Sloganman, DDman

Jean-Marie Dedecker leeft en tiert nog steeds welig. Sloganman had niet anders verwacht van deze razende roel. In een open brief aan Rudy De Leeuw, voorzitter van het ABVV, gaat hij als vanouds tekeer tegen de manipulatie van de verzorgingsstaat door de zuilenorganisaties annex de vakbonden. En dat doet hij nog steeds op de hem eigen wijze. Ongeremd, cynisch, in niet mis te verstane termen.

Sloganman is geen Dedecker fan. Nooit geweest. Maar naar een tierende open brief heeft hij wel oren. Meer nog. Hij spitst die maar al te graag als hij vermoedt dat er welgemikte oneliners te rapen vallen. En, jawel dus.

Over de vakorganisaties die leven van een percentage op de uitkering van de werklozensteun oreert de oprichter van het zieltogende LDD: Het gerinkel van de kassa klinkt altijd luider dan het geruis van het geweten. 

Over wat hij noemt het recht op luiheid ten koste van het recht op arbeid meldt hij: De Sociale Zekerheid evolueerde van een vangnet naar een hangmat. 

Over het patronaat bericht hij: Doemprofeten voor het eigen profijt. 

En hij sluit zowaar af in Streuveliaans Vlaams met: Sterft, gij oude vormen en gedachten! 

Sloganman heeft hem gehoord, althans gelezen. En hij weet: niemand ligt er wakker van. Jammer. Want als je de tirade terugbrengt tot de essentie gaat het noch min noch meer over de waarheid, de werkelijkheid en de orde van de dag. Jammer dat deze Jean-Marie nooit heeft kunnen ... delegeren.