maandag 30 april 2012

Sloganman, Volksman


Morgen 1 mei

De Volksgazet was ooit de gazet van de socialisten. Toen stakingen nog met rijkswacht te paard, geladen geweren en desnoods legertanks werden gecounterd. Een loopgravenkrant.

De klassenstrijd woedde hevig, maar zou uiteindelijk worden beslecht met een commercieel compromis : Iedereen betaald verlof! Iedereen een auto! Iedereen een tv! Nog iemand speciale wensen?

Eind jaren zestig trok het socialisme bij wijze van afscheid nog even in een stuip, toen studenten zich luidkeels achter de arbeiders schaarden, maar hun neus ophaalden voor de gazet van de socialisten
Samen met de BSP verdween ook De Volksgazet. Socialisten werden linksen. Linksen werden lezers van De Morgen. De Morgen baarde de links-progressieven. En die trokken vervolgens ten strijde voor het recht op design en 3-sterrenmaaltijden.

Sloganman realiseert zich dat het voorgaande een hoogstpersoonlijk, enigszins gekleurd aanvoelen en invullen van de recente linkse geschiedenis is. Maar na het doornemen van De Morgen Magazine en daarna De Muze en vervolgens De Morgen zelf, moet het hem toch uit de pen : fraaie lectuur, geweldige fotografie, machtige lay-outs, heerlijke onderwerpen, maar … hoe leeg kan een vol bord zijn?
Onbetaalbaar design, überhippe adresjes, trendoverstijgende tendenzen. Allemaal goed en wel, maar soms zo

ààààrgh!

Voelt hij hier de stuwkracht van de bakfietsgeneratie, zich het apezuur trappend van de Freinetschool naar de Zonder Haatstraat? Triggerfinger fans zonder ooit een live-concert van deze band te hebben meegemaakt? Amateur-oenologen die na een goeie fles uit de Colruyt een goeie fles uit de Delhaize opentrekken of -schroeven om het verschil te proeven tussen nog ’n glas van hetzelfde en ’n glas teveel?

De nog levende ex-lezers van De Volksgazet hebben zich decennia gelegen al bekeerd tot Het Laatste Nieuws.  
De lezers van De Morgen, De Morgen Magazine en De Muze halen het laatste nieuws uit de wereld van morgen. Sloganman incluis.

Wie zong er ook alweer

Maar morgen wordt het beter, al wordt het nooit meer goed

Geen opmerkingen: