Tijd om te lezen. Kan je die ergens kopen, vraagt Sloganman zich af. Een bonusje van 2 uur per dag. Puur leestijd. Ontoegankelijk voor telefoontjes, sms’jes, twitterberichten, e-mailboodschappen. De schermen gaat automatisch uit. Niemand kan je bellen. Je zit daar eindelijk met het boek waar je maar niet aan toe kwam. Te lezen.
Aan de 24 uren die je zijn toegestaan om de
dag- en nachtcyclus rond te maken en jezelf van een inkomen, een beetje frisse
lucht, de nodige voeding en nachtrust te voorzien, zijn 2 leesuren toegevoegd.
En in die extra tijd gebeurt precies waar je naar op zoek bent. In het boek
waarmee je jezelf uit de wereld hebt teruggetrokken, lees je een zinnetje dat
je weer helemaal met die wereld verzoent. En met jezelf.
Er staat: “Het mooie aan succes is (…) dat
je er plots niet langer alleen voor staat, dat een uitgebreide schare
onbekenden je uitermate behulpzaam is bij het voor de gek houden van jezelf.”
Het zinnetje staat in Yves Petry’s nieuwe
roman “Liefde bij wijze van spreken”, verneemt Sloganman uit de review in de
boekenbijlage van DM. Nou.
Sloganman heeft zelf heel wat bij elkaar
geschreven in de voorbije dagen. Héél veel lettertjes werden samen zinnetjes
die vervolgens weer werden geschrapt of herschreven, maar die zelden in één ruk
de toets van Sloganmans kwaliteitscriterium doorstonden.
Niet één zinnetje dat aan deze vileine Petry-quote kan tippen.
Sloganman verwedt er 2 uur leestijd op dat
het zinnetje er meteen stond. Hij gaat het boek zeker kopen. En daarna ook
lezen. Tijdsgebrek mag geen excuus zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten