Nadat hij in het verleden al een Antwerpenaar of drie, een
Bruggeling, een Ket en zelfs een Hasselaar in de gemeenteraad heeft geluld, wil
Sloganman nu in een randgemeente van 't Stad de stemmenvijver bevissen. Voor
een kandidaat-burgemeester die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nooit
de sjerp zal dragen, maar er desondanks toch voor wil gaan.
Sloganman kan z’n followers en z’n achterban alvast geruststellen.
De man is geen billenfluisteraar, geen tietentapper, geen pollenman, maar een
eerbare, hardwerkende CEO met lokale politieke ambities. Dus, waarom niet?
Dat betekent dat Sloganman in deze tijden vooral de politieke
slogans onder de loep zal nemen. Wat wordt er zoal rondgebazuind in onze steden
en gemeenten? En door wie en waarom?
Welke slogan wordt de idiootste, de meest amusante, de meest overbodige, de
interessantste?
Sloganman kijkt er alvast naar uit. En buigt zich ondertussen over
de opdracht die hem wacht : een man-met-een-plan aan een zitje helpen in een
raad waar dit soort plannen niet noodzakelijk welkom zijn.
