zaterdag 7 april 2012

Sloganman, Schuldman



Door onze schuld, door onze schuld, door onze grote schuld.
Sloganman stelt vast, net als zovele anderen, dat het voormalige Dexia - de nieuwe naam krijgt hij maar niet over de lippen - een bron van ongenoegen blijft.
Zo slaat men in ACW-kringen een publiekelijk mea culpa vanwege de megalomane verwachtingen die men ten aanzien van deze ex-bank blijkt te hebben gekoesterd. 
"Wij zagen het te groot," zo heet het. Vrij vertaald: "Door onze grote schuld". En onder meer daarom ligt de bank-met-die-naam nu aan het nationaal infuus. 
Belinfus
denkt Sloganman werktuiglijk, want toch wel op 'n pik getrapt door deze mededeling, net als zovele anderen. 
Maar ACW is een christelijke beweging en lanceert dus graag een christelijke gedachte, op voorwaarde dat de geldbeugel door het nieuwe oude Dexia gespijzigd blijft. Ex-Dexia, zo luidt het, zou toch een eh... ethische functie kunnen vervullen als eh... bank?
Ethius
welt het spontaan in Sloganman op. Even raden wie daar niet zo blij mee zou zijn, net als zovele
anderen.

Geen opmerkingen: