In een niet zo ver verleden presenteerde Sloganman de nieuwe campagne voor Het Nieuwsblad aan de voltallige redactie van de krant. Waarna hij middels een stevige handdruk de felicitaties in ontvangst mocht nemen van Pollenman.
Daarna zou Sloganman Pollenman nog vaker ontmoeten. In de opnamestudio. Bij de montage van de tv-commercials. En op de receptie na een Ronde Van Vlaanderen waarin Johan Musseeuw alweer oppermachtig was.
Hij en Pollenman schudden er elkaar steeds weer, zoals het hoort, de hand.
Pollenman -meent Sloganman zich te herinneren- was een nogal zelfingenomen man. Iemand die zich autocratisch gedroeg, pontificaal het woord voerde en de kunst verstond om minzaam neer te kijken op iemand die pakweg tien centimeter groter was. Maar zo kent hij er wel meer.
Toen Het Nieuwsblad al lang geen issue meer was in het agentschap waar Sloganman zich toen bewoog, zou hij Pollenman nog één keer ontmoeten. Op een feestje van vtm, ergens in Vilvoorde, in een mannentoilet.
Hij zei: "Hé!" En Sloganman zei: "Hallo!" En ze schudden elkaar na het afschudden nog maar eens de hand. Ja, Sloganman heeft ze gevoéld, de hand van Pollenman.
Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.