks of niemand bang.
Solidair en lotsverbonden
een hete zomer lang.
Maar aan alles komt ’n eind.
En alles heeft z’n prijs.
En de zon, zie hoe ze schijnt
op de bruggen van Parijs.
R.
Het wordt nooit meer
mei,
nooit meer mei
het wordt nooit meer
mei ’68.
Er wordt weer gemarcheerd nu,
maar jij loopt niet meer mee.
Je bent uitgerevolteerd nu.
Je zit voor je tv.
Wat dunner in je haren,
wat dikker in je vel.
Je vecht tegen de jaren
en je bekijkt het verder wel.
Want aan alles komt ’n eind.
En alles heeft z’n prijs.
En de zon, zie hoe ze schijnt
op de bruggen van Parijs.
R.
Het wordt nooit meer
mei,
nooit meer mei
het wordt nooit meer
mei ’68.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten